ریرا ایران خودرو؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

پس از ۳۷ ماه تلاش و سرمایه‌گذاری ۶ هزار میلیارد تومانی، در پاییز سال ۱۴۰۳، ایران خودرو از لوکس‌ترین، جدیدترین و می‌توان گفت بهترین محصول بومی خود تا آن زمان با نام ریرا رونمایی کرد. ریرا در واقع نخستین کراس‌اوور ملی ایران است که توسط شرکت ایران خودرو به بازار عرضه شده و به معنای واقعی کلمه قابلیت رقابت با رقبای چینی هم‌رده را دارد. به ویژه اگر اشاره کنیم که پیش از آن، اکثر محصولات ایران خودرو صرفا نمونه‌های فیس‌لیفت تولیدات خارجی و مبتنی بر پلتفرم محصولات دیگر بودند.

حالا ایران خودرو یک اتاق کاملا جدید را روی پلتفرمی بومی طراحی کرده و آن را به بازار فرستاده است. البته پلتفرم ریرا نسخه توسعه‌یافته و داخلی‌سازی‌شده پلتفرم پژو ۲۰۰۸ به شمار می‌رود، اما به هر حال در مقایسه با دیگر خودروهای تولید داخلی، یک گام بزرگ و پیشرفتی محسوس در مسیر ارائه محصولات جدید و مدرن برای ایران خودرو و مشتریان این شرکت بزرگ ایرانی محسوب می‌شود.

ری را در واقع یک کراس‌اوور جمع‌وجور به حساب می‌آید که مهم‌ترین رقبای آن در بازار، محصولاتی مانند ام وی ام X55 پرو، تیگارد X35 و دیگر تولیدات میان‌قیمت چینی در کلاس شاسی‌بلندهای شهری هستند. این محصول ایرانی به خوبی قابلیت رقابت با آنها را دارد و از بسیاری جهات، به ویژه خدمات پس از فروش، کیفیت ساخت و عملکرد آپشن‌های مدرن، حتی می‌تواند نسبت به محصولات چینی هم‌رده برتر ظاهر شود.

البته انتقادهایی نیز به برخی ایرادات جزئی و همچنین کیفیت متریال کابین این خودرو وارد شده است که بر اساس یک نقد منصفانه باید به آنها نیز اشاره کرد. اما در مجموع، به عنوان نخستین تلاش برای تولید یک کراس‌اوور مدرن، شرکت ایران خودرو موفقیت قابل قبولی را در این آزمون به دست آورده است.

ریرا ایران خودرو حالا یکی از محبوب‌ترین محصولات بزرگ‌ترین خودروساز کشور محسوب می‌شود و بسیاری از مشتریانی که پیش‌تر قصد خرید برخی کراس‌اوورهای چینی، به ویژه نمونه‌های کارکرده را داشتند، اکنون به سراغ این محصول داخلی آمده‌اند. در ادامه به معرفی ریرا ایران خودرو، بررسی مزایا و معایب این شاسی‌بلند ایرانی و همچنین ریز و درشت جنبه‌های فنی، طراحی ظاهری، امکانات، قیمت خودرو، ارزش خرید و سایر نکات مهم آن می‌پردازیم.

طراحی ظاهری ریرا ایران خودرو

همه چیز از آنجا شروع شد که کراس‌اوورهای چینی محبوب دل مشتریان ایرانی شدند و کار را برای خودروهای قدیمی تولید داخل سخت کردند. بخشی از بازار، به ویژه در بازه‌های قیمتی متناسب با بودجه اقشار متوسط جامعه، توسط محصولات چینی مونتاژی در حال تصاحب بود و نبود یک پرچمدار ایرانی در این میدان، برای خودروسازان داخلی که عمدتا سابقه بیشتری نسبت به اکثر تولیدکنندگان چینی دارند، نقطه ضعف و مایه تاسف به شمار می‌آمد.

اینجا بود که ایران خودرو بالاخره تصمیم گرفت به سراغ طراحی یک کراس‌اوور جدید و کاملا متمایز از سایر محصولات خود برود؛ به نحوی که دیگر نمی‌توان لقب فیس‌لیفت را به ریرا داد، زیرا پیش از این هیچ‌یک از محصولات ایران خودرو از اتاقی شبیه به ریرا استفاده نکرده بودند. می‌توان گفت این خودرو به صورت کامل، از صفر تا صد، برای بازار ایران و توسط زیرمجموعه‌های شرکت ایران خودرو طراحی و توسعه داده شده است.

