نیسان رونیز؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

در پس انقلاب سال ۱۳۵۷، صنعت خودروسازی کشور دچار دگرگونی بسیار شدیدی شد. این صنعت که گرایش سنگین به محصولات توانمند و سنگین آمریکایی داشت، با تغییر در رویکرد دیپلماسی به سمت و سوی آسیای شرقی و اروپا گرایش پیدا کرد.

نتیجه آن بود که شرکت جنرال موتورز ایران (GM-Iran / شرکت سهامی جیپ سابق) نام جدید پارس خودرو به خود گرفت و با شرکت نیسان ژاپن هم‌کاسه شد. نتیجه این همکاری جدید ورود خودروهایی نظیر خانواده نیسان پاترول در دهه ۱۳۷۰ و در دهه ۱۳۸۰ محصولات ارتقایافته نوین‌تر و رده‌بالاتر نظیر ماکسیما، پیکاپ و همچنین نیسان رونیز بود.

معرفی نیسان رونیز

نیسان رونیز شاسی‌بلند سایز متوسط شرکت پارس خودرو به تولید ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۹ است که در حقیقت نسخه فیس‌لیفت نسل اول نیسان پالادین به حساب می‌آید. این شاسی‌بلند با شاسی مستقل دو دیفرانسیل، بر پایه پلتفرم مشترک با نیسان پیکاپ (نسخه وانت رونیز) بنا شده بود که هر دو خودرو از پیشرانه ارتقایافته و جدیدتر Z24 مشهور با کد شناسایی KA24DE بهره می‌بردند.

این پیشرانه از سیستم انتقال سوخت انژکتوری چندنقطه‌ای (MPI) و تغییرات در برنامه‌ریزی کامپیوتری و قطعات داخلی بهره برد تا خروجی نهایی آن به شکل خیره‌کننده‌ای نسبت به پیشرانه قدیمی و از رده خارج Z24 بهبود یابد.

محبوبیت دو خودرو رونیز و نمونه باری آن (نیسان پیکاپ) به این دلیل بود که دوام و توان فنی آن‌ها برای آن دوران ارضاکننده و همچنین قابلیت انتقال نیروی دو دیفرانسیل موقت انتخابی (4WD) آنها تقریبا در هیچ خودرو جدید دیگری در آن زمان یافت نمی‌شد.

در نتیجه رونیز از معدود شاسی‌بلندهای جدید دو دیفرانسیل بیراهه‌نورد و پیکاپ تقریبا تنها خودرو باری تک و دو کابین جدید بازار ایران با چنین قابلیت فنی به حساب می‌آمدند. همین مهم موجب شد تا رونیز هویت و تاریخچه پاترول را بار دیگر تکرار کرده و به یکی از پرطرفدارترین خودروهای بازار ایران بدل شود. از دید مشتری ایرانی، نیسان رونیز در حقیقت نسخه به‌روزشده و مدرن‌تر همان نیسان پاترول قدیم بود.

یک نکته بسیار جالب در تاریخچه مشترک نیسان رونیز و نیسان پیکاپ، خلق شاسی‌بلند محور بلند دو کابین از سوی پارس خودرو بود که سرانزا نام گرفت. سرانزا در حقیقت نسخه شاسی‌بلند‌شده یا اتاق‌دار نیسان پیکاپ بود که روی شاسی کشیده‌تر نیسان پیکاپ و از سوی پارس خودرو خلق شد. اگرچه این خودرو به دلیل داشتن کیفیت ساخت بسیار پایین و متریال بسیار بد به هیچ عنوان محبوب و پرفروش نشد، اما گوشه مهمی از تاریخچه مشترک دو خودرو رونیز و پیکاپ را رقم زد.

طراحی ظاهری نیسان رونیز

چقدر خوب است که بررسی رونیز را ابتدا با طراحی ظاهری و بیرونی آن اغاز کنیم، چرا که این خودرو از دیدگاه طراحی داخلی، عملا آه در بساط ندارد. نیسان رونیز به دلیل داشتن چند ویژگی بارز ظاهری بسیار مقبول و محبوب شد.

