رنو ساندرو سایپا (اتومات – دنده‌ای)؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

شرکت سایپا در ابتدای فعالیت در دهه 40 شمسی با سیتروئن همکاری داشت اما در نیمه دهه 50 شمسی، هاچبک اقتصادی و البته دوست‌داشتنی رنو 5 را به ایران آورد. تقریبا 4 دهه بعد در شهریور 1394 و در اتفاقی عجیب، رنو ساندرو در یک روز ولی به طور جداگانه توسط پارس خودرو (زیرمجموعه سایپا) و رنو پارس رونمایی شد. این شروعی پرحاشیه برای یک محصول موفق در بازار جهانی بود که با تاخیر به ایران آمد ولی با وجود برخی کاستی‌ها، توانست با استقبال مشتریان مواجه شد، به نحوی که رنو ساندرو سایپا پس از پایان تولید نیز همچنان به عنوان گزینه‌ای پیش روی خریداران قرار دارد.

معرفی رنو ساندرو سایپا

خودرویی که در ایران با نام رنو ساندرو میشناسیم، درواقع محصولی از برند داچیا است. این برند اهل کشور رومانی در میانه دهه 60 میلادی شروع به کار کرد و تا سال‌ها در بازار بسته کشورهای اروپای شرقی و بلوک شرق به فعالیت مشغول بود، اما پس از تغییرات سیاسی و اقتصادی دهه 90 میلادی، در سال 1999 توسط دولت رومانی به شرکت رنو فروخته شد.

پس از موفقیت نخستین محصول یعنی داچیا لوگان (رنو ال۹۰)، نوبت به دومین مدل از برند اقتصادی زیرمجموعه رنو رسید که در رده هاچبک قرار داشت و با نام ساندرو معرفی شد. این محصول با نام اولیه پروژه B50، تحت همکاری مرکز فناوری رنو در حومه پاریس و دفاتر مهندسی رنو در رومانی و برزیل شکل گرفت و برای اولین بار در نمایشگاه فرانکفورت 2007 رونمایی و از سال 2008 وارد بازار شد. نسخه کراس یعنی رنو ساندرو استپ وی هم که دست‌پرورده شعبه برزیلی رنو بود، نزدیک به یکسال بعد معرفی شد.

نسل اول داچیا ساندرو در مدت 4 سال و فقط در اروپا به تعداد بیش از 400 هزار دستگاه به فروش رسید، عددی که از موفقیت نسبی این خودرو حکایت می‌کند. رنو ساندرو علاوه بر رومانی و ایران، در برزیل، کلمبیا، مراکش، روسیه و آفریقای جنوبی هم مونتاژ شده است.

به رسم معمول در صنعت خودروسازی، رنو ساندرو هم پس از 4 سال جای خود را به نسل بعدی داد هرچند که تولید آن در برخی سایت‌های خارجی تا مدت بیشتری ادامه داشت. اما نسل اول رنو ساندرو زمانی به ایران رسید که تولید آن در کلمبیا هم قطع شده بود و سه سال از عرضه نسل دوم آن می‌گذشت. رنو ساندرو در دو تیپ دنده دستی و اتومات در فاصله سال‌های 1394 تا 1398 در بازار ایران فروخته می‌شد، اما درست در زمانی که به نظر نمی‌رسید به این زودی شاهد خداحافظی با آن باشیم، با دو مانع بزرگ روبرو شد: اول قطع همکاری رنو با شرکای ایرانی به علت تحریم‌ها و دوم اجباری شدن استانداردهای جدید موسوم به 85گانه برای خودروهای داخلی، بنابراین رنو ساندرو سایپا در میانه استقبال مشتریان ایرانی  به اجبار با  آنها خداحافظی کرد. به تازگی سومین نسل رنو ساندرو هم به صورت وارداتی در ایران عرضه شده است، خودرویی که پس از معرفی در سال 2020، تاکنون دو مرتبه مورد بروزرسانی قرار گرفته است.

