بررسی تویوتا هایلوکس چمپ؛ رقیب ارزان قیمت نیسان آبی

در دو دهه گذشته بازار خودروهای پیکاپ تک یا دو کابین کشور به دو بخش کاملا واضح تقسیم‌بندی شد. بخش اول سگمنت پیکاپ‌های کار تقریبا اقتصادی و ارزان‌قیمت با تکنولوژی قدیمی نظیر وانت نیسان زامیاد (نیسان جونیور)، پیکان وانت، مزدا وانت و پراید وانت و بخش دیگر پیکاپ‌های دو دیفرانسیل که با تمرکز بیشتر بر عملکرد فنی در بیراهه‌نوردی طراحی و تولید شده و امروزه ذاتی نسبتا لوکس با قیمت نهایی قابل توجه به همراه دارند.

فاصله قیمتی و تکنولوژی مورد نیاز برای تولید میان این دو سگمنت موجب شد که پیکاپ‌های کار بازار ایران هرگز ارتقا نیافته و به روز نشوند. اما اگر بگوییم که خودرویی چون تویوتا هایلوکس چمپ (Champ) می‌تواند این معادله را حتی در بازار ایران تغییر دهد چطور؟

معرفی تویوتا هایلوکس چمپ

بیایید از دلایل عدم نوسازی و مدرن‌سازی سگمنت پیکاپ‌های کار در نیم قرن گذشته بازار خودرو کشور آغاز کنیم. اگر بخواهیم به صورت خلاصه شرایط منجر به عدم ارائه محصولات نوین صنعت خودروسازی بین‌الملل برای نوسازی ناوگان خودروهای کار بازار کشور را نام ببریم باید اول از هر چیز به روابط دیپلماتیک آشفته ایران با کشورهای خودروساز، تحریم‌های بین‌المللی، ناپایداری شرایط اقتصادی، سقوط ارزش ریال، همکاری با خودروسازان تراز چندم و همچنین عدم سرمایه‌گذاری عمیق در صنعت خودروسازی داخلی اشاره کنیم.

پس از انقلاب و برهم خوردن روابط دیپلماتیک با آمریکا، ورود و مونتاژ خودروهای توانمند، قدرتمند و نسبتا ارزان‌قیمت آمریکایی در ایران ممنوع شد. گزینه جایگزین کشور ژاپن بود که با ارائه محصولاتی نظیر وانت نیسان زامیاد، نیسان پاترول پیکاپ، مزدا 1600 و 2000 توانست بخش کوچکی از خلا‌های حوزه سازندگی کشور و نیاز به خودروهای باربر را جبران کند. در این بین اما تنها گزینه‌ای که دوام آورد نیسان زامیاد بود. آن هم فقط به واسطه مهندسی معکوس بسیار سنگین و سرمایه‌گذاری اجباری بر فرایند تولید انبوه و ارتقای آن.

از آن پس گزینه‌های جایگزین دیگر نظیر نیسان پیکاپ (نیسان ناوارا نسل دوم/D22) و رقبای هم‌کلاس چینی به دلیل ارتقای فنی، انطباق بیشتر با استانداردهای صنعت خودروسازی بین‌الملل و ارائه ویژگی‌های ایمنی و رفاهی اجباری به صورت اتوماتیک اختلاف قیمت خودرو قابل توجهی با سگمنت خودروهای کار رایج در بازار ایران یافتند. تا جایی که عملا جایگزین کردن محصولاتی چون مزدا 2000 و نیسان زامیاد با یک خودرو مدرن در این بازه قیمتی عملا ممکن نبود. پس تنها کار ممکن حفظ دوره تولید پیکاپ‌های کار موجود از جمله وانت نیسان زامیاد از ابتدای دهه 1360 شمسی تا کنون است. خودرویی که معرفی آن به میانه دهه 1950 میلادی (حدود 70 سال پیش) بازمی‌گردد.

اما تویوتا محصولی جدید از سگمنت خودروهای کار را در سال 2023 روانه بازار کرد که قصد دارد جایگزین پیکاپ‌های باربر قدیمی در سگمنت پیکاپ‌های کار یا همان Work Truck باشد. خودرویی سوارشده بر پلتفرم تویوتا هایلوکس اما با کم‌ترین تجهیزات ایمنی و رفاهی، فقط و فقط با تمرکز بر دستیابی یک هدف: ارائه یک خودرو کاری باربر مدرن و ایمن با کم‌ترین هزینه.