این خودرو در اوج سادگی و میانه‌روی، از برخی المان‌های چشم‌نواز بهره گرفت که سبک برجسته سیستم روشنایی جلو در تضاد با جلوپنجره کرومی باریک، گلگیرهای برجسته و بیرون‌زده با جلوه‌ای عضلانی، ساختار پلکانی سقف از ستون B به سمت عقب و دستگیره‌ درهای عقب که به‌جای قرارگیری در راستای در جلو بر روی لبه ستون قرار گرفته بودند، از مهم‌ترین این المان‌ها به حساب می‌آیند.

شاید امروز با هیجان و خیرگی به چنین نکاتی نگاه نکنیم، اما به یاد بیاورید که آن دوران، طراحی رونیز بسیار خاص، پیشگام و متمایز از هر خودرو دیگری به حساب می‌آمد. ساده‌ترین قیاس برای درک بهتر، مقایسه سبک طراحی مدرن رونیز با نیسان پاترول Y160 دهه ۱۳۷۰ است. در آن دوران نیسان رونیز همان‌قدر خاص بود که پاترول Y61 وارداتی خاص به شمار می‌رفت.

زیبایی و متمایزبودن طراحی نیسان رونیز یکی از مهم‌ترین دلایل قیمت نهایی قابل توجه آن برای دوران عرضه بود و همچنین پای آن را به سینمای کشور نیز نیز باز کرد. در اوج سادگی، نیسان رونیز به دلیل رعایت تناسبات طراحی و میانه‌روی، ظاهر موجه و معقول خود را حفظ کرده و حتی امروزه با وجود قدیمی بودن، محبوب و شکیل به حساب می‌آید.

طراحی بخش جلو و گلگیرهای نیسان رونیز بعدها و در سال‌های پایانی دوره مونتاژ نیسان پیکاپ، به عنوان یک فیس‌لیفت عمده بر این خودرو اجرا شد که رشد فروش دوباره این پیکاپ دو کابین را در میان مشتریان رقم زد.

طراحی داخلی نیسان رونیز

اگر امروز پا به کابین رونیز (یا پیکاپ) بگذاریم، از زاویه‌ای منفی شوکه خواهیم شد. فضای داخلی کابین رونیز سر تا سر متشکل از متریال پلاستیکی خشک (Hard Touch) و مزین به تریم نقره‌ای‌رنگ (یا مشکی) پلاستیکی بسیار بی‌کیفیت است که در گذر زمان و بر اثر لمس مکرر، رنگ خود را از دست داده و به مشکی براق تغییر پیدا می‌کند.

غربیلک چهارشاخه فرمان، تزئینات مشکی دور کلاستر دوبل آنالوگ با رنگ پس‌زمینه سرمه‌ای، پنل کنترل مکانیکی سیستم تهویه مطبوع دستی، دریچه‌های خروجی آشکار سیستم تهویه مطبوع، روکش پارچه‌ای طرح‌دار هماهنگ با تزئینات پارچه‌ای و پلاستیکی رودری‌ها، تمام المان‌های مشترک با خودروهای اقتصادی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ صنعت خودروسازی جهان بود که از قضا در خودروهای کلاسیک همان دوران در بازار ایران و به‌خصوص خانواده پراید و پژو ۲۰۶ و ۴۰۵ نیز دیده می‌شد.

مهم نبود که نیسان رونیز در ایران چقدر محبوب است یا چقدر قیمت دارد، این سبک طراحی به وضوح نشان از ساختار اقتصادی این خودرو داشت و مشتری نیز کاملا از آن آگاه بود. اما عملا چاره‌ای برای بهبود این ساختار وجود نداشت. رونیز عملا خودرویی بی‌رقیب در این کلاس بود و عدم رقابت هم نیاز به بهبود را از مسیر این خودرو برداشته بود.

با این حال باید اعتراف کرد که حفظ تناسبات طراحی نظیر تقارن داشبرد در سمت شاگرد و راننده، در دسترس بودن کلید‌ها و ادوات کنترلی، اهرم دنده اصلی و اهرم دنده کمک نسبتا بلند و در کنار یکدیگر، حس و حال خودروهای سرسخت و بیراهه‌نوردی چون تویوتاهای کلاسیک را برای مشتری زنده می‌کرد که از قضا بسیار هم مورد پسند بود. گویی این حجم از ساده‌گرایی، دوری از اغراق و بی‌آلایشی، بیشتر بر حس مردانگی و خشونت آن برای مالک و سرنشینان می‌افزود. آنچه در رونیز اهمیت داشت، ظاهری جوان‌پسند و توانایی عبور از بیراهه‌ها بود و لاغیر.