طراحی ظاهری رنو ساندرو سایپا

رنو در طراحی نسل اول ساندرو تقریبا همان روشی را پیش گرفت که در لوگان یا همان تندر 90 شاهد بودیم، یعنی بدنه مکعبی با سقف نسبتا مرتفع که نمایی کاربردی و کابین جادار را فراهم می‌کند. در قسمت جلو با چراغ‌های نسبتا بزرگ با فرم شبیه بیضی مواجه هستیم که جلوپنجره مزین به نشان لوزی شکل رنو هم در میان آنها قرار دارد. سپر جلو نیز ورودی هوای ذوزنقه‌ای شکل و چراغ‌های مه‌شکن به فرم دایره را در خود جا داده است. طراحان سعی کرده‌اند با اضافه کردن خطوط، فرم سپر جلو را از یکنواختی دور کنند که تا حدی هم موفق بوده‌اند.

در نمای جانبی هم برجستگی گلگیرها و برآمدگی‌ها، نقش ایجاد تنوع در این بخش از خودرو را برعهده می‌گیرند. فرم و ابعاد رینگ‌های 15 اینچی تا حد زیادی با طراحی و ابعاد بدنه تناسب دارد. نکته جالب این است که این رینگ‌ها چند سال بعد در شاهین به عنوان خودروی ملی سایپا و همچنین کی ام سی ایگل، نسخه جدید جک J4 هم به کار گرفته شد که جای تامل دارد. در فریم پنجره‌های رنو ساندرو با خطوط صاف روبرو هستیم درحالی‌که بخش انتهایی بدنه تا حدی منحنی به نظر می‌رسد.

در نمای عقب رنو ساندرو مونتاژی، چراغ‌های بزرگ و عمودی با گرافیک ساده دیده می‌شود. اگر درست در پشت رنو ساندرو قرار بگیرید، شباهت مجموعه نمای عقب به فرم مستطیل را درک خواهید کرد. سپر عقب نیز طرحی ساده ولی هماهنگ دارد چراکه خطوط مشابه آنچه در سپر جلو قرار دارد، در این بخش هم تکرار شده است. در تیپ مجهز به گیربکس دستی رنو ساندرو سایپا، برخی قطعات ظاهری شامل زه جانبی، دستگیره درها و آینه‌های جانبی با رنگ مشکی تزئین شده است. در اینجا باید به تیپ استپ وی اشاره کنیم که به عنوان نسخه کراس ساندرو شناخته می‌شود. رنو ساندرو استپ وی به واسطه زمینه تیره ‌چراغ‌های جلو، طراحی متفاوت رینگ‌ها، کاور مشکی سپرها، دیفیوزر، زه محافظ گلگیرها، رکاب جانبی، دستگیره و آینه‌های جانبی به رنگ نقره‌ای، ریل سقفی و البته افزایش 2 و نیم سانتیمتری ارتفاع، از تیپ استاندارد متمایز شده است.

ابعاد تیپ استاندارد رنو ساندرو مونتاژی در طول، عرض، ارتفاع و فاصله بین محورها به ترتیب 4.02، 1.746، 1.534 و 2.588 متر اعلام شده است.

با وجود فاصله بین قطعات، کیفیت مونتاژ رنو ساندرو به طور کلی قابل قبول به نظر می‌رسد اما کیفیت رنگ در سطح متوسط قرار دارد. در مجموع باید پذیرفت که طراحی بدنه رنو ساندرو با وجود خطوط و فرم‌های منحنی، چهره‌ای هماهنگ و به‌مراتب زیباتر و جوان‌پسندتر از تندر 90 نمایش می‌دهد اما طرحی محافظه کارانه محسوب می‌شود. این طرح متعلق به  تقریبا دو دهه پیش، حتی در ابتدای عرضه هم نسبت به رقبایی نظیر برلیانس H320، ام وی ام 315 پلاس و ام وی ام X22 فاقد هیجان و کسل‌کننده به نظر می‌رسید، چه رسد به دوران فعلی که با افزایش تنوع مدل‌های موجود در بازار ایران، کاملا قدیمی به نظر می‌رسد. حتی پژو 207i که از نظر سنی تفاوت چندانی با رنو ساندرو ندارد، معمولا بیشتر مورد پسند مخاطبان قرار می‌گیرد.

طراحی داخلی رنو ساندرو مونتاژی

ترکیب فرم‌های دایره‌ای و جزئیات نقره‌ای، کمی تنوع به داشبورد ساندرو اضافه می‌کند اما رنگ خاکستری روشن تریم رنو ساندرو سایپا، حتی در نمونه­های صفر کیلومتر هم جنس پلاستیکی قطعات را به رخ می‌کشد.

