مقایسه پارس نوآ با سورن پلاس XU7P

سدان خانوادگی جمع‌وجور، یک کلاس پرطرفدار در بازار ایران به شمار می‌رود؛ به‌ویژه مدل‌های اقتصادی و میان‌قیمت که به صورت انبوه توسط ایران خودرو و سایپا تولید می‌شوند، به دلیل حضور نداشتن رقبای خارجی در رده قیمتی آنها بسیار پرفروش ظاهر شده و بخش بزرگی از بازار خودرو کشور در اختیار آنهاست. به دلیل هزینه بالای طراحی خودروهای کاملا جدید، معمولا این کلاس با نمونه‌های ارتقایافته یا فیس‌لیفت‌شده از نمونه‌های قدیمی تغذیه می‌شود که پارس نوآ و سورن پلاس XU7P نیز بر همین مبنا به بازار ایران راه پیدا کرده‌اند.

پارس نوآ که بسیاری آن را نسخه‌ ایرانی‌شده‌ رنو ال۹۰ می‌دانند، از سال ۱۴۰۴ در خطوط تولید پارس‌خودرو قرار گرفته است. رنو ال۹۰ یا داچیا لوگان که در زمان عرضه‌اش یکی از اقتصادی‌ترین محصولات گروه رنو بود، خودرویی مخصوص بازارهای نوظهور و مشتریان با بودجه‌ی محدود به شمار می‌رفت. این مدل در کشورهای شرق اروپا با استقبال مناسبی مواجه شد و در میانه‌ دهه‌ ۸۰ شمسی به عنوان جایگزینی مناسب برای خودروی پیکان به بازار ایران ورود کرد.

اما با گذشت زمان و به دلیل کمبود گزینه‌های اقتصادی در بازار انحصاری خودرو ایران، ال۹۰ به یکی از پرتقاضاترین و البته گران‌ترین مدل‌ها بدل شد. کیفیت فنی قابل قبول و استهلاک پایین آن موجب شد تا قیمت خودرو از رقبای هم‌رده بالاتر رود، اما با آغاز تحریم‌ها تولید این خودرو و سایر اعضای خانواده‌ رنو در کشور متوقف شد. حالا پس از چند سال وقفه سایپا تصمیم گرفته نسخه‌ ارتقایافته و بومی‌ رنو ال۹۰ را با نام «نوآ» در کارخانه‌ پارس‌خودرو تولید کند تا از سال ۱۴۰۴ به مشتریان عرضه شود. جالب اینکه در ابتدا نام‌هایی چون «کادیلا» هم برای آن مطرح شده بود، اما نهایتاً «نوآ» رسما برگزیده شد. این مدل از نظر فنی و ظاهری تفاوت‌های قابل توجهی با نسخه‌ رومانیایی دارد، اما پلتفرم ساختار کلی اتاق میان آن‌ها حفظ شده است. اما در طرف دیگر این میدان سورن پلاس XU7P حضور دارد که از اعضای جدیدتر خانواده سمند محسوب می‌شود.

شرکت ایران‌خودرو در سال ۱۳۹۸ با معرفی دومین فیس‌لیفت از سورن با نام «سورن سال»، مسیری تازه را آغاز کرد. اما با رسیدن به مرحله‌ عرضه، نام این خودرو به «سورن پلاس» تغییر پیدا کرد. این مدل که تغییرات جزئی ظاهری را نسبت به نسخه پیشین یعنی سورن ELX را با خود به همراه داشت، امروزه به عنوان جایگزینی برای پژو پارس در خط تولید ایران‌خودرو حضور دارد. در زمستان سال ۱۴۰۲ ایران‌خودرو از نمونه جدیدی به نام سورن پلاس XU7P در این خانواده رونمایی کرد که به جای موتور EF7، از پیشرانه‌ ارتقایافته ۸ سوپاپ XU7P بهره می‌برد و در عین حال، امکاناتی مثل کروز کنترل از لیست تجهیزات آن حذف شده است.

