فونیکس تیگو ۸ پرو مکس (F8 Pro Max)؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

بازار خودرو در ایران در سال‌های اخیر همواره با یک خلا در بخش شاسی‌بلند‌های دو دیفرانسیل صفر کیلومتر روبرو بود. در زمانی که به دلیل محدودیت واردات و تمایل پایین خودروسازان داخلی برای مونتاژ خودروهای چهارچرخ متحرک، مشتریان ایرانی مجبور به انتخاب از میان گزینه‌های کارکرده کره‌ای یا ژاپنی بودند. خودروهایی با سال ساخت بالا و با وضعیت‌های فنی نه‌چندان مناسب که علیرغم دور بودن از آپشن‌ها و امکانات به‌روز و ترند جهانی، با قیمت‌های گزافی نیز فروخته می‌شدند.

در چنین شرایطی شرکت مدیران خودرو با معرفی برند نیمه‌لوکس فونیکس تصمیم گرفت تا معادلات بازار را کمی تغییر داده و محصولاتی با سطح کیفی بالاتر از تولیدات پیشین روانه بازار کند. گل سرسبد این محصولات را می‌توان تیگو ۸ پرو مکس دانست که به عنوان یک کراس‌اوور دو دیفرانسیل با توان فنی بالا همراه با سطح بسیار مناسبی از آپشن و امکانات رفاهی ترند روز جهان، وارد بازار ایران شد.این خودرو به درستی و برای قسمتی از بازار که سال‌ها تشنه این مدل محسوب می‌شد، انتخاب شده و موفق شد تا فروش بسیار موفقی در بازار کشور داشته باشد.

پیشینه این پلتفرم به حضور در نمایشگاه خودروی پکن در سال ۲۰۱۸ بازمی‌گردد؛ سالی که چری تصمیم گرفت تا بزرگ‌ترین کراس‌اوور آن زمان خود را معرفی کند و رسما وارد رقابت در این سگمنت شود. در اواخر سال ۲۰۲۰ بود که نسخه لوکس‌تر و فیس‌لیفت‌شده این محصول با نام جهانی تیگو ۸ پرو رونمایی شده و در سال ۱۴۰۰ با موتور ۱.۶ لیتری توربو و ساختار دیفرانسیل جلو وارد ایران شد. اما این نسخه به دلیل حجم پایین موتور و تک‌دیفرانسیل بودن آن صرفا یک کراس‌اوور سایز بزرگ با ظاهری زیبا جلوه می‌کرد و نمی‌توانست نیاز این بخش از بازار را به خوبی برآورده کند. همچنین فقدان سیستم تمام‌چرخ محرک به عنوان یک نقطه ضعف در برابر رقبای کره‌ای احساس می‌شد.

چری برای رفع این موضوع تصمیم گرفت تا نسخه جدیدتر و کامل‌تر این مدل را وارد بازار کند. این محصول با نام تیگو ۸ پرو مکس در اواخر سال ۱۴۰۱ وارد بازار کشور شد. خودرویی که با افزوده شدن پیشرانه ۲ لیتری قدرتمند و سامانه چهار چرخ محرک (AWD)، توانست توجه خریدارانی را که به دنبال یک خودروی خانوادگی تقریبا لوکس با قابلیت‌های حرکتی برتر بودند، به خود جلب کند. با ورود این مدل، تولید نسخه پرو در سال ۱۴۰۲ متوقف شده و  تمرکز سازنده بر روی مدل جدیدتر معطوف شد. در همان سال تیپ جدیدی از تیگو ۸ پرومکس با پسوند IE معرفی شد که سطح امکانات رفاهی را ارتقا داده و با همین تیپ تا امروز روی خط تولید بوده است که با تغییر نام از سال ۱۴۰۴ با عنوان فونیکس F8 شناخته می‌شود.

استقبال از این کراس اوور چری تنها محدود به بازار ایران نبوده و پیشرفت چشمگیر این برند نسبت به دهه‌های گذشته باعث شده تا تیگو ۸ پرو مکس در بازارهای صادراتی مانند برزیل، اندونزی، روسیه و کشورهای عربی نیز به یک گزینه پرفروش تبدیل شود. آمارها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۲، فروش جهانی خانواده این خودرو از مرز یک میلیون دستگاه عبور کرده که بخش عمده‌ای از آن سهم بازارهای صادراتی بوده است.

