صنعت خودرو ایران در یک نگاه

۱۰ تیر ۱۳۹۸ صنعت خودرو ایران در یک نگاه

صنعت خودرو ایران از اوایل دهه ۳۰ شمسی تاکنون فراز و نشیب‌های زیادی را تجربه کرده است. صنعتی پر سر و صدا و پر حاشیه. از تولید پیکان و سمند گرفته تا واردات روز افزون خودروهای خارج و در نهایت خداحافظی با بهترین شرکای تجاری در طول ۶۰ سال تجربه صنعت خودروسازی ایران بوده است.

به گزارش خودرو ۴۵، دهم تیرماه در تقویم کشور به نام روز صنعت و معدن نام گذاری شده است. از این رو در گزارش پیش رو به صنعت جنجالی خودرو در ایران نگاهی داریم:

صنعت خودرو ایران همانند سایر صنایع کشور، از ابتدا درگیر چالش‌ها و سختی‌هایی شد به گونه‌ای که روزهای آغازین فعالیت صنعت خودروسازی ایران با مونتاژ برخی مدل‌های خودرویی همچون خودروهای نظامی و شهری جیپ کلید خورد. البته لازم به ذکر است که خودرو جیپ در هیچ کشوری ارتباط مستقیمی با سیاست نداشته بلکه هر کشوری برای بقای خود در تجهیزات ارتش از آن بهره می‌گرفته است.

پس از مونتاژ خودروهای نظامی و جیپ، ایران به یکباره وارد چرخه تولید خودرو شد. به گونه‌ای که می‌توان از آن زمان به بعد را به چهار دهه مهم خودروی همچون پیش از انقلاب، دهه ۶۰، دهه ۷۰ و دهه ۸۰ تقسیم کرد.

 

تاریخچه صنعت خودرو ایران

صنعت خودرو پیش از انقلاب

شاید بهترین نگاه به وضعیت صنعت خودرو ایران پیش از انقلاب، سال‌های ۱۳۳۵ و ۱۳۵۷ باشد، سال‌هایی که بازار آزاد بر این صنعت حکم روایی می‌کرده است.

البته این دوران اوج شکوفایی صادرات خودروهای امریکایی نام برده شده است. همچنین نباید حضور برجسته سایر برندهای اروپایی همانند مرسدس بنز، سیتروئن، روتس انگلستان و حتی نیسان را نادیده گرفت.

زیرا پیش از انقلاب بازار خودرو رقابتی‌تر و واردات آزاد بود و ایرانی‌ها از روابط سیاسی بازتر و قدرت خرید بالاتری بهره‌مند بودند به گونه‌ای که این وضعیت جنرال موتورز را به سرمایه گذاری در ایران و تاسیس اولین خطوط تولید پیشرفته خارج از آمریکا تشویق کرد.

اما نقطه ضعف مهم صنعت خودرو ایران پیش از انقلاب، ساختار مونتازی آن بود. بدین صورت که تقریبا هیچ قطعه خودرویی در ایران تولید نمی‌شد و برای مونتاژ یک خودرو ورادات قطعات حرف اول را می‌زد.

دهه ۶۰: صنعت خودرو به سبک ژاپنی‌

دهه ۶۰ شمسی برای ایرانی‌ها دهه فراموش نشدنی‌است. زمانی که نیاز به رونق صنایع و بازارهای تجاری بود، جنگ آغاز شد و بسیاری از صنایع ایران را تحت تاثیر قرار داد که صنعت خودرو نیز از این قاعده مستثنی نبود. در روزهای ابتدایی جنگ دیگر حتی از آن شکوه و جلال مونتاژ خودرو هم خبری نبود. آمریکا از صنعت خودرو ایران کناره گیری کرده بود و شرایط اقتصادی مردم برای خرید خودروهای لوکس مناسب نبود.

از این رو باید قدمی برداشته می‌شد، تولید خودرو با قیمت به صرفه!

اما نه خودروسازی در ایران مانده بود و نه تکنولوژی ساخت قطعات خودرو وجود داشت؛ به همین دلیل ایران چاره‌ای جز پذیرش ژاپنی‌ها نداشت.