البته اینکه گفته می‌شود طراحی ریرا کاملا نو و جدید است، به این معنا نیست که طراحان ایران خودرو از الگوبرداری از محصولات جهانی صرف‌نظر کرده‌اند؛ چرا که وقتی از روبه‌رو به ریرا نگاه می‌کنید، الگوهایی از طراحی چراغ‌ها و جلوپنجره را می‌بینید که تا حدودی یادآور یکی از نسل‌های هیوندای سانتافه، به ویژه نسل قبلی آن که هرگز به بازار ایران نرسید، هستند.

شاخص‌ترین ویژگی طراحی نمای جلوی ریرا، جدا شدن چراغ‌های اصلی از نوار دی‌لایت و چراغ راهنما است؛ سبکی که البته در بسیاری از خودروهای چینی نیز دیده می‌شود. در اینجا چراغ‌های اصلی به بخش‌های میانی و جانبی سپر منتقل شده‌اند و در مقابل، چراغ‌های دی‌لایت به صورت ابرویی در بخش بالای چهره قرار گرفته‌اند که حالتی شبیه به چشمان انسان را نیز تداعی می‌کنند.

این سبک طراحی نه تنها باعث مدرن‌تر و امروزی‌تر به نظر رسیدن نمای جلو شده، بلکه گفته می‌شود با پایین‌تر آمدن محل نصب چراغ‌های اصلی، نوردهی سطح جاده نیز بهبود پیدا می‌کند و در صورت استفاده از لنز مناسب، معمولا نیازی به چراغ مه‌شکن نخواهد بود. البته ریرا دو چراغ مه‌شکن دایره‌ای نیز دارد که به قول ما ایرانی‌ها، «کار از محکم‌کاری عیب نمی‌کند» و حضور آنها در نمای جلو کاملا منطقی به نظر می‌رسد. طراحی درِ موتور یا همان کاپوت نیز با حجم‌پردازی‌های مناسب همراه شده تا عضلات چهره این خودرو ورزیده‌تر و چابک‌تر به نظر برسند و استایل خودرو همچنان اسپرت و جوان‌پسند باقی بماند.

یکی از ویژگی‌های همیشگی کراس‌اوورها در نمای جانبی، استفاده از فلاپ‌های پلاستیکی مشکی‌رنگ در بخش‌های پایینی بدنه، یعنی رکاب‌ها و دور گلگیرها است. ریرا نیز از همین ترفند استفاده کرده تا ظاهری اصطلاحا آفرودی‌ و در عین حال زیباتر داشته باشد. هرچند این خودرو اصلا برای آفرود ساخته نشده، اما طراحی ظاهری آن در سبک شاسی‌بلندها انجام شده و طبیعی است که کمی سرسخت‌تر به نظر برسد. این فلاپ‌های مشکی علاوه بر افزایش جذابیت بصری، خودرو را اندکی پهن‌تر نیز نشان می‌دهند و به ابهت طراحی آن می‌افزایند.

باز هم باید تاکید کرد که طراحی ریرا کاملا جدید و نوآورانه است، اما اگر کمی دقت کنید، متوجه می‌شوید که فریم پنجره‌ها از نظر ابعاد، نوع شیب و نمای کلی، تا حدودی یادآور ام وی ام  X55 پرو است. در مورد شیب سقف و ستون‌ها نیز می‌توان چنین شباهتی را مطرح کرد.

نکته جالب در نمای جانبی، استفاده از رینگ‌های آلومینیومی با طراحی نسبتا کلاسیک است؛ طرحی که شاید پیش‌تر آن را روی برخی نسخه‌های سمند یا سورن نیز دیده باشید. برخی به این سبک طراحی رینگ ایراد می‌گیرند و معتقدند بهتر بود از طرح‌های مدرن‌تر برای ریرا استفاده شود که البته این انتقاد تا حدی وارد است. با این حال، رینگ‌های فابریک ریرا نیز چندان نازیبا به نظر نمی‌رسند.

حجم‌پردازی نمای جانبی به واسطه خط شانه‌ای نه‌چندان برجسته و برخی خطوط حجم‌دهنده دیگر، در حدی معقول انجام شده تا استایل این خودرو از یک فرم ساده به ظاهری نسبتا ورزیده، چابک و هماهنگ تبدیل شود. همچنین استفاده از ترفند سقف شناور در ستون C، یا همان رنگ‌آمیزی مشکی ستون انتهایی، تاثیر مثبتی در افزایش جذابیت بصری و ایجاد حس جوان‌پسندانه در نمای جانبی ریرا داشته است؛ هرچند این ویژگی به تنهایی باعث نشده که از رقبای چینی خود مدرن‌تر یا متفاوت‌تر به نظر برسد.

