زشت‌ترین طراحی‌های خودرو در جهان/ قسمت اول

۱۲ مهر ۱۴۰۰ زشت‌ترین طراحی‌های خودرو در جهان/ قسمت اول

اگرچه ظاهر و زیبایی یک خودرو امری سلیقه‌ای به نظر می‌رسد اما وقتی پای صرف مبالغ هنگفت جهت خرید یک اتومبیل در میان است، حداقل اتومبیل مورد نظر باید از شمایلی خوب و همه‌پسند برخوردار باشد.

اکثر کمپانی‌های خودروسازی معمولا به ظاهر اتومبیل‌هایشان توجه ویژه نشان می‌دهند تا از این طریق بتوانند مشتریان مختلفی را به سوی خود و محصولات جدیدشان جلب کنند اما گاهی اوقات نیز خلاقیت بیش از حد در امر طراحی کار دست آنها داده و به خلق یک خودرو نازیبا و متفاوت منتج شده است.

پونتیاک آزتک (۲۰۰۱-۲۰۰۵)

پونتیاک آزتک

ظاهر این کراس اوور آمریکایی که طی سال‌های ابتدایی قرن ۲۱ میلادی تولید می‌شد، فوق‌العاده زشت و ناپسند به نظر می‌رسید، به طوری که احتمالا کمتر کسی دلش می‌خواهد در کنار آن دیده شود. در حال حاضر نیز هرگاه کارشناسان بخواهند یک اتومبیل زشت را مثال بزنند معمولا از این خودرو مایه می‌گذارند.

ای ام سی پیسر (۱۹۷۵-۱۹۷۹)

ای ام سی پیسر

مطمئنا خودروهای زشت زیادی طی سال‌های دهه ۷۰ میلادی به تولید رسیدند که عمده آنها توسط خودروساز آمریکایی ای ام سی وارد بازار شدند. ای ام سی پیسر (AMC Pacer) یکی از بارزترین محصولات زشت با طراحی ناپسند از این خودروساز آمریکایی بود. این محصول در واقع اولین خودرو کامپکت با بدنه عریض در جهان است؛ سگمنتی که قبلا هرگز نمونه آن به تولید نرسیده بود.

 فورد ادسل (۱۹۵۸-۱۹۶۰)

فورد ادسل

تعداد کمی از تولیدات شکست خورده صنعت خودرو به سرنوشتی ناگوارتر از فورد ادسل (Edsel) دچار شدند. یک خودرو افسانه‌ای دهه ۵۰ که در میان زشت‌ترین تولیدات فورد قرار می‌گیرد، در واقع جوجه اردک زشتی که هیچگاه به قو تبدیل نشد. بر اساس گزارش نیویورک تایمز، فورد حدود ۲۵۰ میلیون دلار روی ادسل سرمایه‌گذاری کرد اما سلیقه مشتریان را در طراحی این محصول لحاظ نکرد و همین امر سبب شد تا استقبال مناسبی از آن به عمل نیاید.

یکی از بدترین قسمت‌های خودرو جلوپنجره آن است که در میان مشتریان آمریکایی به انواع و اقسام صفات نامناسب از آن یاد برده می‌شد.

تویوتا پریوس (۲۰۱۵ تاکنون )

تویوتا پریوس

هر چقدر این خودرو کم مصرف امروزه پرتعدادتر شده اما طراحی آن از حالت مرسوم گذشته فاصله می‌گیرد. سبک طراحی مدل ۲۰۱۵ این خودرو به بعد چیزی شبیه موجودات بیگانه فضایی را در ذهن به خاطر می‌آورد، به طوری که حتی اگر در مقابل آن کمی کرنش کنید شاید میل داشته باشد به طرفتان حمله و یک لقمه چپتان کند. به هر حال به نظر می‌رسد برای یک خودرو بسیارکم مصرف و باکیفیت از خانواده تویوتا این چنین طراحی چندان قابل قبول نباشد که یکی از مدل‌های این کمپانی در لیست زشت ترین خودروهای جهان قرار گیرد.