در شرایط فعلی پارس نوآ و سورن پلاس XU7P رقبای مهمی برای یکدیگر در بازار ایران به شمار می‌روند و از همین رو به مقایسه پارس نوا با سورن پلاس XU7P می‌پردازیم تا نقاط قوت و ضعف این دو سدان نیمه اقتصادی تولید داخل برای مشتریان و علاقه‌مندان به نحو دقیق مشخص شود.

مقایسه طراحی ظاهری پارس نوآ با سورن پلاس XU7P

طراحی ظاهری هر دو خودرو به ویژه از نمای کناری کاملا قدیمی و البته آشنا به نظر می‌رسد، چرا که هر دوی آنها متعلق به محصولات پیشین داخلی نظیر سمند و ال ۹۰ بوده‌اند. البته چهره‌ پارس نوآ نسبت به ال۹۰ کاملا دگرگون شده و در نمای جلو و عقب آن با ظاهری کاملاً متفاوت مواجهیم، هرچند در نمای جانبی می‌توان شاخصه بدنه‌ آشنای تندر۹۰ را دید. طراحان سایپا با فیس‌لیفتی کلی تلاش کرده‌اند چهره‌ای مدرن‌تر و هماهنگ‌تر با سلیقه‌ مشتریان امروزی ایجاد کنند. در همین راستا عناصری مثل جلوپنجره، چراغ‌ها و سپر در این مدل کاملاً تغییر کرده‌اند و طراحی جدید، ظاهری اسپرت‌تر و پویا‌تر به خودرو بخشیده است.

در ناحیه عقب پارس نوآ نیز بازنگری گسترده‌ای صورت گرفته است و از چراغ‌های عمودی و ساده‌ی ال۹۰ دیگر خبری نیست. چراغ‌های دو‌تکه‌ جدید گرچه کمی زمخت‌ به نظر می‌رسند، اما نسبت به طراحی فرم بدنه، طرح جدید و هماهنگ‌تری دارند. وجود نوارهای دی‌لایت و پوزیشن در چراغ‌های جلو و عقب نیز علاوه بر جلوه‌ی مدرن‌تر، به رعایت استانداردهای ایمنی کمک کرده است.

اما همان‌طور که اشاره شد، در نمای جانبی پارس نوآ تغییرات محدود هستند. آینه‌های جانبی جدید و رینگ‌های آلومینیومی بازطراحی‌شده، تنها نشانه‌های تمایز این خودرو با ال۹۰ محسوب می‌شوند. با این حساب در مجموع، ظاهر پارس نوآ نسبت به تندر۹۰ تازه‌تر و چشم‌نوازتر است، هرچند هماهنگی کامل میان طراحی جلو و عقب هنوز جای کار دارد.

اما سورن پلاس نسخه XU7P تفاوت کمتری با نسخه‌های پیشین خود دارد. تغییرات جزئی در گرافیک چراغ‌ها، طرح رینگ‌ها، افزودن بال عقب، و تعویض آینه‌های جانبی، مجموعه‌ دگرگونی‌ها را تشکیل می‌دهند. با در نظر گرفتن اینکه ریشه‌های طراحی این خودرو به دهه ۸۰ به عنوان مدل فیس‌لیفت سمند بازمی‌گردد، انتظار ظاهری مدرن و هیجان‌انگیز مطابق با استانداردهای روز، از این خودرو منطقی به نظر نمی‌آید. این سبک طراحی، حتی برای یک خودروی خانوادگی، ممکن است کمی تکراری و ناامیدکننده به نظر برسد.

اما در بازار خودروی ایران، جایی که رقابت خارجی محدود است، خودروهای اقتصادی غالباً با همین رویکرد به‌روزرسانی‌های جزئی روی بدنه‌های قدیمی ارائه می‌شوند و سورن پلاس نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما در مقایسه با پارس نوآ می‌توان گفت که ظاهر سورن پلاس کمتر جذاب و مدرن به نظر می‌رسد و به همین دلیل احتمالا محصول پارس خودرو از این جهت طرفداران بیشتری داشته باشد. هر چند که ناهماهنگی طراحی در نوا به حدی است که شاید طیف وسیعی از مشتریان نیز همچنان سورن پلاس را خودرویی دلنشین‌تر از نظر طراحی ظاهری قلمداد کنند.