نمای عقب خودرو می‌تواند برای بسیاری از کارشناسان و مشتریان جذاب‌تر باشد، چرا که هماهنگی بیشتری با زبان طراحی مدرن و متعادل خودروهای امروزی دارد. به ویژه طرح چراغ‌های عقب، در مقایسه با نمای جلو، دلنشین‌تر و هماهنگ‌تر به نظر می‌رسد. فرم سه‌بعدی چراغ‌ها، طراحی نسبتا هندسی درِ صندوق، ابعاد متناسب سپر عقب و همچنین بالچه نصب‌شده روی شیشه عقب، همگی باعث شده‌اند تا این محصول ایران خودرو در نمای پشت حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد و بتواند استایلی قابل رقابت با رقبای چینی ارائه دهد.

در مجموع، طراحی ری‌را در مقایسه با بسیاری از رقبای چینی، متناسب، هماهنگ و دلنشین به نظر می‌رسد. با این حال، برخی مشتریان با طراحی نمای جلو، به ویژه فرم چراغ‌ها، ارتباط چندان خوبی برقرار نکرده‌اند و معتقدند این سبک طراحی می‌توانست با اجرای زیباتر و هماهنگ‌تری همراه باشد.

طراحی داخلی ری را ایران خودرو

اصولا طراحی داخلی ری‌را با خودروهای داخلی پیش از آن کاملا متفاوت بوده و حتی نسبت به بعضی محصولات کراس‌اوور مونتاژی ایران‌خودرو، نظیر هایما S7 و هایما S5 نیز طراحی داشبورد به‌روز و کاملا رقابتی با تولیدات جدیدتر چینی را به نمایش می‌گذارد؛ طراحی‌ای که هیچ بویی از طرح‌های قدیمی‌تر محصولات داخلی نبرده است.

کابین ری‌را از نمایشگر مالتی‌مدیا و صفحه کیلومترشمار دیجیتال یکپارچه و به‌هم‌پیوسته بهره می‌برد که نمای داخلی را بسیار مدرن‌تر از سایر محصولات ایران‌خودرو نشان می‌دهد. طراحی داشبورد نیز به طور کلی با تم افقی همراه بوده و از پیچ‌وتاب‌های غیرضروری و بیش از حد مدرن در پوسته داشبورد اجتناب شده است. این موضوع یک نکته مثبت به شمار می‌آید؛ چرا که هم ارگونومی و دسترسی به ادوات را برای راننده راحت‌تر می‌کند و هم نظم موجود در طراحی داشبورد می‌تواند آرامش ذهنی راننده و سایر سرنشینان را افزایش دهد.

با این حال، قاب یا سایه‌بانی که در بالای نمایشگرهای به‌هم‌پیوسته تعبیه شده، قدمت طراحی را کمی بیشتر نشان می‌دهد و تا حدی ناهماهنگی ایجاد کرده است؛ هرچند شاید دلیل آن، ایجاد سایه و جلوگیری از ناخوانا شدن اطلاعات روی نمایشگرها، به ویژه در روزهای آفتابی، باشد.

لایه‌های پوسته داشبورد به صورت متناسب روی یکدیگر قرار گرفته‌اند و تزئینات کرومی که بخشی از آن‌ها دارای نورپردازی مخفی است نیز زینت‌بخش فرم کلی داشبورد هستند. دریچه‌های تهویه کناری حالت هندسی چندضلعی دارند، اما دریچه‌های میانی به صورت کشیده و باریک طراحی شده‌اند که همچنان در بسیاری از خودروها سبک رایجی محسوب می‌شود.

قسمت میانی داشبورد تقریبا هیچ‌گونه کلید تنظیمی ندارد، به جز آنکه پنل مالتی‌مدیا به صورت مجزا در قسمت زیرین دریچه‌های تهویه میانی قرار گرفته است. سایر تنظیمات عمدتا از طریق نمایشگر مالتی‌مدیا انجام می‌شوند.

اگر به پنل تعویض دنده و کنسول بین صندلی‌های جلو نیز نگاهی بیندازید، با یک دسته‌دنده مدرن روبه‌رو می‌شوید که طراحی آن شاید شما را به یاد دسته‌دنده برخی محصولات ب‌ام‌و بیندازد. این دسته‌دنده طراحی کاملا مدرن و خوش‌دستی دارد؛ به نحوی که در دست گرفتن و کار کردن با آن حس مطلوبی برای راننده ایجاد می‌کند.