سیتروئن آمی ۶ (۱۹۶۱-۱۹۷۰)

سیتروئن آمی 6

طی سال‌های دهه شصت میلادی خودروساز فرانسوی سیتروئن ناامیدانه نیاز به یک خودرو متوسط داشت که این شرکت را در برابر رقبایی همچون فولکس واگن و رنو سرپا نگاه دارد؛ در نتیجه آنها آمی ۶ را تولید کردند که قسمت پشت آن اصلا مورد پسند مشتریان واقع نشد و جذابیت خاصی برای خریداران نداشت. مجله «موتور ترند» در این‌باره می‌افزاید: طراحی این محصول یک حرکت ناشیانه جهت کاستن از هزینه‌ها بوده است که حتی هیچ نیازی نداشت تا بخش پشت خودرو به این صورت زشت، ناپخته و زمخت طراحی شود. نتیجه این کار نچسب‌ترین طراحی بدنه شرکت سیتروئن را رقم زده است.

کرایسلر پی تی کروزر (۲۰۱۰-۲۰۰۱)

کرایسلر

پی تی کروزر به عنوان یک خودرو دوشخصیتی در حافظه‌ها به یادگار می‌ماند. برای هر شخصی که این گونه خودروها را دوست دارد، پی تی کروزر از استایلی تهاجمی و کلاسیک بهره‌مند است. پی تی کروزر یک مینی‌ون جمع و جور برای خانواده‌هایی بود که نیاز به یک خودرو مناسب با قیمت ارزان داشتند.

فورد تاروس (۱۹۹۶-۱۹۹۹)

فورد تاروس

چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی؟! این نتیجه اخلاقی حرکتی بود که فورد در بازطراحی مدل تاروس در سال ۱۹۹۶ انجام داد و موجب افت فروش آن شد؛ زیرا ظاهر این محصول حالت بیضی شکل و شبیه به تخم مرغی پیدا کرده که روی چهار چرخ سوار شده بود. نشریه Road And Track این خودرو را غم‌انگیزترین خودروی تولید شده نام نهاد و افزود که شرکت فورد از آن به بعد دیگر به طور جدی در سگمنت سدان‌ها به رقابت نپرداخت.

پلیموث فیوری ۱۹۶۱

پلیموث فیوری

این خودرو به خاطر نام خشن و ظاهر تهاجمی‌اش معروف بود، به طوری که بعضی از مجلات و نویسندگان از آن به عنوان عامل کابوس‌های شبانه در سال ۱۹۶۱ یاد می‌کردند. اکنون این خودرو در لیست زشت ترین خودروهای جهان جای گرفته است.

نیسان کیوب (۲۰۰۹-۲۰۱۴)

نیسان کیوب

شرکت نیسان همیشه می‌خواست که طراحی محصول کراس اوور کیوب برجسته و خاص به نظر برسد اما او راه را در طراحی ظاهری این خودرو اشتباه رفته است. لس آنجلس تایمز از این خودرو با لقب جعبه زشت و به عنوان یک تقلید مسخره و متضاد با اصول آیرودینامیک تعبیر می‌کند. نیسان حتی پذیرفته است که طراحی چهره این خودرو را از روی تصویر یک سگ بولداگ که عینک آفتابی به چشم زده، الگو برداری شده است. لس آنجلس تایمز با لحن تمسخرآمیز می‌پرسد: دقیقا کدام سمت این خودرو عینک آفتابی به چشم زده است؟

سوزوکی ایکس ۹۰ (۱۹۹۶-۱۹۹۸)

سوزوکی ایکس ۹۰

این خودرو یکی از زشت‌ترین محصولاتی است که سوزوکی به تولید رسانده است. طراحی نه چندان زیبای بخش پشتی، چراغ‌های کوچک جلو شبیه چشم حشرات و گلگیرهای ورم کرده آن از جمله قسمتهای نازیبای این خودرو هستند. ایکس ۹۰ بسیار زشت است و افراد کمی به بانمک بودن آن باور دارند؛ بنابراین سوزوکی تولید آن را پس از چند سال متوقف کرد.