فرم سه‌پره فرمان نیز هیجان خاصی به بیننده انتقال نمی‌دهد. در داشبورد ساندرو حتی از یک نمایشگر کوچک هم خبری نیست که شاید یک دهه پیش، امری غیرمعمول نبود اما این روزها حتی در برابر سایپا کوییک هم ناقص به نظر می‌رسد. با وجود این موارد، طراحی داشبورد رنو ساندرو سایپا به نحوی انجام شده که کنترل‌های ضروری در دسترس راننده قرار داشته باشند.

البته وجود دکمه بالابر شیشه‌های جلو روی داشبورد، حس کار با یک خودروی قدیمی و بیش از حد اقتصادی را القا می‌کند. فضای 320 لیتری محفظه بار رنو ساندرو با برلیانس H320 پارس خودرو (316 لیتر) تقریبا یکسان ولی از پژو 207i ایران خودرو (245 لیتر) بزرگ‌تر است.

غیر از پایین رودری‌های جلو، در داشبورد و کنسول رنو ساندرو عملا فضای دیگری حتی برای قرار دادن لوازم کوچک هم وجود ندارد، بنابراین برخی کاربران این خودرو اقدام به نصب یک قطعه اضافه در بالای داشبورد می‌کنند. فضای داخلی ساندرو نسبت به تندر 90 زیباتر به نظر می‌رسد ولی حتی در مقایسه با رقبای قدیمی در بازار ایران شامل پژو 207، برلیانس H320 و دانگ فنگ H30 کراس هم به مراتب ساده ­تر و قدیمی‌تر به نظر می‌رسد.

با وجود این انتقادات، نمی‌توان کیفیت نسبتا بالای قطعات را نادیده گرفت که حتی در برخی نمونه‌های کارکرده هم تا حد زیادی حفظ شده است. درواقع طراحی داخلی رنو ساندرو نشان از تفکری دارد که بیشتر بر دوام و قابلیت‌های کاربردی اولیه تاکید داشته است.

مشخصات فنی رنو ساندرو اتومات و دنده‌ای

رنو ساندرو در بازارهای مختلف جهان با ده پیشرانه مختلف با حجم یک الی 1.6 لیتر تولید شده که در میان آنها نمونه سازگار با سوخت LPG و متانول هم دیده می­شود. اما ساندرو در ایران فقط با پیشرانه 1.6 لیتری 4 سیلندر 16 سوپاپ با کد فنی K4M به فروش رسید که 105 اسب­بخار قدرت و 140 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند.

این پیشرانه با گیربکس 5 سرعته دستی یا 4 سرعته خودکار همراه می‌شود. گیربکس دستی ساندرو ابتدا از مدل JH3 با کلاچ سیمی بود که از چند سال قبل در تندر 90 هم نصب می‌شد ولی از اواسط سال 96، گیربکس جدید JHQ مجهز به کلاچ هیدرولیکی که در استپ وی دستی قرار داشت در سایر اعضای خانواده رنو هم نصب شد.

در این جعبه دنده جدید، تغییراتی شامل ماهک دنده و کار تعویض دنده‌ها با مکانیزم کابلی، حذف گردگیرهای پولوس، استفاده از کاسه نمد برای آب‌بندی روغن گیربکس و کاهش یک لیتری محفظه روغن گیربکس را شاهد هستیم. توجه داشته باشید که در گیربکسJH3  مشکلاتی نظیر روغن‌ریزی از ناحیه نزدیک به پلوس‌ها هم مشاهده شده بود.

شتاب صفر تا صد رنو ساندرو در دو تیپ دنده دستی و اتومات به ترتیب ۱۰.۵ و ۱۱.۵ ثانیه اعلام شده است که به یاری ظرفیت 50 لیتری باک، وزن خالص اعلامی این دو تیپ یعنی 1105 و 1146 کیلوگرم هم برای خودرویی با این ابعاد و پیشرانه، چندان زیاد به نظر نمی‌رسد.

سیستم تعلیق رنو ساندرو اتومات و دنده‌ای سایپا در محور جلو از نوع مک فرسون و در محور عقب از نوع میله پیچشی طراحی شده که ترکیبی قابل پیش‌بینی برای یک خودروی اقتصادی بشمار می‌آید.

