مقایسه تارا اتوماتیک توربو با ریرا

شرکت ایران‌خودرو طی سال‌های اخیر دستی به سر و گوش سبد محصولات خود کشید و یکی دو مدل کاملا جدید را با پلتفرم مدرن‌تر برای فروش خودرو به بازار فرستاد. البته پلتفرم خودروهای جدید این شرکت نظیر تارا و ریرا نیز در اصل متعلق به مدل‌های کمی قدیمی‌تر پژو هستند که در ایران تحت عنوان پژو ۳۰۱ و پژو ۲۰۰۸ به‌صورت محدودتر عرضه شده بودند. با این حال، ایران‌خودرو با خریداری حق معنوی استفاده از این پلتفرم‌ها و توسعه آن‌ها در قالب نسخه ایرانی، موفق شد محصولاتی جدید نظیر انواع تارا و پس از آن کراس‌اوور ریرا را به لیست تولیدات خود اضافه کند.

در جدیدترین تحول نیز شرکت ایران‌خودرو از تارا اتوماتیک توربو رونمایی کرد؛ مدلی که از لحاظ فنی تقریبا مشابه ریرا است و از موتور EF7 پلاس توربوشارژ به همراه گیربکس اتوماتیک شش‌سرعته بهره می‌برد. نسخه‌های قبلی تارا همگی به موتور TU5 پلاس تنفس طبیعی مجهز بودند و از نظر توان فنی در سطحی پایین‌تر از نسخه توربوشارژ قرار می‌گرفتند.

با توجه به قرابت قوای فنی و همچنین نزدیک شدن هرچه بیشتر قیمت خودرو تارا اتوماتیک توربو به کراس‌اوور ریرا، تصمیم گرفتیم این دو محصول را در کنار یکدیگر بررسی کنیم تا ببینیم انتخاب کدام‌یک می‌تواند برای مشتریان و علاقه‌مندان به محصولات ایران‌خودرو گزینه مطلوب‌تری باشد. البته بسیاری از مشتریان قطعاً خودروهای شاسی‌بلند و کراس‌اوور را ترجیح می‌دهند، اما همچنان بخشی از خریداران به کلاس سدان علاقه‌مند هستند و ممکن است با توجه به نزدیکی قوای فنی، تارا اتوماتیک توربو را به دلیل قیمت نهایی مقرون‌به‌صرفه‌تر نسبت به این کراس‌اوور ایران‌خودرو در اولویت قرار دهند.

مقایسه طراحی ظاهری تارا اتوماتیک توربو با ریرا

در مقایسه ظاهری تارا و ریرا باید اشاره کرد که بسیاری از مشتریان بازار ایران طی سال‌های گذشته به دلیل قیمت بالاتر خودروهای شاسی‌بلند و کراس‌اوور، کمتر امکان انتخاب این دسته از محصولات را داشته‌اند. به همین دلیل یا سایر عوامل، بخش عمده‌ای از مشتریان احتمالا ترجیح می‌دهند کراس‌اوور ریرا را از نظر طراحی ظاهری انتخاب کنند.

با این حال باید اشاره کرد که متأسفانه تارا اتوماتیک توربو از نظر طراحی ظاهری تقریباً هیچ تفاوتی نسبت به نسخه‌های قبلی پیدا نکرده و با همان فرم بدنه و چهره آشنا به میدان آمده است. در نمای روبه‌رو همچنان همان چراغ‌های نسبتاً زمخت چندضلعی کشیده به همراه سپری با طراحی خشن دیده می‌شود؛ طرحی که البته پس از گذشت چند سال بسیاری از مشتریان و کارشناسان به آن عادت کرده‌اند و ناهماهنگی آن با سایر بخش‌های بدنه کمتر به چشم می‌آید.

این سبک طراحی باعث شده چهره تارا کمی زمخت و در عین حال اسپرت به نظر برسد و از این جهت حتی مورد پسند برخی مشتریان جوان‌تر نیز قرار گرفته است. نمای جانبی تارا توربو نیز مانند گذشته استایلی نسبتاً متعارف و متعادل در حد یک سدان اقتصادی ارائه می‌دهد که به لطف برخی حجم‌پردازی‌ها و خطوط برجسته بدنه، تا حدی عضلانی‌تر و ورزیده‌تر به نظر می‌رسد. به همین دلیل سادگی طراحی آن کمتر به چشم می‌آید و استایل این بخش مورد پسند بخش قابل توجهی از مشتریان قرار گرفته است.