مقایسه طراحی داخلی پارس نوآ با سورن پلاس XU7P

طراحی داخلی هر دو خودرو تقریبا مشابه نمونه‌های اصلی و قدیمی آنهاست، به نحوی که تحول اساسی آنچنانی در آن‌ها دیده نمی‌شود. بنابراین درون کابین پارس نوا، تغییرات آن‌چنان چشمگیر نیست؛ داشبورد همان طرح ساده‌ کابین ال۹۰ را یادآوری می‌کند، گرچه نمایشگر لمسی مرکزی، پنل تهویه‌ی جدید و برخی جزئیات تزئینی، فضای داخلی را اندکی امروزی‌تر نشان می‌دهند. طراحی فرمان و صفحه کیلومتر نیز تغییر کرده و حس مدرن‌تری منتقل می‌کند؛ با این وجود طرح غربیلک فرمان شباهت زیادی به نمونه موجود در خانواده کوییک S و ساینا S دارد.

فرم صندلی‌ها نسبت به نسخه‌ی قدیمی بهبود یافته‌اند و راحتی بیشتری ارائه می‌دهند و ساختار آنها برای سفرهای طولانی به طرز مناسب‌تری طراحی شده است، هرچند از نظر ارگونومی تفاوت چشمگیری با خودروهای داخلی هم‌رده ندارند. رودری‌ها کاملاً بازطراحی شده و ظاهر بهتری دارند که به جذابیت نمای کابین و کاربری آسان‌تر کمک کرده است.

از مزیت‌های اصلی کابین پارس نوآ فضای جادار اتاق آن است. سرنشینان جلو و عقب از فضای کافی برخوردارند و برای افراد بلندقد نیز کابین مشکل جدی ایجاد نمی‌کند، هرچند فضای پای صندلی‌های عقب برای این افراد کمی محدود حس می‌شود. گنجایش صندوق عقب نیز با حجم ۵۱۰ لیتر بدون تغییر نسبت به تندر۹۰ حفظ شده‌ است که به خوبی پاسخگوی نیاز خانواده‌های ۴ تا ۵ نفره در مسافرت‌های طولانی خواهد بود.

در فضای داخلی سورن پلاس XU7P نیز تحولات چشمگیری رخ نداده است. داشبورد همان طرح آشنای قدیمی موجود در سمند سورن را حفظ کرده و تنها با غربیلک فرمان دنا پلاس و نمایشگر مرکزی سیستم مالتی‌مدیا، تلاش شده تا ظاهری اقتصادی و نسبتاً مدرن به کابین بخشیده شود. بهتر بود طراحان از داشبورد دنا پلاس به طور کامل استفاده می‌کردند تا نمای داخلی جذاب‌تر و به‌روزتری حاصل می‌شد. اما داشبورد فعلی سورن پلاس، که در واقع همان طرح داخلی سمند سورن است، جذابیت چندانی برای سلیقه‌های امروزی ندارد.

با این حال، فضای داخلی، به‌ویژه در بخش صندلی‌های عقب، جادار است و کاربردپذیری خودرو را برای خانواده‌ها یا استفاده در ناوگان حمل‌ونقل عمومی افزایش می‌دهد. صندوق عقب با ظرفیت ۵۰۰ لیتر نیز این مزیت را تکمیل می‌کند و فضای کافی برای قرار دادن چندین چمدان بزرگ را فراهم می‌آورد.

در مجموع باید گفت که طراحی داخلی هر دو خودرو قدیمی و به دور از طرح‌های مدرن است اما به نظر می‌رسد کابین سورن پلاس کمی زیباتر بوده و حس بهتری به کاربران منتقل می‌کند. اما از نظر جاداری کابین هر دو اتاق تقریبا گنجایش کافی برای کاربردهای خانوادگی را در حد یکسان ارایه می‌دهند و از این جهت خیلی با هم اختلاف ندارند.