این گروه از خودروها در اصطلاح تخصصی صنعت خودروسازی با صفت Bare-Bone یا لخت تا استخوان شناخته می‌شوند. خودروهایی که به دلیل تمرکز خالص بر یک هدف مشخص، عملا سایر ویژگی‌های رفاهی، کاربری و حتی ایمنی را تقریبا به طور کامل فدا می‌کنند. این دست خودروها محدود به حوزه خودروهای کار نبوده و حتی برخی خودروهای اسپرت را نیز دربر می‌گیرد.

بهترین مثال برای خودروهای لخت تا استخوان برای خواننده ایرانی نسخه بدون امکانات تویوتا GT86 تیپ RC است که اولین بار در سال 2012 بدون سیستم صوتی، فاقد سیستم تهویه مطبوع، بدون تریم تزئیناتی، بدون متریال چرم، بدون ریم‌های آلیاژی، سپرهای فاقد رنگ، فاقد متریال دمپینگ اتاق و بدون ده‌ها ویژگی ریز و درشت دیگر روانه بازار شد تا مشتری نهایی شخصا آن طور که دلش می‌خواهد این خودرو را ارتقا داده و به کار گیرد.

خروجی کار یک اسپرت کوپه ارزان‌قیمت بسیار سبک به همراه پیشرانه، گیربکس 6 سرعت دستی و ساختار دیفرانسیل عقب بود که تنها به منظور ارائه حس سواری با یک خودرو RWD خالص و قابل ارتقا به تولید رسید. نکته جالب داستان اینجاست که اگر نیسان زامیاد بازار ایران را با خودروهای هم‌کلاس از بازار بین الملل مقایسه کنیم، این پیکاپ بر اساس این تعریف عملا در گروه خودروهای Bare Bone قرار می‌گیرد.

محصول لخت تا استخوان جدید تویوتا نیز با نام هایلوکس چمپ (Hilux Champ) شناخته می‌شود. یک پیکاپ کار بی‌همه چیز و فاقد امکانات رفاهی پیش پا افتاده، مملو از قطعات پلاستیکی بی‌کیفیت و تریم داخلی پارچه‌ای که حتی نام هایلوکس به‌کاررفته در آن را مدیون استفاده مشترک از پلتفرم IMV تویوتا هایلوکس نسل هشتم است. چمپ در زبان انگلیسی مخفف واژه چَمپیِن (Champion) به معنای قهرمان و برنده است. هدف از تولید این پیکاپ ارزان‌قیمت و اقتصادی عرضه در بازارهای درحال توسعه و کشورهای جهان سوم (مانند کشور ایران) است که به شدت تشنه یک محصول کاربردی ارزان‌قیمت اما مدرن و ایمن هستند. گزینه‌ای که آرزو داریم بتواند راه خود را هرچه زودتر به بازار خودرو کشورمان پیدا کند.

طراحی ظاهری تویوتا هایلوکس چمپ

زمانی که از یک خودرو Bare Bone آن هم از سگمنت پیکاپ‌های کار صحبت می‌کنیم یعنی فاکتور طراحی تحت هیچ شرایطی در اولویت شرکت سازنده نبوده است. در نتیجه خروجی ظاهری هایلوکس چمپ کمی عقب‌مانده، عجیب و غریب و اندکی بانمک به نظر می‌رسد اما بدون تردید زیبا نیست.

با این حال نمای جلو هایلوکس چمپ کاملا پیرو سبک طراحی جدید محصولات تویوتا طراحی شده است. زبان طراحی که خود الهام‌گرفته از دوران کلاسیک تویوتا بوده و تا حد زیادی منطبق بر اصول طراحی رترو (Retrospective/طراحی گذشته‌گرا) است. همین یک عامل، ظاهر نهایی تویوتا هایلوکس چمپ را جذاب می‌سازد.

