مقایسه تارا اتوماتیک توربو (EF7P) با دنا پلاس توربو اتومات

در نبود سدان‌های میان‌رده معتبر از برندهای اصلی دنیا در بازار ایران، محصولاتی بر پایه پلتفرم‌های قدیمی همچنان گل سرسبد کلاس خودروهای نسبتا ارزان‌تر بازار به شمار می‌روند. بر همین اساس تولیداتی نظیر تارا اتوماتیک توربو و دنا پلاس توربو اتومات به دلیل وجهه ظاهری و باطنی کمی لوکس‌تر و موتور پرقدرت‌تر نسبت به سایر تولیدات داخلی، نقش خودروهای خوش‌پرستیژ و کمی سطح بالا را در ایران برای مشتریان از قشر متوسط را ایفا می‌کنند.

شرکت ایران خودرو به واسطه افزودن سیستم توربوشارژ به موتور آنها و افزایش تنوع آپشن‌های رفاهی و ایمنی این دو خودرو، آنها را به انتخاب‌های نسبتا لوکس‌تر تبدیل کرده و حالا این دو خودرو رقبای مستقیم یک‌دیگر از لحاظ کلاس بدنه، قیمت خودرو و نوع کاربرد محسوب می‌شوند.

به همین علت به مقایسه تارا اتوماتیک توربو با دنا پلاس توربو اتومات تا این دو محصول داخلی پرطرفدار و نسبتا رده‌بالای ایران خودرو از لحاظ نقاط ضعف و قوت به طور دقیق مورد تحلیل قرار بگیرند و مشتریان احتمالی آنها بتوانند انتخاب آگاهانه تری بین این دو سدان خانوادگی ایرانی داشته باشند.

مقایسه طراحی ظاهری تارا اتوماتیک توربو با دنا پلاس توربو اتومات

از آنجا که توسعه پلتفرم‌های کاملا جدید نیازمند بودجه‌های کلان است و معمولا خارج از توان مالی خودروسازان داخلی است، دنا پلاس توربو اتوماتیک یا دیگر تولیدات داخلی با حفظ همان ساختار پایه‌ای متعلق به خودروهای قدیمی تولید می‌شوند. دنا پلاس توربو اتوماتیک در واقع نسخه فیس‌لیفت دنا معمولی به شمار می‌رود. تغییرات نمای جلو و عقب آن نسبت به دنا معمولی چندان محسوس نیست و تفاوت‌های اصلی بیشتر در خطوط جانبی بدنه و فریم پنجره‌ها دیده می‌شود. با این حال، همین تغییرات توانسته ظاهری اسپرت‌تر به خودرو ببخشد و جلوه ظاهری آن را برای مشتریان ایرانی ارتقا دهد.

البته با بررسی کمی دقیق‌تر، متوجه عدم هماهنگی در طراحی برخی بخش‌های بدنه دنا پلاس توربو اتوماتیک می‌شویم که در مقایسه با استانداردهای روز دنیا و از دید کارشناسان یک نقطه ضعف محسوب می‌شود. با وجود این، در بازار فعلی ایران که تنوع سدان‌های خانوادگی در این بازه قیمتی بسیار پایین است، خریداران این خودرو را به عنوان گزینه‌ای نسبتا قابل‌قبول با ظاهر تاحدودی اسپرت بین خودروهای اقتصادی هم‌رده پذیرفته‌اند.

در بخش طراحی خارجی تارا توربو نیز رویکرد ایران‌خودرو کاملا محافظه‌کارانه بوده و پیکره ظاهری این سدان به ظاهر ایرانی دستخوش دگرگونی ملموسی نسبت به دیگر نسخه‌های تارا نشده است. در واقع، استخوان‌بندی و شالوده اصلی تارا  میراث‌دار پژو ۳۰۱ فرانسوی است و در نسخه توربو نیز با همان المان‌های نسخه‌های پیشین اعم از چراغ‌های پیوسته عقب، فرم زمخت چراغ‌های جلو و ترکیب‌بندی ثابت سپرها و جلوپنجره عرضه شده است. تنها تفاوت دیداری قابل ذکر، بازنگری جزئی در گرافیک داخلی چراغ‌های عقب است که آن را از برخی نسخه‌های قبلی متمایز می‌سازد.