مقایسه مشخصات فنی پارس نوآ با سورن پلاس  XU7P

در بخش دماغه پارس نوآ، پیشرانه‌ای آشنا اما با نامی جدید حضور دارد: موتور ME16. این پیشرانه‌  ۱.۶ لیتری ۱۶ سوپاپ، که به صورت تنفس طبیعی هوا را به درون سیلندرها هدایت می‌کند، در واقع نسخه‌ به‌روزرسانی شده‌ موتور TU5 پلاس ایران‌خودرو است. این همان موتوری است که پیشتر در خودروهایی چون تارا، پژو ۲۰۷ و اخیراً شاهین پلاس نیز به خدمت گرفته شده بود و با نام EC5 هم شناخته می‌شود.

با وجود نام جدید، این موتور تحت به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری و الکترونیکی قرار گرفته تا قدرتی در حدود ۱۱۱ اسب بخار و گشتاور ۱۵۰ نیوتن‌متر را از طریق یک گیربکس دستی ۵ سرعته به چرخ‌های جلوی پارس نوآ منتقل کند. این بدان معناست که دیگر خبری از موتور چهار سیلندر K4M رنو ال۹۰ در این خودرو نیست و تجربه‌ فنی و هزینه‌های نگهداری آن کاملاً متفاوت از خانواده تندر۹۰ خواهد بود.

هرچند اطلاعات رسمی در مورد شتاب صفر تا صد پارس نوآ هنوز منتشر نشده است، اما با توجه به وزن تقریبی ۱۱۵۵ کیلوگرمی آن، پیش‌بینی می‌شود این خودرو بتواند در بازه‌ زمانی حدود ۱۱.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد. میانگین مصرف سوخت ترکیبی آن نیز نزدیک ۷ لیتر در هر صد کیلومتر خواهد بود. البته این ارقام تحت شرایط ایدئال و با یک سرنشین محاسبه شده‌اند و با افزایش تعداد سرنشینان و بار، این مقادیر افزایش خواهند یافت.

طبق اطلاعات ارائه‌شده توسط سایپا و پارس‌خودرو، سیستم تعلیق پارس نوآ نسبت به رنو ال۹۰ تغییری نداشته است. در جلو از سیستم مستقل مک‌فرسون و در عقب از محور پیچشی یکپارچه استفاده شده است. انتظار می‌رود این سیستم تعلیق، سواری خشک‌تری نسبت به ال۹۰ ارائه ندهد و در مجموع سواری نوآ نسبتا نرم و لذت‌بخش‌ باشد. همچنین، کاهش ارتفاع خودرو نیز به بهبود هندلینگ در سرعت‌های بالا کمک کرده است.

اما قلب تپنده‌ این نسخه از سورن پلاس، موتور XU7P است؛ پیشرانه‌ای که پیشتر روی اتاق پژو پارس و حالا در آریسان ۲ نیز نصب شده است. این موتور، که در واقع نسخه‌ بهینه‌سازی شده‌ موتور قدیمی XU7 پژو با حجم ۱.۸ لیتر به شمار می‌رود، اکنون با تغییراتی در سورن پلاس ارائه می‌شود. حداکثر توان خروجی این موتور به ۹۸ اسب بخار و گشتاور بیشینه‌ آن برابر ۱۴۶ نیوتن‌متر است. نیروی تولیدی، از طریق یک گیربکس دستی ۵ سرعته به چرخ‌های جلوی خودرو منتقل می‌شود و شتاب صفر تا ۱۰۰ آن را در حدود ۱۳ ثانیه به ثبت می‌رساند.

با توجه به این ارقام، توقع شتاب‌گیری خیره‌کننده از سورن پلاس XU7P دور از انتظار است. با این حال، خوشبختانه مصرف سوخت آن در مقایسه با مدل‌های مجهز به موتور xu7، کاهش یافته و به حدود ۷ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر در سیکل ترکیبی رسیده است. این خودرو با باک بنزینی به حجم ۶۳ لیتر و وزن کلی ۱۲۴۰ کیلوگرم، آماده‌ پیمودن مسافت‌های مختلف است.

در بخش سیستم تعلیق، همچنان شاهد استفاده از مک‌فرسون مستقل در جلو و محور پیچشی یکپارچه در عقب هستیم. این ترکیب، سواری نسبتاً نرم و هندلینگ قابل قبولی را برای این سدان خانوادگی ایرانی فراهم می‌کند و از این جهت تقریبا در حد پارس نوا قرار می‌گیرد.