در کنار این شیفتر دنده، برخی کلیدهای کاربردی نظیر ترمز پارک برقی، اتوهلد و کلید گردان مربوط به کنترل مالتی‌مدیا یا تنظیم حجم صدای سیستم صوتی نیز دیده می‌شود که استفاده از آن‌ها، به ویژه هنگام رانندگی، نسبت به انجام تنظیمات از طریق نمایشگر مالتی‌مدیا راحت‌تر است.

دو جالیوانی در کنسول وسط تعبیه شده و یک شارژر بی‌سیم موبایل نیز در قسمت جلوی اهرم تعویض دنده دیده می‌شود که هم مکان مناسبی برای شارژ تلفن همراه است و هم می‌توان از فضای آن برای قرار دادن لوازم کوچک استفاده کرد.

یک کنسول زیرآرنجی نسبتا باریک نیز بین صندلی‌های جلو وجود دارد که به صورت طولی قابل تنظیم است. با بالا بردن این کنسول نیز یک محفظه نسبتا عمیق برای قرار دادن لوازم کوچک در اختیار شما قرار می‌گیرد.

یکی از نقدهایی که بسیاری از کاربران نسبت به فضای داخلی ری‌را مطرح می‌کنند، کیفیت متریال به‌کاررفته در آن است که عمدتا از جنس پلاستیک خشک با سطح کیفی معمولی بوده و برخی مشتریان انتظار بیشتری از این نظر داشته‌اند. قسمت بالایی داشبورد از پلاستیک خشک ساخته شده، اما بخشی از قسمت میانی داشبورد با مواد نرم و روکش چرم مصنوعی پوشانده شده است. رودری‌ها نیز عمدتا از پلاستیک خشک ساخته شده‌اند، اما قسمت بازویی و زیرآرنجی آن‌ها دارای روکش چرمی و مواد نرم است تا کاربر هنگام قرار دادن دست خود احساس راحتی بیشتری داشته باشد.

ضمنا علاوه بر شیفتر دنده در کنسول میانی و کلید کوچک تغییر حالت رانندگی در کنار آن، می‌توان از پدل‌شیفترهای پشت فرمان نیز برای تعویض دنده و کنترل بهتر انتقال نیرو استفاده کرد. این پدل‌شیفترها، به ویژه هنگام حرکت در سربالایی‌ها یا سرپایینی‌ها، کارایی مناسبی دارند و حس رانندگی اسپرت را به شکل مطلوب‌تری به راننده منتقل می‌کنند.

البته جانمایی آن‌ها می‌تواند کمی بحث‌برانگیز باشد؛ چرا که افرادی با کف دست کوچک یا انگشتان کوتاه، برای دسترسی به این پدل‌شیفترها باید تلاش بیشتری کنند. بهتر بود این پدل‌شیفترها با فاصله کمتری از غربیلک فرمان نصب می‌شدند تا استفاده از آن‌ها هنگام رانندگی راحت‌تر باشد.

نکته خلاقانه و نسبتا جدید دیگری که درون کابین ری‌را خواهید دید، مربوط به فرم غربیلک فرمان است که برخلاف بسیاری از محصولات قبلی ایران‌خودرو، حالا سبکی مدرن، لوکس و مجلل پیدا کرده و به صورت اصطلاحا دوشاخه یا دوپره طراحی شده است. این سبک طراحی می‌تواند شما را به یاد بعضی از محصولات کمپانی آلمانی مرسدس‌بنز، به ویژه مدل‌های حدود یک دهه پیش کلاس S، بیندازد که حالتی لوکس‌تر به نمای داخلی خودرو می‌بخشد. هرچند که به نظر ما، از فرم اسپرت و جوان‌پسندانه کابین تا حدودی کاسته است.

در سمت چپ غربیلک فرمان نیز یک پنل تنظیم با یک کلید گردان و چند کلید معمولی مشاهده می‌کنید. کلید گردان برای تنظیم ارتفاع نور چراغ‌های جلو به کار می‌رود و سایر کلیدها نیز عموما مربوط به روشن و خاموش کردن دوربین ۳۶۰ درجه، حسگرهای پارک، باز کردن در صندوق عقب و مواردی از این دست هستند.

