هیوندای سانتافه ۲۰۱۷؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

اگر به تاریخ بازار خودرو در ایران نگاهی داشته باشیم، تنها چند خودروی محدود هستند که توانسته‌اند تا حدی تاریخ‌ساز شوند و نامشان همواره روی زبان‌ها باشد. شاید بتوان پیکان و پراید را پرفروش‌ترین خودروی تولید داخل نامید اما در بازار خودروهای وارداتی بدون شک این عنوان با نام هیوندای سانتافه گره خورده است؛ کراس‌اووری که رکورددار بیشترین حجم واردات به کشور است و به تنهایی توانست استانداردهای جدیدی برای موفقیت یک خودروی خارجی در بازار کشور تعریف کند. آمار‌ها نشان می‌دهد در سال‌های طلایی واردات خودرو به کشور که بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۷ (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۷) به‌شمار می‌رود، بیش از ۶۰ هزار دستگاه سانتافه وارد کشور شده است. این حجم بازار به اندازه‌ای بود که از سهم 30 درصدی خودروهای کره‌ای از سهم بازار وارداتی‌ها، 20 درصد آن متعلق به هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ و دیگر مدل‌ها بود و سایر خودروها باید برای کسب مقام دوم با یکدیگر رقابت می‌کردند.

نسل سوم سانتافه با نسخه اسپرت در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به بازار ایران وارد شد و توانست به‌سرعت جایگاه خود را تثبیت کند. اوج تکامل این اتاق را باید در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ به عنوان آخرین مدل‌های واردشده پیش از ممنوعیت واردات خودرو در سال ۱۳۹۷ نام برد. هیوندای در سال ۲۰۱۶ با انجام یک فیس‌لیفت جدید روی اتاق DM تلاش کرد تا با بازنگری در طراحی سپرهای جلو و عقب، گرافیک چراغ‌ها، تغییر فرم مه‌شکن‌ها و به‌روز رسانی خطوط جلوپنجره، ظاهری اسپرت‌تر و بالغ‌تر به این کراس‌اوور محبوب ببخشد.

استقبال ایرانیان از سانتافه DM به‌اندازه‌ای است که حتی با گذشت‌ سال‌ها از توقف واردات این محصول، همچنان به عنوان یکی از نقدشونده‌ترین خودروهای بازار شناخته می‌شود. در بازار دست دوم نیز هنوز از سانتافه به عنوان پول نقد یاد می‌شود و نسخه‌های کم‌کار و سالم آن بسیار تقاضای خوبی دارد. سانتافه ۲۰۱۷ عمدتا توسط دو شرکت آسان موتور و کرمان موتور در کنار تعداد محدودی از واردات به صورت شخصی به کشور وارد شد که از نظر مشخصات فنی و سطح آپشن‌های رفاهی با یکدیگر تفاوت دارند.

طراحی ظاهری هیوندای سانتافه ۲۰۱۷

ریشه موفقیت سانتافه در بازارهای جهانی را باید استراتژی بلندپروازانه این شرکت دانست. کره‌ای‌ها که توانسته بودند با هیوندای سوناتا به بازارهای کشورهای غربی، به‌خصوص آمریکا وارد شوند، برای ورود به سگمنت شاسی‌بلند‌ها که عملا در انحصار شرکت‌های آمریکایی همچون فورد و شورولت بود؛ این بار اولین شاسی‌بلند خود را با نام سانتافه که برگرفته از شهری در ایالت نیومکزیکو است، معرفی کردند تا بتوانند پیوند محیطی با خریداران آمریکایی ایجاد کنند. این خودرو از همان بدو ورود به حدی موفق ظاهر شد که هیوندای را مجبور کرد برای حفظ بازار، هر 2 سال یکبار دست به انجام فیس‌لیفت بزند. پس از موفقیت نسل دوم که حتی موفق شد در خاک آمریکا مونتاژ شود، نوبت به نسل سوم یا همان اتاق DM رسید که در سال ۲۰۱۲ به بازارهای جهانی معرفی و تبدیل به یک افتخار تمام‌عیار برای هیوندای شود.