مشکل اصلی کابین رونیز، محدودیت شدید در فضای پای سرنشینان ردیف عقب (و همچنین کوچک بودن فضای بار) بود که مستقیما از ساختار پلتفرم برادر وانت خود، یعنی نیسان پیکاپ نشات می‌گرفت. در آن دوران، پیکاپ‌های دو کابین سایز متوسط بیشتر خودروهایی با کاربری صنعتی، باربری و بیزینس‌های خاص بودند و قابلیت‌های بیراهه‌نوردی و طبیعت‌گردی که از قضا ورزش‌هایی هزینه‌بردار و مختص به قشر ثروتمند جامعه است، در آن‌ها مد نظر نبود.

برای همین تقریبا تمامی خودروهای هم‌کلاس نیسان رونیز و نیسان پیکاپ نظیر تویوتا هایلوکس خرگوشی (هایلوکس دهه ۱۹۸۰) و حتی خودروهای مدرن‌تر پس از آن نظیر پیکاپ‌های ریچ و وینگل، همگی از این ایراد رنج می‌بردند.

با رشد فروش پیکاپ‌های سایز متوسط در بازارهای آسیای شرق و خاورمیانه و گسترش فرهنگ آمریکایی از دیدگاه محبوبیت بسیار زیاد پیکاپ‌ها و شاسی‌بلندهای سایز متوسط، این موضوع اصلاح شد و کابین عقب پیکاپ‌های سایز متوسط دو کابین و شاسی‌بلندهای بناشده روی پلتفرم آن‌ها مورد بهبود‌های بسیار زیاد قرار گرفت. اما این بهبود شامل حال رونیز و پیکاپ نشد.

مشخصات فنی نیسان رونیز

پیشرانه ارتقایافته ۲.۴ لیتری که بر نیسان رونیز و پیکاپ به کار گرفته شد، از نوع تنفس طبیعی چهار سیلندر و فاقد سیستم‌های پیشرفته امروزی نظیر توربوشارژر و پاشش سوخت مستقیم است. این موضوع اگرچه به حفظ دوام در درازمدت کمک شایانی می‌کند، اما در عین حال توان خروجی محدود به ۱۵۰ اسب بخار و گشتاور ۲۱۰ نیوتون.متری، تنها سه معنا داشت.

اول آن که وزن حدود ۱.۸ تنی آن برای این پیشرانه سنگینی می‌کرد. در نتیجه فشار کار بر عهده گیربکس ۵ سرعت دستی و انتخاب صحیح هر دنده از سوی راننده در سناریوهای مختلف رانندگی قرار گرفت. به این معنا که در صورت کاهش اندک از سرعت، استفاده از دنده معکوس یک اجبار غیر قابل اجتناب است.

دومین موضوع، توانایی‌های حرکتی خودرو از دیدگاه چالاکی است. با داشتن شتاب اولیه فراتر از ۱۵ ثانیه، نه‌تنها باید قابلیت سبقت‌گیری در جاده‌های کوهستانی را از ذهن بیرون کنید، بلکه دستیابی به سرعت نهایی ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت ادعاشده نیز بیشتر به یک رویا بدل شد.

موضوع سوم اما ترکیبی از دو موضوع اول و مستقیما مربوط به میزان مصرف سوخت متوسط است. داشتن وزن زیاد در ترکیب با یک پیشرانه کم‌حجم تنفس طبیعی، به معنای اعمال فشار زیاد بر پیشرانه و در نتیجه افزایش خیره‌کننده مصرف سوخت است. رقم ادعاشده در مصرف سوخت ترکیبی نیسان رونیز برابر با ۱۳ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. اما به یاد داشته باشید که در صورت رانندگی پرشتاب یا حرکت پیوسته در ترافیک، این خودرو رقم ۱۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر را همچون آب خوردن پشت سر می‌گذارد. در بیراهه‌نوردی و استفاده پیوسته از ضرایب سنگین دنده کمک نیز عبور از مرز ۱۸ لیتر به هیچ عنوان غیر ممکن نیست.