صندلی راننده در خودروی ری‌را به صورت برقی و در ۶ جهت تنظیم می‌شود، اما صندلی شاگرد تنها از تنظیم برقی قسمت پشتی بهره می‌برد و کفی آن باید به صورت دستی به جلو و عقب حرکت داده شود. ابعاد صندلی‌ها برای سرنشینان درشت‌جثه نیز مناسب به نظر می‌رسد؛ به ویژه پهنای بخش پشتی به گونه‌ای است که بدن سرنشینان را با ابعاد مختلف به نحو قابل قبولی در بر می‌گیرد، اما شاید طول کفی آن می‌توانست کمی بیشتر باشد. البته از لحاظ راحتی و آسایش در مسافرت‌های بلندمدت، به نظر می‌رسد صندلی‌های تارا نسبت به ری‌را تا حدودی راحت‌تر باشند و خشکی کمتری در آن‌ها احساس شود.

یکی از نکات مثبت کابین ری‌را، فضای طولی بسیار مناسب ردیف عقب است؛ به گونه‌ای که افراد بلندقد، حتی در صورتی که راننده قدی در حدود ۱۹۰ سانتی‌متر داشته باشد و صندلی را تا انتها به عقب برده باشد، باز هم فضای مناسب و کافی برای پاها و زانوهای خود در اختیار خواهند داشت. فضای عرضی اتاق نیز در کلاس این خودرو قابل قبول به نظر می‌رسد و ۲ تا ۳ سرنشین بزرگسال با قد متعارف می‌توانند در ردیف عقب ری‌را حضوری نسبتا راحت را تجربه کنند و از لحاظ فضای سر نیز با محدودیت چندانی مواجه نخواهند بود.

البته قسمت میانی کف ردیف دوم مقداری برآمده است که به آن تونل گاردان یا تونل تقویت اتاق گفته می‌شود. این برآمدگی فضای پای سرنشین وسط را محدود کرده و از راحتی او می‌کاهد. البته اگر سرنشین وسط جثه کوچکی داشته باشد یا کودک باشد، این محدودیت چندان محسوس نخواهد بود.

فرم صندلی‌های عقب چندان ارگونومیک نیست، اما مشابه اکثر محصولات هم‌رده، طراحی قابل قبولی دارد و می‌تواند راحتی نسبی را در سفرهای مختلف برای کاربران فراهم کند. با این حال، نباید انتظار رفاهی در حد صندلی‌های VIP با طراحی کاملا ارگونومیک را از این بخش داشته باشید.

نکته منفی دیگری که بسیار مورد توجه کاربران قرار گرفته، نبود دریچه‌های تهویه اختصاصی برای ردیف عقب است. واقعا مشخص نیست چرا ایران‌خودرو برای سرنشینان ردیف عقب دریچه تهویه مجزا در نظر نگرفته است. به ویژه با توجه به پهنای نسبتا زیاد صندلی‌های جلو، تهویه بخش عقب با محدودیت‌هایی مواجه می‌شود و بهتر بود یک جفت دریچه تهویه اختصاصی نیز برای این قسمت در نظر گرفته می‌شد.

فضای صندوق عقب ری‌را چندان بزرگ نیست، اما حدود ۴۱۰ لیتر گنجایش دارد که می‌تواند برای یک خانواده ۴ نفره در زمان مسافرت کاملا کارآمد باشد. دلیل محدودیت نسبی فضای صندوق عقب نیز استفاده از لاستیک زاپاس با ابعاد اصلی در زیر محفظه صندوق است که بخش قابل توجهی از فضا را به خود اختصاص داده و موجب کاهش ظرفیت آن شده است.

البته اگر طاقچه قسمت بالای صندوق را بردارید، می‌توانید فضای بار را تا نزدیکی سقف خودرو پر کنید که در این صورت، حجم بیشتری از لوازم را در خود جای خواهد داد. البته طبیعتا دید نسبتا محدود شیشه عقب نیز کاملا از بین می‌رود که از لحاظ ایمنی چندان مطلوب نیست. هرچند با وجود دوربین ۳۶۰ درجه و دوربین دید عقب مجهز به خطوط راهنمای داینامیک، این موضوع به ویژه هنگام پارک کردن خودرو، چندان دردسرساز نخواهد بود.

شاعر با دیدن کابین ری‌را دگرگون شده و می‌فرماید:

به کابین ری‌را چو وارد شوی / شکوهی ببینی همی در خفی؛ چو فرمان به دست آید از بهر رزم / دل جاده لرزد ز بزم و ز عزم

نمای درونش چو ایوان نور / درخشان‌تر از تیغ پولاد دور؛ به هر پیچ و هر راه دشوار و سخت / نشان غرور دلیران خوش‌اقبال و بخت

البته واضح است که شاعر بیش از حد از آرایه اغراق در توصیف نمای داخلی ری‌را استفاده کرده است. شاید هم پیش از سوار شدن بر ری‌را، سری به اتاق تارا، شاهین، سورن پلاس و خودروهایی از این دست زده باشد تا آن وقت قدر کابین ری‌را، به ویژه طراحی داشبورد و رودری‌های آن را بیشتر بداند.