یکی از مهم‌ترین نقاط قوت دو محصول اقتصادی رنو در ایران یعنی تندر 90 و ساندرو، موتور K4M  آنهاست که به طور کلی با کیفیت بنزین موجود در ایران سازگاری دارد و در صورت نگهداری مناسب و انجام منظم سرویس­های دوره­ای، تنها با هزینه تعویض قطعات مصرفی روبرو خواهید شد. البته نمی‌توان کارکرد نسبتا خشن و صدای تقریبا زیاد این پیشرانه هم نادیده گرفت.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های رنو ساندرو سایپا

قبل از مرور فهرست تجهیزات رفاهی رنو ساندرو سایپا باید درنظر گرفت که با یک خودروی کاملا اقتصادی روبرو هستیم که نخستین بار در سال 2008 عرضه شده است.

رنو ساندرو اتومات و دنده‌ای به کامپیوتر سفری، سیستم صوتی با پشتیبانی از CD و USB، تهویه مطبوع دستی، بالابر برقی شیشه­های جلو و عقب، ایموبیلایزر، کنترل سیستم صوتی از زیر فرمان و تنظیم برقی آئینه­ها مجهز شده است.

در کابین رنو ساندرو حتی از وجود زیرآرنجی هم محروم هستید که می‌تواند راحتی رانندگی را کاهش بدهد. البته بسیاری از مالکان ساندرو، این قطعه به همراه مواردی شامل توری زیر برف‌پاک‌کن، نوار آب­بندی در موتور، نمد زیر کاپوت، سنسور و دوربین عقب و حتی کروز کنترل را با هزینه شخصی به خودرو اضافه می‌کنند.

فهرست تجهیزات ایمنی رنو ساندرو سایپا تنها به دو کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو، ترمزهای دیسکی و کاسه­ای در محورهای جلو و عقب و نیروی کمکی ABS و EBD محدود شده که بسیار ابتدایی به نظر می­رسد. طی آزمایش این خودرو در سال 2008 توسط موسسه  Euro NCAP، ساندرو موفق به کسب سه ستاره ایمنی برای سرنشین بزرگسال، چهار ستاره برای کودکان و یک ستاره برای عابرین پیاده شده که مطمئنا با استانداردهای امروزی قابل تکرار نیست اما نسبت به بسیاری از خودروهای تولید داخل و مونتاژی بازار ایران با وضعیت نامشخص ایمنی، برتری دارد.

به طور کلی، تجهیزات رفاهی رنو ساندرو مونتاژی نه‌تنها در مقایسه با محصولات جدیدتر عرضه‌شده در بازار ایران بسیار ناچیز به نظر می­رسد بلکه حتی نسبت به رقیب دیرینه خود یعنی پژو 207 هم کمتر است، چراکه این هاچبک فرانسوی هم در سال‌های اخیر با مواردی شامل دیلایت و نمایشگر مرکزی همراه می‌شود.

تجربه رانندگی با رنو ساندرو

اگر قبلا رانندگی با تندر 90 را تجربه کرده باشید، در رنو ساندرو سایپا هم با شرایط مشابهی مواجه خواهید شد، چراکه از صدای پیشرانه گرفته تا کیفیت سواری و حتی سفتی فرمان، شباهت ساندرو با تندر 90 را درک می‌کنید.

البته در ساندرو دید بهتری به عقب و طرفین دارید اما پهنای ستون عقب، وسعت دید به طرف عقب را کاهش می‌دهد.

گیربکس AL4 رنو ساندرو نسبت به نسخه قدیمی­تر که در پژو 206 تیپ 6 نصب شده است، عملکرد روان‌تری دارد اما عدم تمایل گیربکس به سبک کردن دنده‌ها به خصوص در مسیر شیبدار، چندان خوشایند نیست و بالا رفتن دور موتور، افزایش صدای پیشرانه و احتمالا مصرف سوخت بیشتر را به همراه دارد. این مورد یکی از دلایلی است که در شرایط واقعی، میانگین مصرف سوخت رنو ساندرو اتوماتیک را نسبت به رقم رسمی افزایش داده و به راحتی به محدوده 10 لیتر در صد کیلومتر می‌رساند.