طراحی ظاهری تیگو ۸ پرو مکس

زبان طراحی فونیکس تیگو ۸ پرومکس تکامل‌یافته همون اصول مدرن و موفقی است که چری از ابتدای دهه ۲۰۲۰ میلادی برای محصولات نیمه‌لوکس خود انتخاب کرده و در واقع نمونه پخته‌تر طراحی تیگو ۸ پرو محسوب می‌شود.

در نگاه اول، فرم کلی بدنه تفاوت محسوسی با تیگو ۸ پرو یعنی نسخه تک‌دیفرانسیل ندارد، اما با دقت در جزئیات می‌توان این تفاوت‌ها را پیدا کرد. در این مدل از المان‌هایی استفاده شده تا کاراکتر اسپرت‌تر و قدرتمندتری به این کراس‌اوور ببخشند. در نمای جلو، چراغ‌های کشیده، تیز و مستطیلی‌شکل با گرافیک کریستالی و آبشاری ال‌ای‌دی در کنار استفاده از یک جلوپنجره بزرگ با الگوی کهکشانی (الماسی) خودنمایی می‌کنند. مهم‌ترین وجه تمایز نمای جلوی نسخه پرو مکس نسبت به مدل قبلی، قرارگیری این جلوپنجره درون یک قاب یا حاشیه ضخیم‌تر به رنگ طوسی یا مشکی است. این تغییر در کنار طراحی جدید سپر جلو و ورودی‌های هوای بزرگ‌تر در نواحی جانبی آن، چهره‌ای تهاجمی‌تر و به عبارتی باابهت‌تر به خودرو بخشیده است.

ابعاد بزرگ خودرو در قسمت جانبی نیز به خوبی مشهود است. در نمای جانبی با ابعادی شامل ۴۷۲۲ میلی‌متر طول، ۱۸۶۰ میلی‌متر عرض و ۱۷۴۵ میلی‌متر ارتفاع روبرو هستیم. وجود فاصله محوری ۲۷۱۰ میلی‌متری این خودرو  را کاملا در دسته‌بندی شاسی‌بلندهای سایز متوسط قرار می‌دهد. در این نما یک خط شانه برجسته از گلگیر جلو آغاز شده و تا اواسط در‌های سرنشینان عقب امتداد دارد. همچنین خطوط پایین در‌ها به همراه استفاده از فلاپ‌های ضربه‌گیر و قطعات کرومی در قسمت پایین درها و بالای شیشه‌ها، حجم‌پردازی منطقی و زیبایی را خلق کرده‌اند. استفاده از رینگ‌های آلومینیومی ۱۸ اینچی با دیزاین اسپرت به خوبی با چهره‌کلی و ابعاد خودرو تطابق داشته، اما کیفیت لاستیک‌های استفاده‌شده روی این رینگ‌ها، از نظر چسبندگی و مقاومت در سرعت‌های بالا و فشارهای سنگین عملکرد ایدئالی ندارند؛ به همین دلیل توصیه می‌شود برای ارتقای ایمنی و پایداری خودرو، بعد از خرید، اقدام به تعویض لاستیک‌ها با نسخه‌های با کیفیت‌تر شود.

ملموس‌ترین تغییرات ظاهری و آشکارترین تفاوت تیپ پرومکس با برادر کوچک‌تر آن یعنی تیگو ۸ پرو در نمای عقب خودرو جلوه می‌کند. در این بخش، گرافیک چراغ‌های عقب اسپرت‌تر شده و پس‌زمینه آن‌ها به رنگ مشکی درآمده است. بر روی در صندوق، نام FOWNIX در قسمت بالایی حک شده و در دو سمت آن، نشان‌های AWD و T390 (که معرف میزان گشتاور پیشرانه است) نصب شده‌ تا برتری فنی این مدل را هرچه بیشتر به مخاطب یادآوری کنند.

در پایین سپر عقب، چهار خروجی اگزوز دایره‌ای شکل جایگزین دو خروجی نسخه قبلی شده‌اند. خوشبختانه این خروجی‌ها واقعی بوده و بدین معناست که برخلاف رویه رایج استفاده از خروجی‌های تقلبی، منبع اگزوز تیگو ۸ پرو مکس کاملا به اینسراگزوزها متصل بوده و در ظاهر نیز، نوید یک پیشرانه قدرتمند را می‌دهد.