مشخصات فنی ریرا ایران خودرو

نیروی مورد نیاز و قوای محرکه خودروی ری‌را بر پایه نسخه جدیدی از موتور قدیمی EF7، یعنی اولین موتور ملی ایرانی، توسعه پیدا کرده و تامین می‌شود. این پیشرانه با نام EFP TC یا همان EF7 پلاس توربو شناخته می‌شود و در واقع نسخه‌ای به‌روزشده از موتور EF7 توربوشارژ است که پیش از این در خودروهایی همچون سورن پلاس و دنا پلاس توربو مورد استفاده قرار می‌گرفت.

این نسخه جدید نسبت به قبل تغییراتی را به خود دیده که از جمله آنها می‌توان به اضافه شدن سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌های ورودی و خروجی و برخی تحولات دیگر اشاره کرد. این تغییرات موجب افزایش راندمان و دستیابی به استانداردهای آلایندگی بالاتر برای این پیشرانه ایران‌خودرو شده است.

موتور EFP توربوشارژ، ۱۶۴۵ سی‌سی حجم دارد و در بهترین حالت، حداکثر توان خروجی آن معادل ۱۶۰ اسب بخار و ۲۴۰ نیوتن‌متر گشتاور است. البته این اعداد در سر میل‌لنگ اندازه‌گیری می‌شوند و به طور کامل به چرخ‌ها منتقل نمی‌شوند. نیروی موتور ابتدا به گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک AT رسیده و سپس از آنجا به محور چرخ‌ها منتقل می‌شود. بنابراین مقداری از توان موتور در مسیر انتقال به چرخ‌ها مستهلک شده و توان کمتری به سطح زمین می‌رسد.

به همین دلیل، اگر هر خودرویی، به‌ویژه محصولات ایرانی، را روی دستگاه داینو تست کنید، متوجه خواهید شد که توان سر چرخ نسبت به توان اعلامی شرکت سازنده که مربوط به سر میل‌لنگ است، پایین‌تر خواهد بود.

گیربکس AT استفاده‌شده در ری‌را از نوع نسل هفتم بوده و قادر است در صورت توقف خودرو برای بیش از چند ثانیه، به صورت خودکار دنده را در وضعیت خلاص قرار داده و هنگام حرکت مجدد، آن را دوباره به حالت Drive بازگرداند. این ویژگی باعث افزایش عمر گیربکس و کاهش استهلاک قطعات داخلی جعبه‌دنده می‌شود.

جعبه‌دنده استفاده‌شده در ری‌را ساخت شرکت DAE چین بوده و روی بسیاری دیگر از محصولات ایران‌خودرو نیز نصب می‌شود. البته ممکن است گیربکس برند لاندا نیز روی برخی نمونه‌های ری‌را نصب شده باشد که از لحاظ ظاهری تقریبا هیچ تفاوتی با گیربکس DAE ندارد، اما ممکن است سیستم‌های الکترونیکی، نظیر TCU، در آنها متفاوت باشد. در مجموع گفته می‌شود که برند DAE کیفیت بالاتری نسبت به گیربکس‌های برند لاندا دارد.

این نوع جعبه‌دنده نسبت به گیربکس‌های CVT یا دوکلاچه معمولا استهلاک کمتری از خود نشان می‌دهد، اما در مورد گیربکس‌های چینی استفاده‌شده در محصولات ایران‌خودرو، باید سرویس‌های تعویض روغن، فیلتر و خنک‌کن با حساسیت ویژه و معمولا زودتر از موعد انجام شود تا احتمال خرابی آنها به حداقل برسد. همچنین بررسی سلامت دسته‌سیم ورودی گیربکس نیز اهمیت زیادی دارد، چرا که خرابی آن می‌تواند به آسیب‌های جدی‌تر در گیربکس منجر شود.

به طور کلی، عملکرد گیربکس AT شش‌سرعته چینی روی ری‌را قابل قبول بوده و هماهنگی مناسبی با موتور EFP دارد؛ به نحوی که اثر چندانی از گیجی یا تاخیر در تعویض دنده‌ها دیده نمی‌شود و ضرایب دنده نیز کشش و قدرت مناسبی را در شرایط مختلف در اختیار راننده قرار می‌دهند. البته اگر خودرو در حالت نرمال یا اکو باشد، گیربکس خیلی زود ضرایب دنده را سبک می‌کند و در نتیجه کشش خودرو کاهش می‌یابد. اما در حالت اسپرت، شرایط کاملا متفاوت بوده و قدرت و کشش مناسب و تا حدودی هیجان‌انگیزی در اختیار راننده قرار می‌گیرد.