اگرچه استایل کلی تارا اتومات توربو در میان خودروهای رده اقتصادی بازار داخلی نمره قبولی دریافت می‌کند، اما نباید فراموش کرد که ریشه‌های این طراحی به اوایل دهه گذشته میلادی بازمی‌گردد. فیس‌لیفت اجراشده توسط مهندسان داخلی نیز نتوانسته طراوت و مدرنیته لازم را برای رقابت با زبان طراحیِ به‌روزِ برخی محصولات اقتصادی چینی به این سدان تزریق کند، اما در مقایسه با دنا پلاس توربو شرایط متفاوت است.

با توجه به ارتقای چشمگیر توانایی‌های حرکتی، انتظار می‌رفت که طراحان با اعمال بازنگری بیشتر در خطوط سپرها، جلوپنجره و قاب چراغ‌ها، چهره‌ای تهاجمی‌ و اسپرت‌تر به این مدل از خانواده تارا ببخشند که این‌طور نشده است. همچنین، تزریق خطوط شخصیتی جدید به نمای جانبی یا اصلاح قاب پنجره‌ها همچون دنا پلاس توربو می‌توانست جذابیت بصری این نسخه پرقدرت را دوچندان کرده و استقبال گسترده‌تری را رقم بزند؛ فرصتی که متاسفانه در مدل فعلی تارا توربو مغفول مانده و باعث کاهش عنصر جوان‌پسندی این خودرو در مقایسه با دنا پلاس توربو شده است.

در مجموع می‌توان گفت طراحی تارا اتوماتیک توربو خانوادگی‌تر است و کمی متعادل‌تر به نظر می‌رسد، اما دنا پلاس توربو اتوماتیک فرم تهاجمی و کمی لوکس‌تر دارد، به طور کلی تناسب نماهای آن را با یکدیگر نسبت به تارا کمتر حس می‌شود.

مقایسه طراحی داخلی تارا اتوماتیک توربو اتومات با دنا پلاس توربو اتومات

با ورود به فضای داخل دنا پلاس توربو اتوماتیک، متوجه می‌شویم که تغییرات گسترده‌ای نسبت به نسخه‌های پیشین خانواده دنا پلاس در آن اعمال نشده است و همان داشبورد موسوم به سوناتایی در این نسخه هم وجود دارد. مهم‌ترین ویژگی جدید در این بخش، استفاده از فرمان دی‌کات است که چندان هم زیبا به نظر نمی‌رسد.

همچنین مواردی مانند تغییر محل قرارگیری دکمه استارت و چیدمان منظم‌تر کلیدهای سیستم تهویه در مدل آپشنال، ارگونومی را کمی نسبه به دیگر نسخه‌ها بهبود بخشیده‌اند. اما در مجموع، فضای کلی کابین تفاوت چندانی با دنای معمولی ندارد و یک نوع محیط نیمه لوکس ولی با طراحی قدیمی را نسبت به کابین دیگر تولیدات داخلی ارایه می‌دهد.

با وجود اینکه فرمان دی‌کات فضای ورود و خروج راننده را بازتر کرده، طراحی برجسته و حجیم داشبورد همچنان می‌تواند برای افراد بلندقد محدودیت فضای پا در ردیف جلو ایجاد کند. استفاده از قطعات دکوراتیو طرح چوب نیز نتوانسته حس بد پلاستیک خشک به‌کاررفته در داشبورد و رودری‌ها را پوشش دهد و به طور کلی کیفیت متریال داخلی چندان بالا نیست.

از نظر جاداری نیز با وجود فاصله محوری مناسب، فرم صندلی‌های دنا پلاس توربو اتوماتیک باعث شده تا کابین این خودرو در مقایسه با مدلی مانند سمند کمی محدودتر به نظر برسد؛ به خصوص در ردیف عقب که فضای سر و پا برای افراد بزرگسال کمتر است و از این جهت تارا بهتر ظاهر شده است. وجود ظرفیت ۵۰۰ لیتری صندوق عقب، فضای کاملا مناسبی برای قرار دادن چمدان‌ها و لوازم سفر یک خانواده ۴ تا ۵ نفره فراهم می‌کند که البته باز هم نسبت به صندوق تارا توربو محدودتر است.