البته باید یادآور شد که طراحی نمای جانبی تارا تقریباً مشابه پژو ۳۰۱ فرانسوی است و تفاوت چندانی با نمونه اروپایی ندارد. با این حال یکی از انتقادات اصلی به طراحی بیرونی تارا مربوط به فرم چراغ‌های عقب آن، به‌ویژه گرافیک خرپایی نمونه‌های اولیه این خودرو بود. این گرافیک در نسخه‌های جدید با طرحی زیباتر و متعادل‌تر جایگزین شده و در تارا اتوماتیک توربو نیز از چراغ‌هایی با گرافیک داخلی جدید و جذاب‌تر استفاده شده است.

در مجموع می‌توان گفت طراحی تارا اتوماتیک توربو همچنان استایلی نسبتاً متعارف و قابل قبول برای بازار ایران ارائه می‌دهد، اما ناهماهنگی‌هایی که میان فرم چهره، نمای عقب و نمای جانبی آن دیده می‌شود، در کنار خطوط طراحی قدیمی‌تر، باعث شده این خودرو در مقایسه با محصولات جدیدتر، به‌ویژه کراس‌اوورهای مدرن‌تری مانند ریرا، از نظر طراحی ظاهری کمی عقب‌تر به نظر برسد.

در سوی دیگر میدان، محصول نسبتاً جدید و متفاوت ایران‌خودرو یعنی ریرا قرار دارد؛ خودرویی که طراحی کراس‌اوورمانند آن از همان ابتدا توجه بسیاری از مشتریان را به خود جلب می‌کند. در نمای جلو از سبک رایج برخی خودروهای مدرن برای طراحی چراغ‌ها استفاده شده است؛ به‌طوری‌که چراغ‌های دی‌لایت در بخش بالایی قرار گرفته‌اند و چراغ‌های اصلی به قسمت‌های میانی سپر منتقل شده‌اند تا علاوه بر بهبود نوردهی، چهره خودرو نیز مدرن‌تر و به‌روزتر به نظر برسد.

البته اگر کمی با دنیای خودرو آشنا باشید، احتمالاً متوجه می‌شوید که این سبک طراحی شباهت زیادی به یکی از نسل‌های جدید هیوندای سانتافه دارد و در واقع می‌توان گفت فرم کلی چهره آن تا حدی به ریرا نیز منتقل شده است؛ موضوعی که شاید برای برخی از مشتریان چندان جذاب نباشد.

در نمای جانبی ریرا با استایلی نسبتاً متعارف در میان کراس‌اوورهای چینی بازار روبه‌رو هستیم. از قضا شباهت‌هایی میان نمای جانبی، فرم پنجره‌ها و برخی المان‌های این بخش با ام‌وی‌ام X55 پرو نیز دیده می‌شود. استفاده از فلاپ‌های مشکی‌رنگ در قسمت پایین بدنه و طراحی نسبتاً جذاب رینگ‌ها باعث شده این بخش از خودرو ظاهر گیراتر و پویاتری داشته باشد؛ به‌گونه‌ای که برای یک کراس‌اوور نه‌چندان گران‌قیمت، می‌تواند رضایت بسیاری از مشتریان و حتی کارشناسان را جلب کند.

در نمای عقب نیز ریرا به‌ویژه در طراحی چراغ‌ها نسبت به تارا ظاهری زیباتر، جذاب‌تر و متعادل‌تر دارد. استفاده از عناصری مانند اسپویلر بالای شیشه عقب، دیفیوزر زیر سپر و طراحی مناسب درِ صندوق عقب، جلوه‌ای دلپذیر برای بخش انتهایی این خودرو ایجاد کرده است. بنابراین در مجموع باید گفت طراحی ظاهری ریرا، به‌ویژه به واسطه فرم شاسی‌بلندمانند و بهره‌گیری از المان‌های مدرن‌تر، نسبت به تارا جذابیت و گیرایی بیشتری برای بخش قابل توجهی از مشتریان دارد. با این حال، در سوی دیگر همچنان افرادی وجود دارند که به خودروهای سدان با طراحی متعادل‌تر و تا حدی اصیل‌تر علاقه‌مندند و احتمالاً فرم بدنه و طراحی بیرونی تارا اتوماتیک توربو را بیشتر می‌پسندند.