قاب شش ضلعی چراغ‌های جلو به همراه دو نوار باریک روشنایی در روز، گریل مشبک و شکاف‌دار نسبتا بزرگ جلوپنجره از جنس پلاستیک به همراه سپرهای سه‌تکه (به منظور تعویض و ارتقای ساده‌تر) و تریم ضد خش گلگیرهای فاقد رنگ‌آمیزی جلوه‌ای همچون اسباب‌بازی کودکانه را به نمایش می‌گذارد. ساختار کاملا عمودی جلوپنجره خودرو اما همچنان هویت سرسخت و خشن تویوتا را ارائه می‌دهد.

المان‌های بسیار ساده و ارزان‌قیمت در نمای جانبی دنبال شده است. خطوط شکل‌دهنده درها و ستون‌ها همگی از نوع موازی با المان‌های شکسته است که ساده‌ترین، بی‌آلایش‌ترین و ارزان‌قیمت‌ترین رویه طراحی و تولید را برای یک خودرو رقم می‌زند اما در عین حال المانی الهام‌گرفته از سبک طراحی پالیگان (Polygon/به معنای چند ضلعی) به کار رفته در محصولات قدیمی تویوتا نظیر پیکاپ سری 70 است. طراحی تویوتا هایلوکس چمپ در ساده‌ترین توصیف ممکن درست به مانند برداشت یک کودک خردسال از مفهوم ماشین به هنگام نقاشی کشیدن است. یک جعبه مستطیلی به همراه چهار چرخ در زیر آن.

هایلوکس چمپ تنها در نسخه تک‌کابین، به همراه کفی بار در ابعاد مختلف یا فاقد کفی بار به تولید می‌رسد. اگر نسخه تک کابین دارای کفی بار را ملاک نمونه استاندارد قرار دهیم، دنبال شدن خطوط موازی روی درها تا انتهای کفی بار نشان از توجه طراحان به حفظ انسجام بصری دارد. مهم نیست که هایلوکس چمپ تا چه اندازه ارزان، اقتصادی و پلاستیکی است، مهم آن است که پیوستگی و ارتباط هندسی میان خطوط شکل‌دهنده بدنه آن برقرار است.

اما وقتی به بخش انتهایی خودرو می‌رسیم میبینیم که ساختار سیستم روشنایی در عقب تمامی تیپ‌های تویوتا هایلوکس چمپ یک مستطیل چهار قسمتی بسیار ساده و کاملا رایج، چیزی شبیه به چراغ عقب پیکان‌های قدیمی و مدل پایین است. به این معنا که تویوتا حتی برای طراحی بخش عقب و چراغ‌های این خودرو هیچ پول و زمانی هزینه نکرده است تا خروجی کار به ارزان‌ترین سبک ممکن پایان یابد.

طراحی داخلی تویوتا هایلوکس چمپ

هنوز کمی از تعجب و حیرت خود را برای آشنایی با فضای کابین تویوتا هایلوکس چمپ نگه دارید چرا که داستان طراحی فضای داخلی آن رفته‌رفته جذاب‌تر نیز می‌شود. اولین نکته‌ای که به چشم مشتری نهایی خواهد آمد آن است که تقریبا هر نقطه‌ای که بر آن دست بگذارید از پلاستیک تشکیل شده است.

نه خبری از تریم تزئیناتی آلومینیومی و واینل (چرم مصنوعی) است و نه تریم‌های رایج نقره‌ای مات و مشکی پیانویی همانند خودروهای ارزان‌قیمت و اقتصادی تولید انبوه. تا چشم کار می‌کند پلاستیک است و پلاستیک.

با این حال دریچه‌های خروجی سیستم تهویه مطبوع دوار در بالاترین نقطه داشبرد، ساختار مکعب مستطیلی قسمت‌های طبقاتی، نشانگر‌های آنالوگ در پشت غربیلک فرمان سه شاخه فاقد برش D-Cut، دو محفظه داشبرد باز (فاقد در)، کنسول میانی کاملا پلاستیکی، رودری‌های پاکتی از متریال پلاستیک فشرده، پوشش پارچه‌ای صندلی‌ها و تریم تک رنگ مشکی فضای کابین، همگی نمای داخلی هایلوکس چمپ را به کابین خودرویی نظیر پراید نزدیک می‌کند.

اما باید توجه داشت که حداقل سبک طراحی المان‌های به کار رفته درست همانند فضای بیرونی، الهام‌گرفته از طراحی گذشته‌گرا و امضای انحصاری تویوتا در عهد کلاسیک و به ویژه دهه 1970 میلادی است. از این رو در عین پلاستیکی، ارزان و ساده بودن کابین، هنوز می‌توان المان‌های بصری بسیار زیادی از سابقه درخشان تویوتا را در فضای کابین این خودرو دید.