در سمت دیگر اوضاع طراحی کابین تارا نیز چندان مطلوب یا مدرن نیست و نفوذ محافظه‌کاری در فضای آن کاملا مشهود است؛ جایی که داشبورد قدیمی و نه‌چندان چشم‌نواز پژو ۳۰۱ با کمترین تغییر میزبان سرنشینان تارا اتوماتیک توربو است. البته، یک اصلاح ارگونومیک مثبت نسبت به نسخه‌های ابتدایی (V2) در نسخه‌های جدید تارا رخ داده است: انتقال کلیدهای شیشه‌بالابر به روی پنل درها که علاوه بر بهبود نظم بصری، فضای کاربردی مناسبی را در کنسول میانی برای قرار دادن تلفن همراه ایجاد کرده است. با این حال، استفاده گسترده از پلاستیک‌های خشک و متریال اقتصادی در ادوات داخلی، همچنان پاشنه آشیل این خودرو محسوب می‌شود و با برچسب قیمتی و جایگاه یک سدان رده‌بالای داخلی همخوانی ندارد و از این جهت تقریبا در سطح دنا پلاس توربو اتومات قرار می‌گیرد.

در مورد فرم صندلی‌های مدل توربو نیز تغییر خاصی رخ نداده است؛ اگرچه میزان فضای نشستن برای یک سدان اقتصادی قابل قبول است، اما مقدار دربرگیرندگی جانبی و ارگونومی آن‌ها در برابر رقبای چینی همرده حرف چندانی برای گفتن ندارد. با این وجود به نظر می‌رسد صندلی‌های تارا کمی نسبت به دنا پلاس توربو اتوماتیک راحت و خوشفرم تر هستند.

طراحی نیمکتیِ صندلی‌های عقب تارا هم ممکن است در مسافرت‌های طولانی‌مدت موجب خستگی سرنشینان شود، اما تعبیه یک زیرآرنجی مجهز به جا‌لیوانی (در صورت عدم حضور سرنشین سوم در وسط) تا حدودی به ارتقای سطح رفاه این بخش کمک کرده است.

نقطه قوت کابین تارا در تمامی تیپ‌ها، فاصله محوری مناسب و کابین جادار آن است که میزبانی راحت از ۴ تا ۵ سرنشین بزرگسال را تضمین می‌کند و از این جهت نسبت به دنا پلاس کمی برتر است. تکمیل‌کننده این مزیت کاربردی، محفظه بار بزرگ ۶۴۰ لیتری تارا است که در سگمنت خود تقریبا بی‌رقیب بوده و با قابلیت گنجایش ۵ الی ۶ چمدان متوسط، تارا اتومات توربو را به گزینه‌ای بی‌بدیل برای سفرهای برون‌شهری خانوادگی تبدیل کرده است.

در مجموع می‌توان گفت که طراحی داخلی دنا پلاس توربو اتوماتیک تا حدودی نسبت به تارا لوکس‌ و چشم‌نوازتر احساس می‌شود اما فضای داخلی و صندوق تارا بزرگتر بوده که کاربردپذیری کابین برای خانواده‌ها را افزایش داده است.

مقیاسه مشخصات فنی تارا اتوماتیک توربو با دنا پلاس توربو اتومات

بخش فنی این دو خودرو بسیار به هم شباهت دارد و باید گفت که تارا اتوماتیک توربو به عنوان یک محصول جدیدتر، از نسخه به‌روزشده موتور دنا پلاس توربو اتوماتیک استفاده‌ می‌کند. دنا پلاس توربو اتوماتیک در بخش پیشرانه از موتور EF7 توربوشارژ بهره می‌برد؛ این موتور توان تولید ۱۵۰ اسب بخار قدرت و ۲۱۵ نیوتن‌متر گشتاور را دارد. انتقال قدرت به محور جلوی این خودرو از طریق یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک معمولی چینی (از برندهایی نظیر DAE یا Landa) انجام می‌شود. به طور کلی کیفیت و عملکرد گیربکس‌های برند DAE کمی مطلوب‌تر از لاندا ارزیابی می‌شود، اما کارشناسان فنی توصیه می‌کنند برای جلوگیری از استهلاک و خرابی‌های پرهزینه، روغن و صافی گیربکس آنها را فارغ از نوع برند به طور منظم در هر ۲۰هزار کیلومتر تعویض کنید.

شتاب صفر تا صد رسمی دنا پلاس توربو اتوماتیک با وزن ۱۳۷۹ کیلوگرم، در شرایط استاندارد حدود ۱۰.۵ ثانیه به دست آمده که در میان خودروهای تولید داخل عدد مهیجی خواهد بود. مصرف سوخت این خودرو در داخل شهر ۱۰.۶ لیتر و در جاده حدود۶.۳ لیتر ارزیابی شده و مصرف ترکیبی آن به حدود ۷.۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد. با در نظر گرفتن حجم باک ۶۰ لیتری، می‌توان انتظار داشت که این خودرو با یک باک پر مسافتی بین ۶۰۰ تا ۶۵۰ کیلومتر را طی کند.