به هر حال، بهترین شتاب ری‌را ایران‌خودرو در شرایط ایده‌آل حدود ۱۰.۴ ثانیه عنوان شده است. طی این مدت، خودرو می‌تواند به صورت تک‌سرنشین از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. اگرچه این میزان شتاب در مقایسه با برخی رقبای چینی کمی ضعیف‌تر به نظر می‌رسد، اما کاملا کاربردی بوده و سواری نسبتا مهیج و مناسبی را برای یک خودروی خانوادگی تضمین می‌کند.

میانگین مصرف سوخت ری‌را ایران‌خودرو در شرایط استاندارد حدود ۷.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر به صورت ترکیبی است. این رقم در سطح شهر افزایش یافته و به حدود ۹.۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد. همچنین در جاده و بزرگراه‌های بین‌شهری، مصرف سوخت خودرو مطابق انتظار کمتر بوده و به حدود ۶.۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد. تمامی این ارقام در شرایط استاندارد و به صورت تک‌سرنشین اندازه‌گیری شده‌اند.

بدیهی است که افزایش میزان بار و تعداد سرنشینان، مصرف سوخت خودرو را افزایش خواهد داد. به نحوی که برخی کاربران از مصرف سوخت بیش از ۱۲ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر هنگام حرکت در خیابان‌های پرترافیک شکایت کرده‌اند که البته تا حد زیادی قابل انتظار است و برای یک کراس‌اوور ۱۴۴۵ کیلوگرمی با فناوری ساخت تقریبا ایرانی، چندان هم نامناسب به نظر نمی‌رسد.

البته بهتر بود برای ری‌را یک باک سوخت با ظرفیتی بیشتر از ۵۰ لیتر در نظر گرفته می‌شد تا تعداد دفعات مراجعه مالکان به پمپ‌بنزین کاهش یابد، اما در حال حاضر همین باک ۵۰ لیتری برای این خودرو در نظر گرفته شده است که با توجه به میزان مصرف سوخت، به‌ویژه در ترددهای شهری، کمی کوچک به نظر می‌رسد.

در مورد کیفیت سواری ری‌را باید اشاره کنیم که این خودرو به عنوان یک کراس‌اوور جمع‌وجور، سواری نسبتا رضایت‌بخشی ارائه می‌دهد. به‌ویژه اگر مسیر حرکت از جاده‌ای نسبتا صاف و با ناهمواری‌های کم تشکیل شده باشد، احتمالا راننده و سرنشینان ری‌را شکایت خاصی از کیفیت سواری آن نخواهند داشت.

اما در شرایطی که جاده ناهموار باشد یا خودرو از روی دست‌اندازها عبور کند، میزان کوبش بیشتری داخل کابین احساس می‌شود؛ به‌ویژه اگر چندین ناهمواری پشت سر هم در مسیر وجود داشته باشد. در چنین شرایطی، ضربات متعدد می‌تواند تا حدودی آزاردهنده شود؛ این موضوع در ردیف عقب و به دلیل استفاده از سیستم تعلیق محور پیچشی، بیشتر احساس خواهد شد.

شتاب و کشش خودرو در سربالایی‌ها، به‌ویژه هنگام استفاده از حالت رانندگی اسپرت، نسبتا دلچسب بوده و کمبود محسوسی در توان و کشش خودرو احساس نمی‌شود. همچنین هنگام ورود به پیچ‌ها با سرعت بالا، سیستم کنترل کشش و پایداری به طور دقیق وارد مدار شده و تا حد امکان از انحراف خودرو جلوگیری می‌کند. البته در سرعت‌های متعارف، پایداری شاسی و اتاق در سطح مطلوبی قرار دارد و معمولا نیازی به مداخله سیستم کنترل پایداری نخواهد بود.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های ریرا ایران خودرو

ریرا تا زمان نگارش این متن (تیر ۱۴۰۵)، رده‌بالاترین محصول بومی ایران خودرو بوده و باید بیشترین تنوع امکانات و تجهیزات را در محصولات داخلی این شرکت داشته باشد. اما در این بین مهم‌ترین انتقادی که می‌توان به نوع تجهیزات ری را ایران خودرو وارد دانست، نبود دستیارهای رانندگی مدرن و سیستم‌هایی نظیر رادار خط خوان، رادار تابلوخوان، کروز کنترل تطبیقی، دستیار رانندگی بین خطوط و ترمز اضطراری خودکار است که آن را در برابر بسیاری رقبای چینی، در سطح پایین‌تری قرار می‌دهد. البته خوشبختانه رادار هشدار نقطه کور برای ریرا در نظر گرفته شده که بسیار هم دقیق و درست کار می‌کند.