ارتفاع خودرو نیز نسبت به نسخه پرو افزایش یافته که اگرچه اقدام مثبتی محسوب می‌شود، اما قسمتی از زیربندی خودرو از نمای عقب قابل مشاهده است که به نوعی، یک ضعف در طراحی محسوب می‌شود. با این وجود فاصله آن از سطح زمین همچنان در محدوده کراس‌اوورهای شهری است و از نظر تناسبات ظاهری نیز نباید از آن انتظار ارتفاع و استایل یک آفرودر شاسی‌مستقل را داشت.

طراحی داخلی فونیکس تیگو ۸ پرومکس

با ورود به داخل فونیکس تیگو ۸ پرو مکس، با کابینی روبرو می‌شویم که به خوبی نمایانگر زبان طراحی لوکس و مدرن چری در استراتژی جدید آن است. استفاده از رنگ‌ها و تودوزی تشکیل‌شده از سه رنگ مارون، مشکی و نقره‌ای، باعث شده تا فضای داخلی فونیکس تیگو ۸ پرو مکس نسبت به سایر خودروهای هم‌رده لوکس‌تر و مدرن‌تر به‌نظر برسد.

در بالای داشبورد خودرو یک فرورفتگی عریض میزبان دو نمایشگر ۱۲.۳ اینچی به‌هم‌پیوسته است که یکی به عنوان سیستم مالتی‌مدیا و دیگری در نقش کلاستر (جلوآمپر) دیجیتال خودرو عمل می‌کند. این نمایشگرهای به‌هم پیوسته به‌خصوص در ابتدای رونمایی، منطبق بر ترند روز صنعت خودرو بوده و کابین تیگو ۸ پرومکس را بسیار مدرن جلوه می‌کرد. نکته‌ای که وجود دارد این است که این نمایشگر‌ها از حداقل کنتراست لازم برای استفاده در یک خودروی نیمه لوکس برخوردارند و زمانی که در معرض نور مستقیم خوردشید قرار بگیرند، کمی چالش‌زا جلوه می‌کنند. سرعت پاسخ به فرامین هم کمی با لگ و کندی همراه است و در قسمت کلاستر نیز، سرعت خودرو و دور موتور با کمی تاخیر نشان داده می‌شوند.

در زمینه متریال به‌کاررفته در کابین این خودرو باید گفت که سارنده تلاش کرده تا کیفیت کابین را از پلاستیک‌های خشک و رایج در خودروهای اقتصادی متمایز کند. به همین سبب داشبورد اصلی خودرو و بخش بالایی رودری‌ها با چرم مصنوعی و متریال نرم پوشانده شده است. اگرچه در قسمت‌های پایین‌تر رودری‌ها همچنان از پلاستیک‌های سخت استفاده شده، اما کیفیت مونتاژ و هماهنگی قطعات، حس یک کراس‌اوور پریمیوم را به سرنشین القا می‌کند. نقطه ضعف این متریال این است که پس از کمی استفاده و حتی در کیلومترهای پایین، به سرعت تغییر رنگ داده و تیره می‌شوند، اما کیفیت ساخت خود را به خوبی حفظ می‌کنند.

در بخش ارگونومی و چیدمان دکمه‌ها، رویکرد نسبتا مینیمال اما کاربردی اتخاذ شده است؛ به طوری که تنظیمات سیستم تهویه مطبوع به یک پنل لمسی مجزا در پایین داشبورد منتقل شده که آن هم کیفیت و کنتراست خوبی ندارد؛ کنسول میانی نیز با پوشش پلاستیک پیانویی براق، میزبان اهرم دنده، دکمه استارت و کلیدهای فیزیکی برای دسترسی سریع به عملکردهای مهم خودرو است.

فضای کابین با توجه به فاصله محوری ۲۷۱۰ میلی‌متری، برای استفاده خانوادگی کاملا جادار به نظر می‌رسد. صندلی‌های اسپرت خودرو با روکش چرم مصنوعی سوراخ‌دار و اسفنج کامپوزیت ویژه طراحی شده‌اند و به صورت برقی ۶ جهته برای راننده و ۴ جهته برای سرنشین جلو تنظیم می‌شوند که راحتی بالایی را در مسافرت‌های طولانی برای سرنشینان فراهم می‌کنند. ضمنا تعبیه دکمه تنظیم صندلی شاگرد از ردیف دوم (Boss Key) نیز شخصیت VIP و تشریفاتی کابین را تقویت کرده است.