یکی از اصلی‌ترین ارکان موفقیت و محبوبیت بالای سانتافه در بازار ایران را باید طراحی ظاهری آن دانست. هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ به‌خصوص در ابتدای زمان عرضه دقیقا همان چیزی را ارائه می‌کرد که مشتری ایرانی از یک خودروی شاسی‌بلند انتظار دارد. خودرویی پهن‌پیکر، پر زرق‌وبرق و تا حدودی با طراحی خشن. نسخه ۲۰۱۷ هیوندای سانتافه با انجام تغییرات مینیمال و استفاده از خطوط طراحی پویا موفق شد چهره‌ای هماهنگ‌تر و اسپرت‌تر به خود بگیرد.

در نمای جلو هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ شاهد چهره‌ای با طراحی جسورانه و تا حدی خشن هستیم. استفاده از جلوپنجره بزرگ و شش‌ضلعی جدید که بخش زیادی از نمای روبرو را به خود اختصاص می‌دهد و با خطوط کرومی براق تزیین شده که باعث می‌شود حس قدرت و اسپرت بودن بیشتری را به بیننده منتقل کند. در این نسخه فیس‌لیفت، بازطراحی سپر‌ها، تغییر فرم مه‌شکن‌ها به همراه نوار LED چراغ‌های دی‌لایت باعث شده تا جذابیت این نما نسبت به حالت قدیمی دوچندان شود. شاید تنها ایراد این نما را باید بزرگ بودن و پیچیدگی بالای طراحی چراغ‌های جلوی آن دانست که تا روی گلگیر‌ها امتداد پیدا کرده‌اند و هماهنگی کاملی میان آن‌ها و چراغ‌های ساده عقب وجود ندارد.

در نمای جانبی نیز طراحان هیوندای تلاش کرده‌اند با بهره‌مندی هوشمندانه از حجم‌پردازی‌های درست، بتوانند اتاق تقریبا عضلانی برای سانتافه خلق کنند. این نمای عضلانی به لطف خط شانه برجسته که از قسمت انتهایی گلگیر جلو آغاز شده و با عبور از روی دستگیره درها، تا لبه بالایی چراغ‌های عقب امتداد پیدا کرده، در ترکیب با خط صاف و بدون زاویه رکاب‌ پایین در‌ها، شکل گرفته است. طراحی شیشه‌های جانبی نیز به شکلی طراحی شده تا ضمن حفظ استاندارد طراحی بتواند بیشترین دید را برای راننده و سرنشینان فراهم کند. تناسب ابعادی سانتافه بسیار خوب طراحی شده به‌طوری که این خودرو با طول 4.7 متر به خوبی توانسته ارتفاع 1.8 متری را در خود حل کند و شبیه خودروهای استیشن یا خودروهایی با حالت جعبه‌ای نشود.

در مدل‌های استاندارد و لوآپشن از رینگ‌های آلومینیومی ۱۸ اینچی و در نسخه‌های فول‌آپشن از رینگ‌های ۱۹ اینچی استفاده شده که نمای جانبی را اسپرت و پرابهت کرده است.

در نمای عقب نیز شاهد طراحی ساده و هماهنگی هستیم که تناسب خوبی با سایر بخش‌های بدنه دارد. چراغ‌های دوتکه عقب با بهره‌مندی از گرافیک داخلی زیبا، اگرچه به پیچیدگی و شلوغی چراغ‌های جلو نیستند اما به زیبایی طراحی شده‌اند و با فرم کلی خودرو تناسب دارند. در قسمت بالایی صندوق نیز یک اسپویلر (باله) در کنار چراغ ترمز سوم جانمایی شده که حس اسپرت بودن را تقویت می‌کند. سپر عقب نیز در این نسخه تغییر کرده و شاهد چراغ‌های مه‌شکن جدید در کنار یک جفت خروجی اگزوز با طرح استیل هستیم که ظاهر عقب خودرو را اسپرت‌تر نشان می‌دهند.

ایراد گرفتن از تناسبات کلی و زیبایی‌شناسی بدنه سانتافه ۲۰۱۷ کار بسیار دشواری است. با این حال، بزرگ‌ترین پاشنه آشیل طراحی این خودرو در بازار ایران را باید تکراری شدن آن دانست. استقبال و واردات زیاد از این مدل سبب شده تا این طراحی جذاب برای ایرانی‌ها عادی شود و برخلاف روز‌های نخست عرضه به کشور، سانتافه دیگر نمی‌تواند آن طور که باید نگاه‌ها را به سمت خود جذب کند.