رنو ساندرو از نظر انتقال احساس پایداری نسبت به تندر 90 وضعیت بهتری دارد اما ارتفاع نسبتا زیاد مخصوصا در نسخه استپ وی در کنار عدم برخورداری از سامانه­های کمکی همچون سیستم پایداری، راندن در مسیرهای غیرمستقیم را نیازمند احتیاط بیشتری کرده است. نه‌تنها برلیانس H320 بلکه حتی پژو 207i هم در زمینه پایداری، حس بهتری به راننده انتقال می‌دهند.

فنربندی ساندرو نسبت به نمونه‌های جدیدتر پژو 207i تفاوت چندانی ندارد اما در مقایسه با برلیانس H320 کمی سفت‌تر احساس می­شود.

در هنگام فعال کردن کولر رنو ساندرو هم افت توان پیشرانه را می‌توان احساس کرد که در شتاب‌گیری ثانویه و با افزایش تعداد سرنشینان، بیشتر واضح است.

فضای جلوی پا و بالای سر سرنشینان که به لطف فاصله 2.58 متری بین محورها و البته ارتفاع نسبتا بلند سقف پدید آمده، حتی برای سرنشینان با قد 180 سانتیمتر هم در هر دو ردیف جلو و عقب کافی است. البته صندلی‌ها دربرگیرندگی چندانی ندارند و مخصوصا ردیف عقب در مسیرهای طولانی کمی خسته کننده خواهد بود.

کار با کلیدهای شیشه بالابر جلو هم که در میانه داشبورد نصب شده­اند، نیاز به عادت دارد، مخصوصا اگر همزمان از خودروی دیگری استفاده ­کنید. سرنشینان عقب هم برای فشردن دکمه‌های شیشه بالابر باید به طرف جلو خم شوند، چرا که این دکمه‌ها بین صندلی‌های جلو قرار دارد. قرارگیری زبانه قفل در رودری­های ساندرو سایپا هم یک ضعف به شمار می­آید مخصوصا که از چند سال پیش، در پژو 207i هم شاهد حذف این قطعه هستیم.

با توجه به اشتراک میان ساندرو و تندر90، درمورد دسترسی به قطعات فنی نگرانی چندانی وجود ندارد هرچند که با گذر زمان، یافتن قطعات اصلی کمی سخت شده است. اما وضعیت قطعات ظاهری رنو ساندرو متفاوت است و در برخی موارد با نرخ­هایی بالاتر از انتظار روبرو هستیم. شبکه خدمات پس از فروش سایپا هم نسبت به بسیاری از شرکت‌های عرضه‌کننده خودرو در ایران، گستردگی بیشتری دارد.

قیمت رنو ساندرو سایپا در بازار

رنو ساندرو علیرغم تجهیزات بسیار کمتر و طراحی قدیمی ظاهری، از همان ابتدای عرضه در ایران با قیمت بیشتری نسبت به رقبای اصلی یعنی پژو 207، برلیانس H320، دانگ فنگ H30 کراس و ام وی ام 315 به فروش می­رسید.

اعتبار برند رنو و خوشنامی تندر 90 در نزد مشتریان، به ساندرو کمک می‌کرد که همواره خریداران خود را داشته باشد. اما قطع تولید رنو ساندرو و عدم وجود نمونه‌های صفر کیلومتر در کنار اهمیت روزافزون طراحی ظاهری و تجهیزات رفاهی خودرو برای مشتریان، کار را برای ساندرو سخت می‌کند.

درهرحال اگر به خرید یک هاچبک کارکرده فکر می­کنید، رنو ساندرو سایپا هم می­تواند گزینه­ای قابل اعتنا باشد، هرچند خودرویی می­خرید که از مدار تولید و فهرست فروش خودرو سایپا خارج شده و سطح بسیار پایینی از تجهیزات رفاهی را در اختیار شما قرار می­دهد. قیمت خودرو رنو ساندرو این روزها حداقل 2 میلیارد تومان تعیین می‌شود. فراموش نکنید که برای خریداری یک نمونه کارشناسی‌شده و قابل اعتماد، باید به فروشنده مطمئن مراجعه کرد.

نویسنده: عماد رحمتی راد