 مقایسه طراحی داخلی تارا توربو اتومات با ریرا

در مورد مقایسه طراحی داخلی تارا اتوماتیک توربو و ریرا باید گفت که فاصله این دو خودرو به مراتب بیشتر از اختلاف آن‌ها در بخش طراحی بیرونی است. چراکه خودروی تارا، علی‌رغم برخورداری از طراحی ظاهری متعادل، درون کابین اصلاً خوب عمل نکرده و یک داشبورد قدیمی با فرمی کاملاً ساده و نه‌چندان متقارن را پیش روی کاربران خود قرار داده است.

این سبک طراحی متعلق به خودروهای حداقل ده تا پانزده سال پیش، آن هم از نوع اقتصادی است و یک محصول نسبتاً گران‌قیمت داخلی اصلاً نباید چنین طراحی‌ای داشته باشد. بهتر بود که شرکت ایران‌خودرو حداقل فرم داشبورد این محصول جدید خود را ارتقا می‌داد تا افرادی که باید پول بیشتری صرف خرید تارا اتوماتیک توربو کنند، دست‌کم در بخش طراحی داخلی با فضایی زیبا و امروزی‌تر مواجه شوند؛ اما این‌طور نشده است.

درون کابین تقریباً همان ادوات و داشبورد موجود در نسخه‌های تارا اتوماتیک با پیشرانه تنفس طبیعی را می‌توان مشاهده کرد که نسبتاً قدمت بالایی داشته و دیدن آن‌ها چندان نمی‌تواند باعث هیجان و لذت بصری کاربران و مالکان این خودرو شود. همچنین استفاده از متریال پلاستیکی نه‌چندان مرغوب و خشک نیز سبب شده تا حضور در کابین تارا اتوماتیک توربو برای سرنشینان، به‌ویژه راننده و سرنشین جلو، حس خوشایندی از این جهت به همراه نداشته باشد.

البته ارگونومی کابین تارا مناسب به نظر می‌رسد و دسترسی به ادوات، کلیدها و کنترلگرها برای راننده کار راحتی خواهد بود. فرم صندلی‌ها نیز در نوع خود قابل قبول است و احتمالاً در سفرهای یکی دو ساعته می‌تواند خستگی را از بدن سرنشینان، به‌ویژه افراد حاضر در ردیف جلو، دور نگه دارد.

از نقاط قوت کابین تارا اتوماتیک توربو می‌توان به فضای داخلی جادار آن اشاره کرد که در ردیف جلو و عقب، برای حضور چهار تا پنج سرنشین بزرگسال فضای مناسبی ارائه می‌دهد. به‌ویژه فضای پا و سر در ردیف عقب نسبت به کراس‌اوور ریرا کمی جادارتر احساس می‌شود و از این جهت کاربردپذیری بیشتری خواهد داشت. همچنین صندوق عقب تارا نیز یکی از کاربردی‌ترین گزینه‌ها در بازار ایران به شمار می‌رود که با حجمی حدود ۶۴۰ لیتر، نسبت به بسیاری از خودروهای سدان و کراس‌اوور موجود در بازار ــ خصوصاً ریرا ــ فضای بیشتری برای جا دادن لوازم کاربران فراهم می‌کند.

اما در طرف دیگر، خودروی ریرا با نوعی طراحی کاملاً جدید و مدرن به بازار آمده که استفاده از نمایشگرهای دیجیتال به‌هم‌پیوسته از ویژگی‌های شاخص آن است. همچنین فرم داشبورد، ادوات و کیفیت ساخت کابین ریرا نیز از لحاظ متریال در مقایسه با تارا اتوماتیک توربو در سطح کاملاً بالاتری قرار می‌گیرد و فضایی به‌مراتب مدرن‌تر و امروزی‌تر را مقابل چشمان سرنشینان به نمایش می‌گذارد. بهره‌گیری از ادوات مدرن نظیر شیفتر دنده الکترونیکی به همراه طراحی نوین و جذاب‌تر رودری‌ها و صندلی‌ها نیز سبب می‌شود تا به طور کلی نمای داخلی ریرا نسبت به تارا امتیاز بیشتری کسب کند و هم از لحاظ کیفی و هم از نظر نوع طراحی، عملاً قابل قیاس با تارا اتوماتیک توربو نباشد.