با توجه به هویت کاری و باربر بودن هایلوکس چمپ، تویوتا این خودرو را تنها در نسخه تک کابین به بازار عرضه می‌کند. در نتیجه ظرفیت استاندارد نشیمن در این خودرو به صورت استاندارد و رسمی برابر با دو نفر است. البته تویوتا به جای صندلی‌های تکی (Bucket Seat) نوع دیگری صندلی نیمکتی (Bench Seat) با قابلیت جداسازی 60/40 نیز عرضه می‌کند که می‌تواند ظرفیت حمل سرنشینان را به صورت غیر رسمی به سه نفر افزایش دهد.

مشخصات فنی تویوتا هایلوکس چمپ

اشتراک فنی در تویوتا هایلوکس چمپ با خانواده هایلوکس‌های شناخته‌شده بازار بین‌الملل همچنان ادامه دارد. به این ترتیب که سه پیشرانه ارائه‌شده برای هایلوکس چمپ شامل دو نسخه بنزینی 2 و 2.7 لیتر و یک نمونه توربو دیزل 2.4 لیتر است. هر سه پیشرانه یادشده از دیدگاه کد شناسایی دقیقا با نمونه‌های به کار رفته در تویوتا هایلوکس نسل هشتم (هایلوکس ریوو/Revo) یکسان بوده و هیچ تفاوتی با آن ندارند. در نتیجه بازارهای تولید یا واردکننده تویوتا هایلوکس چمپ عملا هیچ مشکلی در حوزه تعمیرات و ارتقای فنی مربوط به این پیشرانه‌های شناخته‌شده و مشترک نخواهند داشت.

گیربکس استاندارد عرضه‌شده یک نمونه 5 سرعت دستی است که فقط با پیشرانه 2 لیتری 1TR-FE و نمونه توربو دیزل 2.4 لیتری 2GD-FTV به بازار عرضه می‌شود اما در صورت سفارش مشتری، نمونه 6 سرعت اتوماتیک نیز قابل سفارش است که فقط با پیشرانه قدرتمندتر 2.7 لیتری 2TR-FE به بازار ارائه می‌شود. هایلوکس چمپ فقط در نسخه متحرک عقب به تولید رسیده و هیچ نمونه دو دیفرانسیلی از آن روانه بازار نخواهد شد.

با توجه به اشتراک پلتفرم با هایلوکس نسل هشتم، این خودرو در محور جلو از سیستم تعلیق جناغی دوبل مستقل و در محور عقب از محور یکپارچه سوار بر فنرهای شمش بهره می‌گیرد که ضمن تعلق به ارزان‌قیمت‌ترین و قدیمی‌ترین ساختار سیستم‌های تعلیق در جهان، از دیدگاه دوام، توان باربری و تحمل ناهواری‌ها در بین قدرتمندترین نوع سیستم تعلیق و از نظر هزینه‌های تعمیر در میان معقول‌ترین‌ها قرار دارد. حتی سیستم ترمز این خودرو در محور عقب همچنان از نمونه ارزان‌قیمت کاسه‌ای به همراه ترمز دستی مکانیکی است.

با توجه به تمرکز بر تامین نیازهای کاری و باربری، هایلوکس چمپ در سه نسخه با فاصله محورهای متفاوت سوپر محور کوتاه (Super SWB)، محور کوتاه (SWB) و محور بلند (LWB) به تولید می‌رسد. سبک طراحی اتاق از نوع تک کابین به همراه کفی بار یا بدون آن موجب می‌شود که طول کلی نسخه‌های تولیدی از یکدیگر متمایز باشد.

این شیوه تولید باعث شده است تا تویوتا هایلوکس چمپ به بتواند نقش‌های مختلفی از خودروهای سگمنت کار و پیکاپ‌های اسپرت‌شده جوان‌پسند تک‌کابین محور کوتاه تا نمونه‌های کمپر، رستوران متحرک، باربر، اتاق‌دار و نمونه‌های کاستوم (دست‌ساز) را اجرا کند.