پونتیاک ترانس اسپرت (۱۹۹۰-۱۹۹۶)

پونتیاک ترانس اسپرت

حقیقت اساسی درباره مینی‌ون‌ها آن است که این خودروها اصلا جذاب و چشم نواز به نظر نمی‌رسند و بهتر است که خودروسازان با این حقیقت کنار بیایند نه اینکه جور دیگری تظاهر کنند. شرکت سازنده این خودرو را یک وسیله نقلیه فضایی در دهه ۹۰ توصیف می‌کرد اما به هر حال این سبک طراحی زشت به نظر می‌رسید و با استقبال مشتریان مواجه نشد؛ در نتیجه پونتیاک ظاهر آینده نگرانه این محصول را کنار گذاشت و به سراغ طراحی‌های عامه پسندتر با قابلیت جذب مشتری بیشتر رفت تا در آینده و در لیست زشت ترین خودروهای جهان قرار گیرد.

ونگارد سیتی کار (۱۹۷۴-۱۹۷۷)

ونگارد سیتی کار

ما مشکلی نداریم اگر شما این خودرو را با یک وسیله بازی در شهربازی اشتباه بگیرید یا آنکه آن را یک تکه پنیر گنده تصور کنید. در دنیای واقعی این ظاهر مثلثی شکل و عجیب متعلق به یک اتومبیل برقی بود که جهت جذب مشتریان در میانه بحران نفتی آمریکا در دهه ۷۰  (هم دوره amc pacer) عرضه شد. در واقع می‌توان این طور تصور کرد که سیتی کار یک اتومبیل گلف با قابلیت‌های رانندگی مایوس‌کننده بوده است. این خودرو حدود 40 کیلومتر بر ساعت سرعت و 64 کیلومتر برد حرکتی با یک مرتبه شارژ داشت. در کمال تعجب حدود ۴ هزار و ۴۰۰ دستگاه از آن به فروش رسید.

  سوبارو بِرَت (۱۹۷۸-۱۹۹۴)

سوبارو بِرَت

وانت‌های کوچک در دهه هفتاد و هشتاد میلادی نسبتا پرطرفدار بودند؛ بنابراین سوبارو تصمیم گرفت دست به کار شود و قسمت پشت یک اتومبیل استیشن واگن خود را حذف کند تا این مدل را به وجود آورد. نتیجه کار یک وانت به نام برت (brat) بود. این خودرو در تمام مدت تا سال ۱۹۹۴ به تولید رسید؛ حتی یک مدل با دو صندلی در عقب نیز ساخته شد تا مالیاتی به عنوان وانت پرداخت نکند.

 فیات مالتیپلا (۱۹۹۸-۲۰۰۴)

فیات مالتیپلا

این خودرو با شمایلی همچون اتومبیل‌های کارتونی و دارای چراغ‌هایی مشابه چشمان حشرات بود که بسیار زشت به نظر می‌رسیدند. با این حال این خودرو بسیار کاربردی بود و کابین آن فضای زیادی را در اختیار مسافران قرار می‌داد. همچنین محفظه بار مالتیپلا اسباب و وسایل زیادی را درون خود جای می‌داد. با این وجود چهره اولیه این خودرو صرفا تا سال ۲۰۰۴ دوام آورد و پس از آن مورد بازطراحی قرار گرفت؛ برخی از خوانندگان مجله کارتروتل آن را زشت‌ترین خودرو لقب داده‌اند.

فروش فوری خودرو

نویسنده و مترجم: حسین باباپور