هماهنگی موتور و جعبه‌دنده دنا پلاس توربو اتوماتیک در سطح قابل قبولی قرار دارد. با این حال، به دلیل تنظیمات نرم‌افزاری کارخانه جهت جلوگیری از فشار مضاعف بر قطعات، دور موتور حتی در حالت تیپ‌ترونیک از ۴۵۰۰ دور در دقیقه بالاتر نمی‌رود.

از نظر کیفیت سواری، سیستم تعلیق دنا پلاس عملکرد نسبتا نرمی دارد، هرچند عبور سریع از روی دست‌اندازهای شدید موجب انتقال ضربات و کوبش به داخل کابین می‌شود. در رانندگی‌های عادی هندلینگ خودرو مناسب است، اما به دلیل قدرت بالای موتور و ساختار یکپارچه سیستم تعلیق محور عقب، در پیچ‌های تند با سرعت بالا احتمال بروز پدیده کم‌فرمانی در دنا پلاس وجود دارد.

اساسی‌ترین دگرگونی تارا توربو نسبت به سایر نسخه‌های این خانواده را باید در زیر کاپوت آن جستجو کرد؛ جایی که قوای محرکه جدید، این نسخه را از منظر قابلیت‌های دینامیکی در جایگاهی کاملا متمایز از مدل اتوماتیک تنفس طبیعی تارا قرار می‌دهد. مهندسان ایران‌خودرو در این بخش، مستقیما از اجزای کراس‌اوور ری‌را استفاده‌ کرده‌اند و اکنون یک پیشرانه ۱.۷ لیتری توربوشارژ EFP مجهز به سامانه زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها، وظیفه تأمین نیروی این سدان داخلی را بر عهده دارد که در واقع نسخه اصلاح‌شده موتور دنا پلاس توربو محسوب می‌شود.

این قلب مکانیکی چهار سیلندر، قادر است حداکثر توانی معادل ۱۶۰ اسب بخار و گشتاور قابل توجه ۲۴۰ نیوتن‌متر را تولید کند. این خروجی مهیج از طریق یک جعبه‌دنده ۶ سرعته خودکار ساخت کمپانی چینی DAE به محور چرخ‌های جلو هدایت می‌شود که در واقع با دنا پلاس توربو اتوماتیک مشابه است. با این آرایش فنی جدید، تارا رسما به کلوپ محصولات مجهز به پیشرانه‌های ارتقایافته سری EF7 پلاس ملحق شده و با پشت‌سر گذاشتن سستی گذشته، آمادگی خود را برای یک رقابت نفس‌گیر در بازار، به ویژه با دنا پلاس توربو اتوماتیک اعلام کرده است.

پیش از این، بارزترین نقطه ضعف تارا اتوماتیک LX از دیدگاه منتقدان و مصرف‌کنندگان، راندمان پایین پیشرانه و شتاب‌گیری ضعیف آن بود؛ چالشی که به نظر می‌رسد در نسخه توربو تا حد بسیار زیادی مرتفع شده است.

برآوردهای رسمی شرکت سازنده نشان می‌دهد که شتاب صفر تا ۱۰۰ تارا توربو حدود ۹.۲ ثانیه است که نشانگر چابکی بیشتر این خودرو نسبت به دنا پلاس است؛ و برای یک خودروی تولید داخل، رکوردی به نسبت چابک و هیجان‌انگیز ارزیابی می‌شود. این بهبود عملکرد زمانی ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد که بدانیم نسخه تنفس طبیعی با پیشرانه TU5 پلاس، نیازمند زمان ناامیدکننده حدود ۱۴ ثانیه برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت است.

در حوزه مصرف سوخت نیز باید گفت این سدان تازه‌نفس در سیکل ترکیبی، مصرفی در حد۶.۹ لیتر بنزین به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر خواهد داشت که پایین‌تر از حریف است. میزان مصرف سوخت تارا اتوماتیک توربو در شهر و جاده نیز کمتر از دنا پلاس توربو اتوماتیک است که البته بخشی از آن مدیون وزن کمتر تارا توربو نسبت به حریف خواهد بود.