بنابراین کیفیت سواری هر دو خودرو تقریبا در یک حد بوده اما پارس نوا شتاب بیشتری داشته و مصرف سوخت آن نیز کمی متعادل‌تر است. ضمن آنکه موتور XU7P ممکن است بیشتر از موتور ME16 به سوختن واشر سرسیلندر دچار شود و هزینه نگهداری یا احتمال خرابی آن احتمالا بالاتر خواهد بود.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

مقایسه آپشن‌های پارس نوآ با سورن پلاس XU7P

سطح تجهیزات این دو محصول میان قیمت داخلی به یکدیگر نزدیک است اما تفاوت‌هایی بین تجهیزات آنها وجود دارد. پارس نوآ دارای کروز کنترل، سنسور نور و باران، اندروید اتو و فرمان حساس به سرعت است که در حریف وجود ندارد. در عوض سورن پلاس XU7P بنزینی نیز از سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک، آینه‌های جانبی تا شونده برقی و تنظیم برقی پشتی صندلی‌های جلو سود می‌برد که در نوآ دیده نمی‌شوند.

مواردی نظیر کنترل کشش و پایداری، کنترل شروع حرکت در سربالایی، سنسور پارک عقب، حسگر فشار باد تایرها، ترمز ضد قفل ABS و EBD، ترمز کمکی BA، دیلایت، چراغ‌ بدرقه و پوزیشن، دکمه‌های کنترل روی فرمان، نمایشگر لمسی مالتی مدیا، دوربین عقب، ۲ کیسه هوا و… مهمترین امکانات مشترک میان این دو خودرو محسوب می‌شوند.

خرید پارس نوآ یا سورن پلاس XU7P

با توجه به نکاتی که در زمینه مقایسه پارس نوآ با سورن پلاس XU7P به اطلاع رساندیم، به طور خلاصه می‌توان چنین نتیجه گرفت که تقریبا با محصولاتی از جنس تولیدات همیشگی داخلی در بازار برای فروش خودرو روبرو هستیم، با این تفاوت که بدنه آنها کمی به‌روز شده و تجهیزات متنوع‌تری هم روی آنها نصب شده است.

در این بین پارس نوآ چهره به‌روزتری دارد و از موتور کم استهلاک‌تر هم استفاده می‌کند. موتور ۱۶ سوپاپ این خودرو نسبت به موتور ۸ سوپاپ سورن پلاس نرم‌تر عمل می‌کند و ایراداتی مثل سوختن واشر سرسیلندر در آن کمتر رخ می‌دهد که همین مورد احتمالا دردسرهای نگهداری از پارس نوآ را کمتر خواهد کرد. از سایر جنبه‌ها تقریبا هر دو خودرو امتیاز مشابه به دست می‌آورند و بسته به سلیقه‌ مشتری، طراحی ظاهری و داخلی قابل قبول اما نسبتا قدیمی ارایه می‌دهند. امکانات مهمی مثل تهویه اتوماتیک و تنظیم برقی پشتی صندلی‌های جلو نیز فقط در سورن پلاس وجود دارند که شاید برای بعضی مشتریان اهمیت ویژه داشته باشد. ناگفته نماند پارس نوآ شتاب‌گیری کمی سریع‌تر دارد و سواری آن نسبت به حریف مقداری مهیج‌تر خواهد بود.

کابین و صندوق عقب هر دو سدان مورد نظر نیز از لحاظ میزان گنجایش به یکدیگر نزدیک بوده و فضای کافی برای مصارف خانوادگی را در دسترس قرار می‌دهند. توجه به این نکات و البته توجه به این نکته که قیمت سورن پلاس بنزینی نسبت به پارس نوآ پایین‌تر است، مشتریان با توجه به سطح بودجه و نوع انتظارات خود از یک سدان اقتصادی خانوادگی، می‌توانند بین پارس نوآ و سورن پلاس XU7P بنزینی یکی را انتخاب کنند.

https://khodro45.com/mag/?p=100647