تویوتا تاکید دارد که شاسی نردبانی هایلوکس چمپ و حتی ساختار اتاق آن با سوراخ‌های از پیش مهندسی‌شده روانه بازار شده است تا از دیدگاه تغییر کاربری و طراحی کاستوم در تناسب با نوع کاربری انحصاری مالک نهایی تناسب کامل داشته و در هر نقشی بگنجد. این مهم تویوتا هایلوکس چمپ را به یک پیکاپ چند منظوره با کاربری متنوع بدل می‌سازد که نیاز به اعمال تغییرات از سوی مالک نهایی در کاربری‌های متنوع را به حداقل ممکن می‌رساند.

تاکید می‌شود که جدول زیر اطلاعات مربوط به قدرتمندترین نسخه (2.7L–6AT) از نمونه محور بلند (بهترین گزینه برای واردات به بازار ایران) را دربر می‌گیرد.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های تویوتا هایلوکس چمپ

با وجود این همه تاکید بر سادگی و ارزان‌قیمت بودن تویوتا هایلوکس چمپ، صحبت در خصوص امکانت رفاهی و ایمنی این خودرو بحث بیهوده‌ای به نظر می‌رسد. اما جالب است بدانید که لخت‌ترین نسخه از هایلوکس چمپ همچنان از بسیاری از خودروهای تولیدی روز بازار ایران و مخصوصا خودروهای کار ایمن‌تر است.

با این حال بیایید از نام بردن مواردی آغاز کنیم که به صورت استاندارد در این پیکاپ کار عرضه می‌شود. هایلوکس چمپ با 2 کیسه ایمنی هوا، سیستم تهویه و بخاری دستی، ترمز ضد قفل، تقسیم نیرو ترمز، سیستم کمک ترمز، دو کمر بند ایمنی، فرمان کمک هیدرولیک، بالابر برقی شیشه‌ها، چراغ‌های هالوژن، خروجی 12 ولت فندکی و دو بلندگو راهی بازار می‌شود.

اما نکته بسیار جالب این جا است که وجود دو اسپیکر برای سیستم صوتی صرفا به منظور تسهیل زیرساخت برای نصب این سیستم تعبیه شده و رادیو پخش یا سیستم صوتی به صورت استاندارد بر این خودرو وجود ندارد. موارد دیگر نظیر تریم تزئیناتی رنگی کابین، سیستم روشنایی LED جلو، آینه جنانبی برقی، هشدار برخورد از جلو و هشدار حرکت خوردرو پیش رو صرفا بر اساس نیازها و استانداردهای بازار هدف و به صورت سفارشی عرضه می‌شود.

در نتیجه هیچ یک از ویژگی‌های طبیعی مورد انتظار مشتری ایرانی نظیر سیستم کنترل کشش و پایداری، ترمز پارک برقی و اتوهلد، نظارت بر فشار باد تایرها، تنظیم برقی صندلی‌ها، ورود و استارت بدون کلید، آینه‌های جانبی تنظیم برقی یا تاشو، نمایشگر سیستم مولتی‌مدیا، کروز کنترل، سیستم صوتی، دوربین دنده عقب یا سنسور عقب در این خودرو حتی به صورت سفارشی نیز از سوی کارخانه ارائه نمی‌شود.

مزایای تویوتا هایلوکس چمپ

• سبک طراحی شناخته شده تویوتا
• قیمت نهایی بسیار ارزان و در دسترس
• حفظ ویژگی‌های ایمنی در ساختاری ارزان قیمت
• تولید با تمرکز بر کاربری‌های متنوع
• ارائه ستاپ فنی و پیشرانه مشترک با خانواده هایلوکس
• اشتراک پلتفرم با هایلوکس ریوو
• تمرکز بر دوام بالا و کاربری گسترده
• اعتبار برند تویوتا در ایران و جهان

معایب تویوتا هایلوکس چمپ

• قیمت نهایی فراتر از حد انتظار در صورت عرضه در نمونه وارداتی
• عدم تمایل صنعت خودروسازی کشور به ارائه گزینه‌هایی از این دست
• بدون هیچ امکانات رفاهی و تجملی
• متریال سراسر پلاستیکی کابین

قیمت تویوتا هایلوکس چمپ در بازار

اما خودرویی چون تویوتا هایلوکس چمپ که نه قرار است برای فروش خودرو وارد بازار کشور شود و نه به تولید برسد، برای بازار خودرو ایران و مشتری ایرانی چه اهمیتی دارد؟ با توجه به شرایط سیاسی و اقتصادی این روزهای کشور و سقوط خیره‌کننده ارزش ریال، واردات گزینه‌ای چون تویوتا هایلوکس چمپ یک اشتباه محاسباتی جدی و رایزنی برای مونتاژ داخلی آن عملا غیر ممکن است.