ارگونومی و فرم صندلی‌ها در ریرا مناسب به نظر می‌رسد و به‌ویژه در ردیف جلو احتمالاً نسبت به صندلی‌های تارا، دربرگیرندگی بهتری ارائه می‌دهد و در کنار آن راحتی بیشتری را در مسافرت‌های طولانی فراهم خواهد کرد. البته صندلی‌های ردیف دوم در ریرا کمی فضای محدودتری داشته و افراد بلندقد یا بزرگسال در آن احتمالاً محدودیت‌های بیشتری را تجربه می‌کنند.

همچنین در مورد فضای صندوق عقب نیز شرایط به نفع تارا است؛ چراکه همان‌طور که اشاره کردیم، صندوق عقب ریرا با حجم حدود ۴۱۰ لیتر نسبت به صندوق تارا فضای کاملاً محدودتری دارد و از این جهت نمی‌تواند کاربردپذیری مشابه خودروی تارا را ارائه دهد.

بنابراین، به طور کلی فضای داخلی تارا از لحاظ طراحی و کیفیت به پای ریرا نمی‌رسد، اما کابین آن جادارتر بوده و به واسطه صندوق عقب بزرگ‌تر، می‌تواند کاربردپذیری مطلوب‌تری برای استفاده‌های خانوادگی داشته باشد.

مقایسه مشخصات فنی تارا اتوماتیک توربو با ریرا

در مورد مقایسه مشخصات فنی این دو محصول ایران‌خودرو باید اشاره کنیم که مهم‌ترین ارکان فنی آن‌ها یعنی موتور و گیربکس این دو کاملاً مشابه هم است و در نتیجه از این جهت تفاوتی بین این دو محصول سدان و کراس‌اوور بزرگ‌ترین خودروساز ایران مشاهده نمی‌شود.

این دو خودرو به موتور توربوشارژ ۱۶۴۵ سی‌سی EF7 پلاس مجهز شده‌اند که در بهترین حالت می‌تواند حدود ۱۶۰ اسب بخار قدرت و ۲۴۰ نیوتن‌متر گشتاور را به جعبه‌دنده ارائه دهد. همچنین هر دو خودرو دارای گیربکس اتوماتیک شش سرعته معمولی از نوع AT هستند که پیش از این در محصولاتی مثل دنا پلاس اتوماتیک و تارا اتوماتیک نیز استفاده شده بود.

این گیربکس ساخت کشور چین است و عملکرد قابل قبولی در تعویض دنده‌ها ارائه می‌دهد. البته نقطه‌ضعف‌هایی در انتقال قدرت اولیه در آن دیده می‌شود، اما در مجموع عملکرد آن نسبتاً قابل قبول و نرم برآورد می‌شود. با این حال از لحاظ کیفی به پای نمونه‌های اروپایی یا ژاپنی نمی‌رسد و معمولاً به اندازه گیربکس‌های AT معتبر نمی‌تواند دوام و کیفیت داشته باشد؛ به‌ویژه اگر روغن گیربکس یا صافی آن دیرتر تعویض شود یا با نمونه‌های روغن تقلبی مورد روانکاری قرار گیرد، ممکن است خیلی زودتر از حد انتظار خراب شده و هزینه تعمیرات آن نیز به مراتب بالا باشد.

اما نکته دیگر این است که خودروی تارا نسبت به ریرا وزن سبک‌تری دارد و به دلیل نوع آیرودینامیک بدنه سدان آن می‌تواند شتاب و چابکی بهتری ارائه دهد. طبق برآوردهای رسمی انجام‌شده، تارا اتوماتیک توربو با وزن ۱۲۸۰ کیلوگرم قادر است ظرف مدت ۹.۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد که بین خودروهای تولید داخل رقم قابل توجهی محسوب می‌شود و در صورت صحت می‌توان آن را یکی از چابک‌ترین محصولات تولید داخل با نشان ملی دانست.

میانگین مصرف سوخت این خودرو نیز به صورت ترکیبی حدود ۶.۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر ارزیابی شده که البته این رقم مربوط به شرایط آزمایشگاهی و تک‌سرنشین است و قطعاً در عمل با توجه به شرایط مسیر، سبک رانندگی و وضعیت ترافیک می‌تواند افزایش پیدا کند.