طراحی داخلی هیوندای سانتافه ۲۰۱۷

کابین هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ دقیقا نقطه مقابل ترند‌های مینیمالیستی امروز بازار خودرو است. در دورانی که بسیاری از مدل‌های جدید به دنبال حذف دکمه‌های فیزیکی و انتقال آن‌ها به نمایشگر‌های لمسی هستند، هیوندای سانتافه DM با افتخار داشبوردی شلوغ، پر زرق و برق و مملو از کلید‌های کنترلی دارد. طراحان این مدل در آن زمان به درستی درک کرده بودند که خریداران این کلاس، علاقه زیادی به کابین‌هایی با حال‌وهوای کابین هواپیما، نورپردازی‌های جذاب، تریم‌های براق، لوکس و دکمه‌های متعدد دارند.

زبان طراحی داخلی سانتافه ۲۰۱۷ بر پایه استفاده از خطوط شکسته، حجم‌پردازی‌های زیاد و جسورانه در قسمت‌های بالایی و تقارن نسبی شکل گرفته است. در بالاترین قسمت کنسول میانی یک نمایشگر 8 اینچی (در نسخه فول) درون یک قاب بزرگ قرار گرفته و توسط دو دریچه‌ هوای بزرگ احاطه شده است. دقیقا در زیر این بخش شاهد انبوهی از کلیدهای فیزیکی برای کنترل سیستم صوتی، تهویه مطبوع دو کاناله و سایر امکانات رفاهی هستیم. با وجود شلوغی بصری، ارگونومی و جانمایی کلیدها به خوبی انجام شده و راننده پس از مدت کوتاهی به جایگاه آن‌ها عادت می‌کند.

در پایین‌ترین قسمت داشبورد هم یک فضای کاربردی برای قرار دادن اشیا به همراه خروجی برق ۱۲ ولت و پورت‌های ارتباطی جانمایی شده است. فرمان خودرو به صورت چهارشاخه و پهن با تزیینات کرومی طراحی شده و در پشت آن، صفحه کیلومتر دایره‌ای و اسپرت با یک نمایشگر 4.2 اینچی به عنوان کامپیوتر سفری با وضوح و کیفیت بالا قرار دارد.

از نظر کیفیت متریال، سانتافه ۲۰۱۷ عملکردی قابل قبول و راضی‌کننده دارد ولی نمی‌توان آن را بهترین در کلاس خود دانست چرا که خودروهایی نظیر تویوتا راوفور ۲۰۱۸ یا نیسان ایکس تریل ۲۰۱۸ کیفیت بهتری در قسمت پلاستیک‌ها، چرم صندلی‌ها و متریال داشبورد دارند. اما به‌طور کلی کابین سانتافه ۲۰۱۷ از کیفیت خوبی برخوردار است ولی در کارکردهای بالا زودتر از رقبای ژاپنی مستهلک می‌شود.

کابین سانتافه ۲۰۱۷ برای سفرهای خانوادگی بسیار مناسب است چرا که دارای فضای مناسب در قسمت سرنشینان جلو و عقب است و فضای پا و سر برای سرنشینان عقب به طور کاملا استاندارد طراحی شده است. صندلی‌ها نیز اگرچه از کیفیت چرم بسیار خوبی برخوردار نیستند اما دربرگیرندگی خوبی دارند و مانع از خستگی راننده و سرنشینان در سفر‌های طولانی می‌شوند.

یکی از نقاط قوت سانتافه در زمان ورود به بازار کشور برخورداری از ردیف سوم صندلی یا به اصطلاح نسخه 7 نفره بود. درست است که ردیف سوم فضای محدودی دارد و بیشتر مناسب کودکان یا استفاده‌های مقطعی است، اما وجود آن برای خانواده‌های پرجمعیت یک امتیاز محسوب می‌شود. در صورتی که به این صندلی‌ها احتیاجی نداشته باشید نیز با خواباندن صندلی‌های عقب، فضای بار بسیار خوبی (مشابه یک پیکاپ مسقف) در اختیار قرار می‌گیرد که برای حمل حجم زیادی از وسایل کاملا مناسب است.