در ردیف دوم، فضای سر و پا برای سه فرد بزرگسال کاملا ایدئال است، اما در خصوص ردیف سوم صندلی‌ها باید واقع‌بین بود؛ دسترسی به این ردیف تا حدودی دشوار است و اگر صندلی‌های ردیف دوم تا انتها به عقب کشیده شوند، فضای ردیف سوم تنها برای کودکان مناسب خواهد بود. در صورتی که ردیف سوم باز باشد، فضای صندوق به ۱۹۳ لیتر محدود می‌شود، اما با خواباندن صندلی‌ها این فضا به حجم بسیار مناسب ۱۱۷۹ لیتر گسترش می‌یابد که برای سفرهای طولانی کاملا مناسب است.

استفاده از سیستم نورپردازی ۶۴رنگ درون کابین، سقف پانورامای وسیع ۱.۱۷ متر مربعی و سیستم تهویه دوگانه اتوماتیک با دریچه‌های مستقل و دمای قابل تنظیم برای ردیف‌های عقب، موجب راحتی هرچه بیشتر سرنشینان و افزایش جذابیت کابین شده است. در کنسول میانی نیز محفظه‌ای به عنوان کول‌باکس در نظر گرفته شده است، اما ساختار فیزیکی آن به دلیل باز بودن بخش جلویی، عملا همان هدایت باد کولر به داخل یک محفظه است و خبری از یخچال یا خنک‌کننده واقعی نیست.

مشخصات فنی تیگو ۸ پرو مکس

مهم‌ترین نقطه تمایز فونیکس تیگو ۸ پرو مکس نسبت به نسل‌‌ قبلی را باید در زیر کاپوت آن جستجو کرد؛ جایی که پیشرانه ۱.۶ لیتری قبلی جای خود را به یک موتور قدرتمند ۲ لیتری توربوشارژر مجهز به فناوری تزریق مستقیم سوخت (GDI) داده است. این پیشرانه که همچنان از تکنولوژی شرکت AVL اتریش بهره می‌برد، توانایی تولید ۲۵۴ اسب بخار قدرت و ۳۹۰ نیوتن‌متر گشتاور را دارد. نکته مثبت آن است که این گشتاور در دور موتورهای ۱۷۵۰ تا ۴۰۰۰ دور در دقیقه، در دسترس است و همین موضوع باعث می‌شود تا کشش خودرو در سربالایی‌ها و شتاب‌گیری‌های ثانویه بسیار مناسب باشد.

ترکیب این موتور  با گیربکس ۷سرعته دو کلاچه از نوع تر موجب شده تا شتاب صفر تا صد این مدل در حدود ۸ ثانیه باشد. این چابکی در عمل به قدری ملموس است که این کراس‌اوور خانوادگی در شتاب‌گیری‌های خیابانی توانایی رقابت و حتی غلبه بر برخی از خودروهایی را دارد که از نظر کلاس بدنه، نیز اسپرت تر محسوب می‌شوند.

دومین و شاید جذاب‌ترین تغییر در بخش فنی، جایگزینی ساختار دیفرانسیل جلو با سیستم تمام‌چرخ محرک هوشمند (i-AWD) است. این سیستم با ساختار سنتی چهارچرخ محرک (4WD) که در پیکاپ‌ها و کراس اوور‌های شاسی‌مستقل با قابلیت قفل دیفرانسیل دستی می‌بینیم، تفاوت دارد. در سیستم i-AWD تیگو ۸ پرو مکس، انتقال قدرت میان محورهای جلو و عقب به صورت الکترونیکی و بسته به شرایط مسیر، میزان لغزش چرخ‌ها و شیب جاده تنظیم می‌شود.

اضافه شدن این سیستم باعث شده تا تعداد حالت‌های رانندگی از سه حالت در نسخه پرو، به شش حالت شامل نرمال، اکو، اسپرت، برفی، گل‌آلود و آفرود ارتقا بیابد. وجود حالت آفرود نباید سطح انتظارات ما را برای عبور از مسیرهای بیراهه‌ خشن یا برای عبور از تپه‌های شنی کویر بالا ببرد؛ بلکه این قابلیت منحصرا برای عبور راحت از مسیرهای خاکی سبک، جاده‌های کوهستانی لغزنده و چاله‌های کوچک و کم‌چالش طراحی شده است.