در طرف دیگر خودروی ریرا قرار دارد که به دلیل استفاده از بدنه کراس‌اوور و وزن ۱۴۲۵ کیلوگرمی، از لحاظ چابکی و مصرف سوخت شرایط ضعیف‌تری نسبت به تارا توربو خواهد داشت. شتاب صفر تا صد رسمی ریرا حدود ۱۰.۴ ثانیه عنوان شده و میانگین مصرف سوخت ترکیبی آن نیز حدود ۷.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. بنابراین از لحاظ شتاب، چابکی و مصرف سوخت، تارا اتوماتیک توربو نسبت به ریرا برتری دارد. همچنین به طور کلی می‌توان گفت کیفیت سواری تارا کمی نسبت به ریرا لذت‌بخش‌تر و اندکی نرم‌تر است.

از سوی دیگر، پایداری و هندلینگ تارا به دلیل نوع بدنه سدان می‌تواند نسبت به کراس‌اوورها دلگرم‌کننده‌تر و پایدارتر برآورد شود. البته خودروی ریرا نیز نسبت به محصولات مشابه کراس‌اوور سواری نسبتاً لذت‌بخش و قابل قبولی ارائه می‌دهد و از لحاظ پایداری و هندلینگ نیز در سرعت‌های متعارف انتقاد چندانی به آن وارد نخواهد شد.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

مقایسه آپشن‌های تارا اتوماتیک توربو با ریرا

از لحاظ تنوع تجهیزات و آپشن‌ها، تارا اتوماتیک توربو تقریباً هیچ تفاوتی با تارا اتوماتیک V4 LX ندارد. بنابراین سطح قابل قبولی از تجهیزات و آپشن‌های رفاهی و ایمنی در این خودرو وجود دارد که می‌تواند برای مشتریان رضایت‌بخش باشد. اما با توجه به این‌که ریرا اصولاً خودرویی جدید و سطح بالاتر محسوب می‌شود و بیشتر باید با حریفان پرآپشن چینی به رقابت بپردازد، جای تعجب نیست که این محصول کراس‌اوور جدید ایران‌خودرو، تجهیزات متنوع‌تری را در اختیار شما قرار دهد.

در این میان، خودروی ریرا از امکانات بیشتری مانند سیستم کنترل سرعت در سرازیری، سنسور پارک جلو، ۴ حالت رانندگی، رادار هشدار نقطه کور، ترمز پارک برقی، اتوهلد، چراغ گردشی در سر پیچ‌ها، صفحه کیلومترشمار دیجیتال، پدل شیفتر پشت فرمان برای تعویض دنده‌ها به صورت دستی، دوربین ۳۶۰ درجه، تهویه مطبوع اتوماتیک، شارژر وایرلس، خروجی برق ۱۲ ولت و برخی جزئیات دیگر بهره می‌برد که در تارا اتوماتیک توربو موجود نیستند.

در عوض، تارا اتوماتیک توربو نیز دارای صندلی تمام برقی ۶حالته سرنشین جلو است؛ در حالی که این صندلی‌ در ریرا فقط با دو حالت برقی و دو حالت دستی عرضه می‌شود.

خرید تارا اتوماتیک توربو یا ریرا

با توجه به نکاتی که در مورد مقایسه تارا اتوماتیک توربو با ریرا بیان شد، می‌توان این‌طور اظهار کرد که هر دو خودرو در کلاس خود جزو انتخاب‌های مناسب داخلی به شمار می‌روند که در نبود بسیاری از رقبای مطرح خارجی، می‌توانند انتخاب شایسته‌ای برای مشتریان ایرانی باشند. البته خودروی ریرا با توجه به حضور گسترده‌تر محصولات کراس‌اوور مونتاژی در بازار، رقبای بیشتری پیش روی خود می‌بیند و حریفان سرسخت‌تری در میدان برای آن وجود دارد. اما خودروی تارا معمولاً حریفان مونتاژی نسبتاً پایین‌تری در بازار داشته است و اصولاً اکثر خودروهای مونتاژی نیز در رده محصولات کراس‌اوور بودند. بنابراین تارا اتوماتیک توربو با توجه به توان فنی مناسب خود می‌تواند انتخاب شایسته‌ای برای طرفداران سدان‌های نسبتاً پرقدرت محسوب شود و به دلیل فضای کابین جادار و صندوق عقب بزرگ‌تر نسبت به دنا پلاس توربو نیز گزینه مطلوب‌تری به شمار می‌رود.