مشخصات فنی سانتافه ۲۰۱۷

وضع قانون عدم واردات خودروهای لوکس با حجم موتور بالای 2500 سی‌سی باعث شد تا سرنوشت بسیاری از کراس‌اوورهای وارداتی دستخوش تغییراتی شود. هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ نیز از این قائده مستثنی نبوده و به‌جای بهره‌مندی از پیشرانه‌های ۶ سیلندر، تنها با موتور ۴ سیلندر ۲.۴ لیتری تنفس طبیعی وارد بازار کشور شد. ترکیب این موتور و وزن ۱.۴ تنی سانتافه، از همان بدو ورود، بحث‌های زیادی را پیرامون چالاکی این خودرو مطرح کرد. سانتافه‌های وارداتی ایران از نظر تکنولوژی سوخت‌رسانی به دو دسته اصلی MPI (تزریق چند نقطه‌ای سوخت) و GDI (تزریق مستقیم سوخت) تقسیم می‌شوند.

موتورهای با تکنولوژی MPI که معمولا در مدل‌های قبل از ۲۰۱۶ و برخی مدل‌های لوآپشن دیده می‌شوند، توانایی تولید ۱۷۷ اسب‌بخار قدرت را دارند. از اواخر سال ۲۰۱۵، هیوندای با هدف افزایش راندمان این موتور، سیستم تزریق سوخت مستقیم (GDI) را عرضه و به بازار ایران آورد. در این نوع سیستم، سوخت با فشار بالا و به‌طور مستقیم به داخل سیلندر پاشیده شده و نتیجه آن، احتراق بهتر و خروجی قدرتی معادل ۱۸۸ اسب‌بخار و گشتاوری در حدود ۲۴۵ نیوتن‌متر است.

در بخش عملکرد واقعی جاده‌ای، گرچه اختلاف ۱۰ اسب بخاری ممکن است روی کاغذ آنچنان که باید تاثیرگذار نباشد اما تفاوت رفتاری این دو مدل کاملا محسوس است. بررسی‌های عملکردی نشان می‌دهد که در مسیرهای کوهستانی و سربالایی‌ها، نسخه GDI به وضوح کشش بهتری دارد، به طوری که در شرایطی با سرنشین کامل به همراه کولر روشن، موتور MPI دچار افت توان  و تاخیر در شتاب‌گیری شده در حالی که نسخه GDI، پایداری بهتری در حفظ سرعت از خود نشان می‌دهد.

نیروی تولیدشده توسط یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک به هر چهار چرخ منتقل می‌شود. این گیربکس اگرچه عملکرد نرمی در تعویض دنده‌‌ها دارد اما از نظر سرعت واکنش به پدال گاز و معکوس کشیدن‌ها، اندکی کندتر از رقبای ژاپنی عمل می‌کند. ترکیب این گیربکس با موتور ۲.۴ لیتری، شتابی در حدود ۱۱.۵ تا ۱۲ ثانیه را رقم می‌زند. هرچند که سانتافه عملا یک خودرویی خانوادگی با وقار است و نباید انتظار شتاب‌گیری همانند یک خودروی اسپرت را داشت؛ با این حال تغییر وضعیت گیربکس به حالت اسپرت (Sport Mode) می‌تواند باعث افزایش واکنش دریچه‌گاز شده و با حفظ دور موتور‌های بالاتر بتواند تا کشش بهتری را فراهم کند.

مصرف سوخت ترکیبی این کراس‌اوور در شرایط استاندارد در حدود ۱۱ تا ۱۲ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. نکته قابل توجه این است که هیوندای بر خلاف نسل گذشته، ظرفیت باک را در حدود ۱۰ لیتر کاهش داده و به ۶۴ لیتر رسانده است که در مسافرت‌های طولانی و مسیر‌های شهری، نیاز به سوخت‌گیری‌های مکرر را افزایش می‌دهد.

