زندگینامه آقای جگوار!

۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹ زندگینامه آقای جگوار!

برند جگوار هم به اندازه دیگر برندها قدمت دارد، هم اهمیت. این کمپانی یکی از بزرگترین غول‌های خودروسازی دنیا است و این موفقیت را مدیون ویلیام لیونز و دوست موتورسیکلت دوستش، ویلیام والمزلی است.

ویلیام لیونز در سال ۱۹۰۱ متولد و بعدها، به “آقای جگوار” معروف شد. او به مدت ۵۰ سال صاحب برند انگلیسی جگوار بود. پدر او صاحب یک مغازه ساز فروشی و مادرش دختر یک آسیاب‌ دار بود. او پس از پایان تحصیلش در مدرسه آرنولد، توانست به عنوان دستیار مهندس در کمپانی کراسلی موتورز (Crossley Motors) مشغول به کار شود. به لطف این کارخانه که در منچستر واقع شده بود، موفق شد در یک مدرسه، به تحصیلاتش ادامه دهد. سال ۱۹۱۹ بود که تصمیم گرفت کراسلی را ترک کند و به عنوان فروشنده برای سان‌ بیم (Sunbeam) کار کند. دو سال بعد، او با والمزلی آشنا شد که موتورسیکلت های ارتشی را به موتورهای شهری تبدیل و اتاقک موتورسیکلت درست می‌کرد. هردوی آن‌ها برای راه‌اندازی کسب و کار، مقداری پول از پدرانشان به ارث برده بودند اما از آنجایی که لیونز زیر سن قانونی بود، نمی‌توانست از حسابش این پول را برداشت کند. بنابراین تا ۲۱ سالگی صبر کرد و درست در روز تولدش، آن دو به عنوان شریک، Swallow Sidecars را پایه‌گذاری کردند.

آن‌ها در ابتدا تنها اتاقک‌های شیک و لوکس تولید می‌کردند، اما در سال ۱۹۲۷، تجارت آ‌ن‌ها به تولید خودروهای کم قیمتی مانند آستن سون Swallow، گسترش یافت. اوایل نرخ تولید خودرو در کارخانه آن‌ها تنها ۱۲ دستگاه خودرو در هفته بود که پس از مدتی به ۵۰ دستگاه افزایش یافت. پس از گذشت یک سال، آقای جگوار به همراه کارخانه و خانواده‌اش به محل دیگری نقل مکان کرد و در سال ۱۹۳۳، نام آن را به SS Cars Ltd تغییر داد. یک سال بعد از این اتفاق، والمزلی از کمپانی جدا شد.

 

بنیانگذار جگوار

شروع جگوار

پس از شروع جنگ جهانی دوم، نام کمپانی به جگوار تغییر یافت. این در حالی است که اولین مدل جگوار، سال ۱۹۳۵ تولید شد. نام این برند، برگرفته از طیف گسترده و موفقی از موتورهای هواپیما بود. مانند بسیاری دیگر از کمپانی‌های خودروسازی قدیمی، این شرکت نیز در دوران جنگ جهانی، به تولید موتور هواپیما مشغول بود.

با این حال او از توسعه مهندسی خود دست نکشید و با اینکه این کارخانه در پروژه‌های مخفی ارتشی زیادی شرکت داشت، اما تمرکزش روی مهم‌ترین هدف، یعنی ساخت یک موتور برای خودرویی اسپرت بود.

رویای لیونز و تیم مهندسی‌اش، رساندن این ماشین به مرحله تولید انبوه بود. طراحی و ساخت موتور مورد نظر که XK نام داشت، در سال ۱۹۴۸ به پایان رسید و برای جلب توجه، بر روی یک مدل مفهومی کار گذاشته شد. با این حرکت هوشمندانه، راه ۱۰۰ ساله یک شبه طی شد و کمپانی به موفقیت یک شبه و جهانی دست یافت.

از این موتور تا سال‌ها در تمامی ماشین‌های جگوار استفاده شد. سال ۱۹۷۱ همزمان با رونمایی سری ۳ E Type، موتور جگوار V12 نیز معرفی شد. با این حال از نسخه دیگر XK با نام XJ6، تا سال ۱۹۹۲ استفاده می‌شد. با رونمایی و تولید خودروی XK12، تمامی توجهات بین‌المللی به این برند جمع شد. معرفی این مدل به تبدیل کمپانی جگوار به یکی از موفق‌ترین سازنده‌های ماشین اسپرت ختم شد. با این موفقیت بزرگ، جهان با نام این برند آشنا شد.

 

جگوار تایپ E

 

به گفته خیلی‌ها، لیونز یک مدیر قانون‌مدار بود و همین ویژگی به موفقیت برندش کمک بسیار بزرگی کرد. او خودش به تنهایی، به جز برخی موارد، مسئول طراحی مدل‌های جدید بود. با این حال او یک مهندس خبره نبود. او استعداد زیادی در انتخاب همراهانی وفادار داشت و اعضای تیم وی نقش پررنگی در موفقیت کمپانی داشتند.

در سال ۱۹۵۶، به دلیل خدمت‌هایی بزرگی که به صنعت بریتانیا و صادرات خودرو کرده بود، لیونز لقب شوالیه دریافت کرد. پس از گذشت ۱۰ سال، تصمیم گرفت تا جگوار را با شرکت BMC ادغام کرده و کارخانه جدید به نام British Motor Holding را احداث کند. در سال‌های آخر مدیریتش، تلاش فراوانی برای حفظ استقلال کمپانی‌اش کرد و با مشکلات زیادی رو به رو شد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۷۲، تصمیم گرفت که باقی عمر خود را به بازی گلف، مسافرت و استراحت بگذراند.

متاسفانه پس از بازنشستگی سلامت او به شدت کمتر و کمتر شد و این فرد تاثیرگذار دنیای خودرو، در سال ۱۹۸۵ پس از طی کردن بیماری در گذشت.

 

درگذشت آقای جگوار به روایتی

این مطلب سال ۱۹۸۵ در روز نهم فوریه در نشریه نیویورک تایمز چاپ شد.

” جناب ویلیام لیونز، بنیان‌گذار کمپانی جگوار امروز صبح در خواب فوت کرد.”

او ۸۳ ساله و به برای مدتی طولانی درگیر بیماری بود. او تا سال ۱۹۷۲ که بازنشسته  شد و به مدت ۵۰ سال، مدیراجرایی جگوار بود. او در زادگاهش، در سال ۱۹۲۲، کسب و کار ساخت اتاقک موتورسیکلت خود را آغاز کرد و بعدها آن را گسترش داد. اولین جگوار در سال ۱۹۳۵، پس از اینکه آقای لیونز نام‌های شاهین و غزل را پذیرفت، تولید شد.

پس از گذشت ۱۰ سال، این نام برای کمپانی در نظر گرفته شد. خودروهای او در دهه ۵۰، پس از پنج بار برنده شدن مسابقات Le Mans، معروف شدند. این برند در سال ۱۹۶۶ با کمپانی BMC ادغام شد.

 

نویسنده و مترجم: پرستو مهدی قلیخان