از نظر سیستم تعلیق، تیگو ۸ پرومکس دارای سیستم مک فرسون در قسمت جلو و مولتی لینک در قسمت عقب است. سیستم مولتی لینک باعث افزایش کیفیت سواری شده و سواری نرم و راحتی را با دفع ضربات جاده و دست‌اندازها فراهم می‌کند. باید در نظر داشت که ذات این خودرو یک شاسی‌بلند هفت‌نفره و خانوادگی است؛ بنابراین در پیچ‌های تند با سرعت‌های بالا و یا تحت فشارهای سنگین یا مانورهای ناگهانی، پایداری خودرو تا حدودی افت می‌کند و پدال ترمز نیز نرم‌تر از آن چیزی عمل می‌کند که برای یک رانندگی اسپرت مورد نیاز است. در شرایط رانندگی عادی و استاندارد، فرمان‌پذیری، هندلینگ و عملکرد ترمزها کاملا مطمئن و رضایت‌بخش هستند.

در زمینه مصرف سوخت با یک تراژدی دوگانه روبرو هستیم؛ از طرفی طبق گفته کارخانه، مصرف سوخت تیگو ۸ پرو مکس باید در حدود ۸ لیتر در هر صد کیلومتر باشد، اما مصرف واقعی بسیار بیشتر از این عدد است، به طوری که به گفته اکثر مالکان این خودرو، مصرف سوخت ترکیبی حتی به ۱۶ الی ۲۰ لیتر در ۲د کیلومتر نیز می‌رسد که به عنوان یک نقطه ضعف بزرگ برای این مدل به حساب می‌آید. از طرفی  یکی از نکات فنی که باید به شدت به آن توجه شود، حساسیت بالای پیشرانه توربو GDI به کیفیت بنزین است؛ استفاده از بنزین‌های بی‌کیفیت می‌تواند باعث بروز ناک (احتراق زودرس) شود و برای حفظ سلامت و راندمان موتور، استفاده از بنزین سوپر یا مکمل‌های استاندارد افزایش اکتان، امری کاملا ضروری خواهد بود.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های فونیکس تیگو ۸ پرومکس

فونیکس تیگو ۸ پرو مکس بخش مهمی از هویت خود را از درون کابین خود تعریف می‌کند؛ جایی که با انواع مختلفی از تجهیزات و امکانات رفاهی مواجه می‌شوید. ازآنجایی که این مدل به عنوان پرچمدار خانواده فونیکس معرفی شد، سطح امکانات در آن باید به گونه‌ای باشد که بتواند فاصله خود را با بسیاری از کراس‌اوورهای مونتاژی و حتی بخشی از وارداتی‌های هم‌قیمت در نسخه صفر و کارکرده حفظ کند. نتیجه این موضوع، استفاده از پکیج نسبتا کامل از تجهیزات رفاهی، ایمنی و سامانه‌های کمک‌راننده است که در استفاده روزمره، سفرهای خانوادگی و رانندگی شهری تاثیر مستقیمی بر کیفیت سواری می‌گذارند.

از نظر ایمنی تیگو ۸ پرو مکس به ۶ کیسه هوای ۱۰ نقطه‌ای مجهز است که باعث افزایش ایمنی سرنشینان ردیف دوم نیز می‌‎شود؛ همچنین دارای سیستم کنترل پایداری الکتریکی ESP، کنترل کشش (TCS)، ترمز کمکی (BOS)، توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD)، سیستم کنترل شروع حرکت در سربالایی (HAC) و سیستم کنترل حرکت در سراشیبی (DAC) بوده و این سیستم در صورتی که راننده پدال ترمز را رها کند و این سامانه را فعال سازد، ترمزها را تنظیم می‌کند تا خودرو با سرعتی حدود ۱۰ تا ۱۲ کیلومتر بر ساعت در سراشیبی‌های شیب‌دار پایین بیاید و از داغ شدن لنت‌ها و مجموعه ترمز جلوگیری می‌کند.

تیگو ۸ پرومکس به سیستم رانندگی نیمه‌خودران (ADAS) مجهز است؛ در این سیستم ما شاهد سامانه‌های رادار نقطه کور، رادار خط‌خوان و و دستیار حفظ خودرو بین خطوط، سامانه هشدار برخورد از جلو، ترمز اضطراری خودکار، رادار تابلوخوان، نوربالای هوشمند و دوربین ۳۶۰ درجه هستیم.