در این زمینه اما برخی کارشناسان بر این باورند که ژاپنی‌ها پیش از انقلاب به ایران راه یافته بودند، اما حتی در دوران پس از انقلاب هم هیچ گاه بزرگ حاضر نشدند. بلکه تنها به تملک بخش خاصی از بازار اکتفا کردند. مهم ترین دلیل حضور ژاپنی‌ها در ایران تجارت دو سویه و دریافت نفت از ایران بود. به همین دلیل ژاپنی ها به سرعت در بازار ایران پرطرفدار شدند.

 

دهه ۷۰: رقابت فرانسه و کره در بازار ایران

دهه عجیب و البته پر از تجربه برای صنعت خودرو ایران با تولید پژو ۴۰۵ در سال ۱۳۶۸ و کیا پراید در سال ۱۳۷۲ جنجالی شد. حالا این جنجال برای چه بود؟ پراید سابقه تولید در کره جنوبی و آمریکا به عنوان خودرو صادراتی یا به صرفه و اقتصادی درون شهری کم مصرف شناخته می‌شد. در مقابل اما پژو ۴۰۵ لقب خودرو برگزیده اروپا در سال ۱۹۸۸ شده بود و کمی هم از پراید گران تر، ایمن تر و البته بزرگ تر بود.

در همان سال‌ها تولید این دو مدل خودرو جدید همزمان با تولید پیکان پیش گرفته شد و سبد تولید محصولات خودرویی در کشور تا حد زیادی متنوع شد.

این تنوع در تولید تا جایی پیش رفت که در دهه ۹۰ و درست ۲۰ سال پس از ورود این دو مدل خودرو به کشور، همچنان بر سایر تولیدات خودرویی اما با کاهش کیفیت می‌تازند.

 

دهه ۸۰: ورود چینی‌ها و خروج فرانسوی‌ها

نمی‌توان دهه ۸۰ شمسی برای صنعت خودرو را همانند دهه ۶۰ عنوان کرد. اما می توان فشار وارد شده این دهه را به دو دهه گذشته تشبیه کرد. زیرا این زمان چیزی از فشار جنگ کم نداشت و صنعت خودرو روزهای سختی را به خود دید.

البته در همین زمان، چینی‌ها فرصت را مغتنم شمردند و راه صدساله امریکایی‌ها و اروپایی‌ها برای ورود به بازار ایران را یک شبه طی کردند. به گونه‌ای که چند قرارداد منعقد کردند و این روند را تا دهه ۹۰ نیز ادامه دادند و توانستند سفره‌ای پر از محصولات متنوع چینی برای بازار ایران تدارک ببینند.

حدودا اواخر دهه ۸۰ بود که فرانسوی‌ها تصمیاتی جدید برای نونوار کردن محصولاتشان در بازار ایران گرفتند، دستی به سر و روی ۲۰۶ کشیدند و تولید مجدد آن در بازار ایران رونق گرفت.

درست همین زمان بود که پای تحریم‌ها به ایران باز شد و کم کم رنو و پژو سهم خود را در بازار خودرو ایران کم کردند و همین اقدام فرانسوی ها اما به مزاق چینی‌ها خوش آمد و تولیدات آن‌ها بیشتر شد.

پس از نگاهی به چهار دوره تاثیرگذار خودرویی در صنعت خودرو ایران، نوبت به دهه پر فراز و نشیب ۹۰ می‌رسد. دهه‌ای که در ابتدا با حضور شرکای تجاری خارجی آغاز شد و پس از مدت کوتاهی با خداحافظی و خروج آن‌ها از صنعت خودرو رو به رو شد.

تولید خودرو. خودروسازی

در این دهه تولید و واردات خودرو نسبت به دوره های قبل به چندین برابر خود رسید. شرکت‌های خارجی یکی پس از دیگری مشتاق به همکاری با ایران شدند و در نهایت قراردادهای جوینت ونچر یکی پس از دیگری صنعت خودرو را رونق بخشید.

اوضاع و احوال این صنعت از تولید تا مونتاژ و واردات خودرو خوب پیش می رفت تا جایی که خبر خروج امریکا از برجام شنیده شد. خبری که به دنبال آن شرکای تجاری ایران در صنعت خودروسازی میدان را خالی کردند.

حالا یکسالی می شود دو دوره از تحریم‌های امریکا پس از خروجش از برجام اجرایی شده، یکی مردادماه و دیگری آبان ماه ۹۷. تحریم هایی که این بار به خروج، تعلیق و توقف فعالیت شرکای تجاری اروپایی ایران و تحکیم حضور چینی ها در ایران منتهی شد.

نویسنده: نگار میرکریمی

انتهای پیام/