اکثر نسخه‌های واردشده به بازار ایران از سیستم انتقال قدرت چهار چرخ محرک (AWD) هوشمند بهره می‌برند. این سیستم با تقسیم هوشمند گشتاور میان محور جلو و عقب و بهره‌مندی از قفل دیفرانسیل الکترونیکی می‌تواند سانتافه را برای عبور از مسیر‌های خاکی سبک، جاده‌های لغزنده و برفی توانمند کند. باید توجه داشت که مستقل نبودن شاسی و ارتفاع پایین سپرها باعث می‌شود که سطح انتظار از سانتافه به‌عنوان یک خودروی آفرودی به پایین‌ترین سطح برسد. سیستم تعلیق در مسیرهای مستقیم عملکردی نرم و راحتی دارد اما توزیع وزن خودرو به‌شکلی است که در هنگام مانورهای ناگهانی و گذر از پیچ‌های تند، حرکات عرضی بدنه (بادی رول) تا حدودی احساس می‌شود و از این منظر، هندلینگ آن نسبت به رقبای اروپایی همچون رنو کولئوس، یک پله پایین‌تر قرار می‌گیرد.

حیاتی‌ترین نکته در بخش نگهداری سانتافه و به‌طور کلی موتورهای ۲.۴ لیتری هیوندای و کیا، استهلاک و ضعف در قسمت سیستم روانکاری است که در ادبیات بازاری با عناوینی چون یاتاقان زدن مشهور است. بررسی‌های فنی نشان می‌دهد که این مشکل ریشه در طراحی موتور ندارد بلکه مستقیما به عملکرد اویل پمپ (پمپ روغن) مربوط می‌شود.

در برخی از مدل‌های تولیدی به ویژه نسخه‌های MPI مونتاژشده قبل از سال ۲۰۱۶، احتمال وجود پلیسه‌های ریز فلزی در مجاری روغن بالا بوده و وجود این ذرات به مرور زمان باعث گرفتگی و افت ۳۰ درصدی فشار اویل‌پمپ در کارکردهای بین ۶۰ تا ۱۰۰ هزار کیلومتر می‌شوند. با افت فشار روغن، روانکاری یاتاقان‌ها مختل شده و باعث از کار افتادن موتور می‌شود که با هزینه‌های تعمیر بالایی همراه است. با این حال این ایراد بزرگ با رعایت مواردی تا حد بسیار زیادی قابل پیشگیری است.

تعویض مجموعه اویل پمپ با نسخه اصلاح‌شده (نسل دوم) در کیلومترهای ۸۰ تا ۱۰۰ هزار کیلومتر، انجام سرویس دوره منظم در بازه ۵۰۰۰ کیلومتر با روغن‌های با کیفیت و استاندارد و استفاده اجباری از فیلتر روغن اصلی هیوندای می‌تواند سلامت موتور را به‌خصوص در نسخه‌های GDi تضمین کند.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های هیوندای سانتافه ۲۰۱۷

بهره‌مندی از سطح بالای آپشن و فهرست بلندبالای امکانات رفاهی در واقع قوی‌ترین سلاح این خودرو در رقابت با حریفان اروپایی و ژاپنی است. فهرستی که سطح توقع خریدارن ایرانی را به‌شدت ارتقا داد. با این حال هیوندای سانتافه با انواع و اقسام تیپ‌های مختلف به بازار عرضه شده است.

در مدل ۲۰۱۷، نسخه‌های شرکتی عرضه‌شده توسط کرمان موتور معمولا از استاندارد ثابت و مشخصی پیروی می‌کنند که عمده تفاوت آن‌ها غالبا به بهره‌مندی یا عدم بهره‌مندی از شیفتر‌های پشت فرمان و دوربین ۳۶۰ محدود می‌شود. اما در سمت مقابل، نسخه‌های وارداتی با تنوع بالا و تیپ‌های مختلف آپشنی در بازار وجود دارند.

برای کشف یک سانتافه‌ فول‌آپشن واقعی در بازار، عملا یک قانون نانوشته وجود دارد که به حالت‌های ۵ کلید و ۷ کلید مشهور است. در سمت چپ داشبورد نسخه‌های فول کرمان موتور تنها ۵ کلید کنترلی دیده می‌شود و این مدل‌ها فاقد رادارها و پکیج‌های ایمنی هستند. اما سانتافه فول‌آپشن وارداتی که به ۶۴ آپشن نیز معروف است، در این بخش ۷ کلید کنترلی دارد که نشان‌دهنده چهار رادار شامل رادار نقطه کور، هشدار خروج از خط، سیستم پیشگیری از تصادف جلو (ترمز اضطراری هوشمند) و سیستم پیشگیری از تصادف عقب است.