صندلی‌های جلو به صورت برقی تنظیم شده و صندلی راننده در ۶ جهت به همراه تنظیم گودی کمر و سرنشین به‌صورت ۴ جهته قابل تنظیم است. همچنین صندلی‌های جلو دارای سیستم گرمکن و سرد کن و حافظه تنظیم حالت شخصی (Memory Seat) نیز هستند. در تیپ IE، اضافه شدن گرم‌کن فرمان و گرم‌کن صندلی‌های ردیف دوم، امکاناتی است که اگرچه ممکن است سطحی به نظر برسند، اما در روزهای سرد، برای سرنشینانی که در ردیف دوم نشسته‌اند، تفاوت محسوسی ایجاد می‌کنند. همچنین در این تیپ شاهد استفاده از شیشه‌ها با عایق صوتی هستیم که صدای ورودی به کابین را تا حد بسیار خوبی کاهش می‌دهند.

سیستم مالتی‌مدیا از اندروید اتو و اپی کارپلی پشیتبانی کرده و از فرامین صوتی نیز پشتیبانی می‌کند؛ البته این سیستم در حال حاضر تنها دو زبان انگلیسی و چینی را ساپورت می‌کند. استفاده از دستیار صوتی می‌تواند در زمان رانندگی با سرعت بالا و زمان‌هایی که دقت کافی برای رانندگی لازم است، از پرت شدن حواس راننده برای پیدا کردن دکمه‌های مربوطه جلوگیری می‌کند.

استارت دکمه‌ای، روشن کردن خودرو از راه دور، درِ صندوق عقب برقی، ترمز پارک برقی با اتوهلد، آینه‌های جانبی تاشو برقی با گرم‌کن و حافظه، آینه میانی الکتروکرومیک، شارژر بی‌سیم تلفن همراه، سنسورهای نور، باران و پارک جلو و عقب، کروز کنترل تطبیقی، سیستم صوتی سونی با ۸ بلندگو، کول‌باکس، دوربین ثبت وقایع (تیپ IE) از دیگر امکانات این خودرو به‌شمار می‌آیند.

جدول امکانات رفاهی و ایمنی به صورت زیر تکمیل می‌شود:

مزایای فونیکس تیگو ۸ پرومکس

• پیشرانه قدرتمند
• سطح بالای آپشن و امکانات رفاهی
• بازار خرید و فروش مناسب
• کابین جادار
• گارانتی بلندمدت ۷ ساله یا ۲۰۰ هزار کیلومتر

معایب تیگو ۸ پرو مکس

• مصرف سوخت بسیار بالا
• حساسیت موتور به کیفیت بنزین
• قیمت‌گذاری غیرمنطقی در بازار
• کاربردی نبودن فضای ردیف سوم

قیمت تیگو ۸ پرو مکس در بازار

فونیکس تیگو ۸ پرو مکس در ابتدا با قیمت رقابتی وارد بازار ایران شد و از طریق اقساط طولانی‌مدت شرکت مدیران خودرو که تا ۵ سال هم قابل تسویه بود، با استقبال بالایی روبرو شد. اما با افت تولید شرکت مدیران خودرو از سال ۱۴۰۲ دیگر خبری از فروش خودرو به‌صورت اقساطی نبوده و در سال ۱۴۰۴ تولید این خودرو نیز بسیار کاهش یافت.

قیمت خودرو تیگو ۸ پرو مکس در زمان نگارش مقاله (اردیبهشت 1405) با توجه به سال ساخت و وضعیت کلی خودرو از ۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان شروع شده و تا ۸ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان در نسخه صفر کیلومتر معامله می‌شود.

در این بازه قیمتی و در شرایطی که مشتری باید خودرو را به صورت نقدی معامله کند، کار برای فونیکس تیگو ۸ پرومکس کمی سخت می‌شود. در این بازه شاهد حضور کراس‌اوورهای آلمانی مانند فولکس واگن آی دی یونیکس و ID4 هستیم که اگرچه صرفا به صورت برقی هستند، اما از کیفیت ساخت و ارزش برند بالایی برخوردارند. همچنین در این بازه می‌توان به سراع گزینه‌های کره‌ای و ژاپنی صفر کیلومتر مانند نیسان قشقایی آنر ۲۰۲۵، هیوندای سانتافه فول آپشن 2017 کم‌کار، تویوتا کرولا کراس ۲۰۲۵، فولکس واگن تیراک مدل ۲۰۲۴، کیا اسپورتیج 2017، هوندا وزل و هوندا HRV هیبرید ۲۰۲۴ رفت که کار را برای این پرچمدار چینی سخت می‌کنند.