مواردی مثل کروز کنترل ساده، سیستم شروع حرکت در سربالایی و سرازیری، اتوهلد، دوربین ۳۶۰، آی کانکت (خودرو متصل)، سامانه کنترل پایداری و کشش، ترمز کمکی، سنسور پارک جلو و عقب، سنسور پایش فشار باد تایر، صندلی برقی راننده و سرنشین جلو با گرمکن، دوربین عقب با خطوط داینامیک پارک، کرنر لایت، درب برقی صندوق با حسگر پا، سنسور باران، هشدار نقطه کور، اتوهلد، پدال شیفتر و شارژر وایرلس، آینه‌های جانبی تا شونده برقی، سانروف، نمایشگرهای مالتی مدیا و کیلومترشمار ۱۲ اینچی، ۴ کیسه هوا، فرمان برقی و… از مهم‌ترین آپشن‌های ری را ایران خودرو محسوب می‌شوند.

قیمت ریرا ایران خودرو در بازار

چه بخواهیم و چه نخواهیم شرکت ایران خودرو با عرضه و فروش خودرو ریرا گامی بزرگ و جهشی عظیم در توسعه محصولات بومی خود برداشته است؛ به نحوی که حالا می تواند در مقابل حریفان میان‌رده و پایین‌رده چینی حرف‌های زیادی در کلاس کراس‌اوورها داشته باشد. البته این سخن اصلا به معنای بی‌ایراد بودن ریرا نیست، بلکه بعضی از مشکلات مونتاژی و ساختاری یا کیفی، همچنان در ریرا دیده می‌شود اما این مشکلات نسبت به خودروهای قبلی ایران خودرو به مراتب کمتر شده و در مقایسه با برخی محصولات چینی، در مقیاسی قابل قبول قرار می‌گیرد.

بنابراین در شرایط فعلی به عنوان یک کراس‌اوور تولید داخل با خدمات پس از فروش نسبتا گسترده و تامین قطعات مناسب، ریرا ایران خودرو می‌تواند یک انتخاب منطقی برای خانواده‌ها باشد. به‌ویژه که میزان ایرادات فنی و مونتاژی نسخه‌های اولیه در مدل‌های بعدی تا حد زیادی رفع شده و حالا ریرا با کیفیت ساخت بالاتری در دسترس مشتریان ایرانی قرار دارد.

ماشین ریرا در بازار ایران رقبای متعددی دارد که عمدتا از نوع مونتاژی چینی هستند. محصولاتی مثل تیگارد X35، بک X3 پرو، ام وی ام X55 پرو، هایما S5 پرو، چانگان CS35 پلاس و نسخه کراس اوور شاهین با نام آریا که قرار بود توسط سایپا به بازار عرضه شود و تا زمان نگارش این مطلب هنوز به بازار نیامده است، می‌توانند مهم‌ترین رقیبان ریرا در شرایط فعلی محسوب شوند.

در شرایط فعلی مهم‌ترین مزیت ری‌را نسبت به حریفان چینی، عرضه توسط بزرگ‌ترین خودروساز کشور و در نتیجه خدمات پس از فروش گسترده‌تر است که می‌تواند خیال مالکان را از بابت تامین قطعات بدنه و فنی، تا حد زیادی راحت کند؛ به ویژه که موتور و گیربکس ریرا نیز در بسیاری دیگر از محصولات ایران خودرو مورد استفاده قرار گرفته‌اند و این نکته می‌تواند دردسرهای تامین قطعات و خدمات مورد نیاز ریرا را تا حد زیادی کاهش دهد. با این حال مواردی مثل کیفیت پلاستیک‌های کابین و انتقاداتی که به طراحی چهره ریرا وارد شده، سبب می شود تا بعضی از مشتریان به سراغ محصولات چینی مونتاژی بروند و نسبت به خرید ریرا ایران خودرو شک داشته باشند.

از نظر قیمت خودرو نیز ریرا در صدر فهرست محصولات ایران خودرو و خودروهای داخلی قرار می‌گیرد.