سانتافه ۲۰۱۷ فول آپشن علاوه بر موارد اصلی ذکرشده، دارای ۷ کیسه هوای ایمنی (شامل ایربگ‌های جلو، جانبی، پرده‌ای و زانویی راننده)، کنترل پایداری الکترونیکی (ESC)، کنترل کشش (TCS)، مدیریت پایداری خودرو (VSM)، اتوهلد، کروز کنترل تطبیقی، کنترل حرکت در سربالایی (HAC) و سرپایینی (DBC) است.

در بخش امکانات رفاهی نیز سانتافه فول آپشن از سقف پانوراما به همراه سانروف برقی، تهویه مطبوع اتوماتیک دو کاناله، گرمکن صندلی جلو و عقب، سردکن صندلی‌های جلو، دروبین ۳۶۰ درجه، اتوپارک، سیستم صوتی اینفینیتی با ۱۰ اسپیکر و ساب ووفر در جلو و عقب، باز شدن هوشمند در صندوق عقب با ایستادن در قسمت پشتی خودرو، کول باکس، پرده‌های جانبی شیشه‌های عقب، آینه تاشو برقی به همراه تنظیم خودکار هنگام دنده عقب و بهره‌مندی از چراغ‌های هوشمند زنون تطبیقی و چرخان در پیچ، سنسورهای پارک جلو و عقب، چراغ‌شور، دی‌لایت، اتولایت، سنسور باران، سیستم ورود بدون کلید و استارت دکمه‌ای، صندلی‌های برقی جلو با تنظیم ۶ حالته و گودی کمر، حافظه صندلی راننده، گرمکن فرمان، دریچه تهویه برای سرنشینان عقب و ردیف سوم، نمایشگر لمسی ۸ اینچی، فرمان برقی با قابلیت تنظیم در سه حالت (نرم، نرمال، اسپرت)، آینه وسط الکتروکرومیک و حالت رانندگی سه حالته (Eco, Normal, Sport) بهره مند است.

جدول امکانات رفاهی و ایمنی به صورت زیر تکمیل می‌شود:

قیمت هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ در بازار

در بازار پرالتهاب خودروی ایران در سال ۱۴۰۵، هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ همچنان توانسته تا جایگاه خود را از نظر فروش خودرو حفظ کند. بررسی‌های بازار نشان می‌دهد که قیمت هیوندای سانتافه ۲۰۱۷ در زمان نگارش مقاله (تیر ۱۴۰۵) بر اساس وضعیت سلامت فنی و بدنه در نسخه ۶۴ آپشن فول، از حدود ۷ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان تا ۸ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان معامله می‌شود.

خریداران در این بازه از قیمت خودرو بر سر یک دو راهی مهم قرار دارند و باید بین خرید سانتافه با عمری در حدود ۹ سال و کارکردی در حدود ۱۰۰ هزار کیلومتر یا انتخاب از میان گزینه‌های صفر کیلومتر چینی مانند لوکانو L8 یا تیگو ۸ پرومکس یکی را انتخاب کنند. همچنین در این بازه قیمتی امکان خرید گزینه‌های برقی مانند فولکس واگن ID یونیکس نیز فراهم است که اگر برقی بودن آن را درنظر نگیریم، از ارزش خرید بالایی برخوردار است.

اگرچه چینی‌های صفرکیلومتر تکنولوژی به‌روزتر و گارانتی‌های طولانی‌مدتی ارائه می‌کنند، اما سانتافه با تکیه بر اصالت برند، استهلاک بهینه‌تر در بلندمدت و از همه مهم‌تر، قابلیت نقدشوندگی بسیار بالا، همچنان انتخاب اول بسیاری از محافظه‌کاران و خانواده‌های ایرانی است. اما باید در نظر داشت که پیشرانه تنفس طبیعی این خودرو در برابر موتور های توربو حرف زیادی برای گفتن ندارد و استهلاک قطعات فنی آن در صورت عدم رسیدگی، می‌تواند پرهزینه باشد.

در هر صورت انتخاب نهایی به طور کامل به سلیقه مشتری برمی‌گردد که آیا حاضر است ریسک سوار شدن به یک خودرو کره‌ای با ۱۰۰ هزار کیلومتر کارکرد را تجربه کند یا از میان نمونه‌های صفر کیلومتر چینی با گارانتی‌های طولانی مدت یکی را انتخاب کند.