در بخش زیربندی نیز معماری سیستم تعلیق بدون تغییر بنیادین باقی مانده است. در نتیجه، بازخورد سواری همچنان در مسیرهای ناهموار کمی خشک احساس می‌شود؛ هرچند در خیابان‌های هموار و آسفالت‌های استاندارد، این سیستم می‌تواند سواری نسبتاً نرم و متقاعدکننده‌ای را به سرنشینان ارائه دهد اما به نظر می‌رسد سواری دنا پلاس توربو کمی نرمتر باشد، هرچند که این موضوع خیلی محسوس نیست. در نهایت، نکته حائز اهمیت و مثبت این است که متناسب با افزایش چشمگیر قدرت پیشرانه، سیستم ترمز تارا توربو نیز مورد بازنگری و تقویت مهندسی قرار گرفته تا توانایی مهار ایمن این سدان قدرتمند را در سرعت‌های بالا داشته باشد.

بنابراین تارا اتوماتیک توربو به دلیل وزن کمتر، شاسی مدرن‌تر، موتور قوی‌تر و برخی ویژگی‌های فنی مثبت دیگر، دارای شتاب مهیج‌تر و مصرف سوخت کمتر از دنا پلاس توربو است و از جهت فنی نسبت به حریف، برتری نسبتا محسوسی خواهد داشت.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

 مقایسه آپشن‌های تارا توربو اتومات با دنا پلاس توربو اتومات آپشنال

سطح و تنوع آپشن‌های رفاهی و ایمنی تارا اتوماتیک توربو و دنا پلاس توربو اتوماتیک آپشنال تقریبا در یک ردیف قرار می‌گیرد و تجهیزات مشابه نظیر کروز کنترل، کنترل کشش و پایداری، کنترل شروع حرکت در سربالایی، سنسور نور و باران، حسگر فشار باد تایرها، سنسور و دوربین دید عقب، استارت دکمه‌ای و ورود بدون کلید، آینه‌های جانبی تا شونده برقی، تنظیم برقی صندلی‌های جلو، نمایشگر مالتی مدیا و… در آنها وجود دارد.

با این باید بدانید که تارا اتوماتیک توربو فاقد سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک است، اما از گرمکن صندلی‌های جلو و سنسور حرکتی پا برای باز کردن درب صندوق سود می‌برد. در عوض دنا پلاس توربو اتوماتیک آپشنال دارای تهویه اتوماتیک بوده و فاقد سنسور پا است.

خرید تارا اتوماتیک توربو یا دنا پلاس توربو اتومات

با توجه به مزایا و نواقصی که درباره مقایسه تارا اتوماتیک توربو با دنا پلاس توربو اتومات بیان شد، باید گفت در زمینه سدان های نسبتا رده بالاتر داخلی، این دو محصول تقریبا بهترین‌های کلاس خود به شمار می‌روند و هیجکدام از دیگر سدان های دارای نشان ایرانی، چنین قابلیت فنی را به شما ارایه نمی‌دهند.

به‌ویژه تارا اتوماتیک توربو که شتاب مهیج‌تر و مصرف سوخت کمتری دارد، می‌تواند یک انتخاب مناسب برای طیف مختلفی از مشتریان ایرانی محسوب شود. البته انتقاداتی به کیفیت ورق بدنه خانواده تارا وارد است و این موضوع شاید برخی مشتریان را از خرید آن منصرف کند. از سمت دیگر طراحی ظاهری دنا پلاس توربو اتوماتیک کمی اسپرت‌تر بوده و تهاجمی تر به نظر می‌رسد که شاید برخی مشتریان جوان را تمایل بیشتری به آن پیدا کنند. همچنین دنا پلاس کیفیت سواری کمی نرم‌تر دارد ولی در عوض هندلینگ تارا اطمینان بیشتری در راننده طی سرعت‌های بالا ایجاد می‌کند.

هر دو محصول ایران خودرو دارای بازار خرید و فروش خودرو نسبتا خوش‌رونقی هستند و به راحتی می‌توان آن‌ها را به پول نقد تبدیل کرد. همچنین این دو خودرو از موتور توربوشارژ استفاده می‌کنند که استهلاک فنی آنها را نسبت به نمونه‌های مجهز به موتور تنفس طبیعی افزایش می‌دهد و حساسیت آنها به کیفیت بنزین را بالا می‌برد.

بنابراین به نظر می‌رسد تارا اتوماتیک توربو از لحاظ فنی و کاربردپذیری کابین یا صندوق نسبت به دنا پلاس توربو کمی برتری دارد اما در مجموع می‌توان هر دو خودرو را نزدیک به یک‌دیگر دانست و سلیقه مشتری در بخش طراحی ظاهری یا داخلی می‌تواند تأثیر نهایی را در انتخاب یکی از این دو محصول ایران خودرو داشته باشد.

https://khodro45.com/mag/?p=102157