اما بیایید تصور کنیم گزینه‌ای مدرن و ایمن نظیر هایلوکس چمپ بتواند روزی در بازار کشور به تولید برسد. خروجی کار محصولی توانمندتر، کاربردی‌تر، ایمن‌تر و معتبرتر در بازه قیمت معقول‌تر خواهد بود که می‌تواند جایگزین خودروهای کار عتیقه و بسیار بی‌کیفیت و پرمصرف بازار ایران نظیر نیسان زامیاد شده و تلفات جاده‌ای، میزان آلایندگی و دشواری کار قشر زحمت کش مالک این دست خودروها را کاهش دهد.

امروزه بیشتر خودروهایی که به عنوان جانشین نیسان زامیاد به عنوان اصلی‌ترین گزینه در پیکره حمل و نقل سبک کشور معرفی می‌شوند، خودروهایی با توان باربری در سگمنت‌های بالاتر از پیکاپ‌های باری رایج کشور هستند و بیشتر در گروه کامیونت قرار می‌گیرند. دلیل آن است که مجموعه فنی بسیار قدیمی و از رده‌خارج نیسان زامیاد با روش مهندسی معکوس به قابلیت باربری جرم نزدیک به 2 تن (فراتر از ظرفیت خودروهای تجاری سبک) رسیده است درحالی که نه ساختار زیربندی، نه پیشرانه و گیربکس و نه سیستم ترمز آن توانایی چنین ظرفیتی را دارد و نه برای آن طراحی شده است. این مهم نیسان زامیاد را به یکی از پرتلفات‌ترین خودروهای بازار ایران بدل کرده است.

در حالی که کشورهای در حال توسعه دیگر در مناطقی نظیر آسیای شرق (فیلیپین، تایلند، اندونزی) و آمریکای لاتین (پرو) در سه سال گذشته به شکلی خیره‌کننده میزبان این خودرو ارزان‌قیمت تجاری سبک بوده‌اند، پس چرا ایران نباشد؟

تویوتا هایلوکس چمپ در ارزان‌قیمت‌ترین تیپ ممکن (با پیشرانه 2 لیتری بنزینی و گیربکس 5 سرعت دستی) تا گران‌قیمت‌ترین نسخه (با پیشرانه 2.4 لیتر و گیربکس 6 سرعت اتوماتیک AT) قیمت خالص برابر با 4.2 تا حدود 5 میلیارد تومان به همراه دارد.

طبیعتا واردات این گزینه به کشور ایران یک حرکت کاملا اشتباه است که به قیمت تمام‌شده 8 تا 10 میلیارد تومانی منتهی خواهد شد. قیمتی که نه توجیه‌پذیر است و نه عقلانی. اما در صورت سرمایه‌گذاری برای تولید داخلی این محصول حتی اگر قیمت تمام‌شده آن به 6 میلیارد تومان هم برسد در مقایسه با قیمت روز 2 تا 3 میلیارد تومانی نمونه صفر کیلومتر نیسان زامیاد تولید داخل کشور، باز هم گزینه‌ای برتر، ایدئال و منطقی به حساب می‌آید.

می‌دانیم که سیاست خارجی روز کشور و تحریم‌های جدید بر حوزه خودروسازی ایران عملا اجازه رایزنی برای تولید داخلی این خودرو در بازار ایران را به خودروسازان داخلی نمی‌دهد اما پیش از این موارد یک سوال مهم‌تر وجود دارد: آیا خودروساز ایرانی حاضر است گاو شیرده و پرسودی چون نیسان زامیاد را در طرف مقابل ترازو و در برابر گزینه‌ای قدرتمند چون تویوتا هایلوکس چمپ قرار داده یا حتی آن را به طور کامل جایگزین کند؟ پاسخ احتمالا منفی خواهد بود.

نویسنده: شهاب انیسی

https://khodro45.com/mag/?p=125352