خوشبختانه ساختار زیربندی رونیز و پیکاپ، ساختاری بادوام و اثبات‌شده و البته نه‌چندان راحت است. سیستم تعلیق در محور جلو از نوع مستقل جناغی دوبل سوار بر فنر پیچشی (Torsion Bar) و در محور عقب با الهام مستقیم از پلتفرم نیسان پیکاپ، از نوع یکپارچه فعال سوار بر فنرهای شمش است.

این مهم به‌شدت از کیفیت سواری مخصوصا در ردیف دوم نشیمن می‌کاهد. البته باید تاکید کرد که به دلیل کوتاه‌تر بودن فاصله محورها در رونیز (۳۰ سانتیمتر کوتاه‌تر از نیسان پیکاپ) و همچنین تناسب وزنی بهتر بر محور عقب، کیفیت سواری در ردیف عقب نیسان رونیز از ردیف عقب نیسان پیکاپ به مراتب بهتر است.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های نیسان رونیز

توجه داشته باشید که نیسان رونیز و برادر وانت آن یعنی پیکاپ در دورانی وارد بازار کشور شدند که داشتن سیستم پاشش سوخت انژکتوری یک تکنولوژی برتر و از المان‌های بازاریابی شرکت‌های خودروساز به حساب می‌آمد.

در نتیجه داشتن امکانات رفاهی و ایمنی را از سر خود بیرونی کنید. رونیز با ویژگی‌هایی چون ترمز ضد قفل (ABS)، فرمان هیدرولیک، سیستم تهویه مطبوع دستی، بالابر برقی شیشه‌ها، ترمز عقب کاسه‌ای با تنظیم اتوماتیک، سیستم رادیو پخش با قابلیت پخش کاست به همراه ۴ اسپیکر، پوشش پارچه‌ای صندلی‌ها و رودری‌ها، تنظیم دستی صندلی‌های ردیف جلو، قفل مرکزی و آینه‌های جانبی با تنظیم برقی روانه بازار شد. این تمام چیزی بود که در دهه ۱۳۸۰ سوی پارس خودرو برای نیسان رونیز بازار ایران در نظر گرفت.

نه خبری از کروز کنترل بود و نه حتی ریم‌های آلیاژ آلومینیومی که در تصاویر تبلیغاتی آن دوران دیده می‌شد. نه سانروفی در کار بود، نه آینه‌های جمع‌شونده جانبی، نه سنسور پارک و نه حتی دوربین دنده عقب.

مزایای نیسان رونیز

• طراحی میانه‌رو و ساده اما گیرا و محبوب
• توان فنی مناسب برای دوران عرضه
• دوام قابل قبول مجموعه فنی
• فراوانی قطعات یدکی
• بازار دست دوم داغ
• توانایی بیراهه‌نوردی قابل توجه
• قیمت رقابتی در مقایسه با سایر شاسی‌بلندهای آفرودی
• مناسب در جایگاه خودرو تفریحی

معایب نیسان رونیز

• مصرف سوخت بالا
• ضعف در چالاکی
• عدم ارائه ویژگی رفاهی مناسب

قیمت نیسان رونیز در بازار

نیسان رونیز در بازار امروز فروش خودروهای دست دوم‌ ایران با توجه به مدل ساخت، میزان کارکرد، سلامت ظاهری و فنی و همچنین ارتقا‌های انجام شده بر روی آن نظیر نصب سیستم روشنایی مضاعف، ریم‌های اسپرت آلیاژی، پنل مولتی مدیا و دوربین دنده عقب یا امکانات بیراهه‌نوردی مانند وینچ، بین ۲.۵ تا ۳.۵ میلیارد تومان قیمت دارد.

این قیمت خودرو اگرچه قابل توجه به نظر می‌رسد اما اگر آن را با برادر بزرگ‌تر خود نظیر پاترول دو در با بازه قیمتی یک تا ۱.۵ میلیارد تومان مقایسه کنید، خواهید دید که چندان دور از انتظار و گران‌قیمت جلوه نمی‌کند.

رونیز امروزه بیشتر مناسب آن دست از علاقه‌مندان به رشته ورزشی بیراهه‌نوردی، آفرود و طبیعت‌گردان آخر هفته است که به نیسان رونیز به چشم یک خودرو دوم و تنها برای استفاده در تعطیلات نگاه می‌کنند. خودرویی که اگرچه قدیمی است اما از مد افتاده و منفور به حساب نمی‌آید.

https://khodro45.com/mag/?p=8447