اما تارا در مقایسه با ریرا دارای نقاط ضعف و قوتی است که می‌تواند انتخاب آن را برای مشتریان کمی دشوار کند. در درجه اول می‌دانید که بسیاری از مشتریان طرفدار بدنه خودروهای کراس‌اوور و شاسی‌بلند هستند و به همین دلیل، اگر شما نیز می‌خواهید یک خودروی به ظاهر شاسی‌بلند یا همان کراس‌اوور را تهیه کنید، قطعاً در این بین ریرا باید انتخاب اول شما باشد.

به جز نوع طراحی و کلاس بدنه، باید گفت که خودروی تارا به دلیل وزن سبک‌تر می‌تواند شتاب و چابکی بیشتری در اختیار شما قرار دهد. همچنین اصولاً خودروهای سدان دارای هندلینگ و پایداری بهتری نسبت به نمونه‌های کراس‌اوور هستند و به همین دلیل تارا نیز می‌تواند در انجام مانورهای مختلف، پایداری و چسبندگی بهتری به ویژه در عبور از پیچ‌ها با سرعت بالا به شما ارائه دهد. از لحاظ کیفیت سواری نیز شاید تارا بتواند شرایط کمی لذت‌بخش‌تر را برای شما فراهم کند و میزان کوبش سیستم تعلیق آن در مسیرهای ناهموار تا حدودی کمتر از ریرا باشد.

همچنین از لحاظ میزان فضای صندلی‌های ردیف عقب و صندوق عقب، تارا شرایط کاربردی‌تری ارائه می‌دهد و برای مصارف خانوادگی تا حدودی گزینه مطلوب‌تری به شمار می‌آید؛ به‌ویژه از لحاظ فضای صندوق نسبت به ریرا بسیار برتر است و در زمان مسافرت محدودیت کمتری از این جهت به کاربران خود تحمیل می‌کند.

اما در طرف دیگر، خودروی ریرا طراحی ظاهری شاسی‌بلند یا همان کراس‌اوور داشته و از این جهت پرستیژ به مراتب بالاتری را نسبت به تارا برای مالک فراهم می‌کند. همچنین طراحی داخلی و ظاهری آن نیز کاملاً به‌روزتر بوده و به‌ویژه کابین آن حضور در یک فضای مدرن و نوین را در اختیار شما قرار می‌دهد. این در حالی است که فضای داخلی تارا اتوماتیک توربو طراحی قدیمی‌تری داشته و از لحاظ کیفیت متریال نیز به پای ریرا نمی‌رسد.

از جنبه فنی، همان‌طور که در متن اشاره کردیم، هر دو خودرو دارای موتور و گیربکس یکسان هستند. موتور توربوشارژ اصولاً دارای استهلاک بیشتری نسبت به نمونه‌های تنفس طبیعی بوده و به همین دلیل میزان حساسیت آن به کیفیت بنزین نیز به مراتب بالاتر است. این موضوع سبب می‌شود که در بلندمدت با ایراداتی مثل ناک‌زدن‌های شدید و خرابی رینگ و پیستون ناشی از سطح پایین کیفیت بنزین روبه‌رو شود. به همین دلیل باید حتماً از بنزین با کیفیت و متناسب در موتور این دو خودرو استفاده شود تا میزان حساسیت و ناک‌زدن آن کاهش پیدا کند. البته در مواردی نیز می‌توان با استفاده از ریمپ کاملاً علمی و تخصصی، این مشکل را تا حد زیادی برطرف کرد که باید از طریق مراکز معتبر نسبت به انجام آن اقدام شود. البته باید در نظر داشته باشید که اگر عملیات ریمپ به صورت غیرحرفه‌ای و نادرست انجام شود، احتمال آسیب بیشتر به موتور وجود خواهد داشت.

نکته دیگر در مورد گیربکس AT این خودروهاست که معمولاً کیفیت پایین‌تری نسبت به نمونه‌های اروپایی، ژاپنی یا کره‌ای دارند. به همین دلیل توصیه می‌شود در هر ۲۰هزار کیلومتر، روغن و صافی روغن آنها تعویض شود. همچنین از سلامت دسته‌سیم گیربکس نیز به واسطه بازرسی‌های دوره‌ای اطمینان حاصل کنید تا ایرادات پرهزینه‌تر برای شما به دنبال نداشته باشد. لازم به ذکر است که اگر نسبت به تعویض روغن، صافی و سایر ایرادات جزئی‌تر گیربکس بی‌توجه باشید، ممکن است خیلی زود شما را با هزینه‌های بسیار بالا روبه‌رو کند.

https://khodro45.com/mag/?p=103023