مقایسه پراید وانت با پیکان وانت؛ وانت‌های کوچک ایرانی

اگر سگمنت پیکاپ فرامهندسی‌شده زامیاد Z24 (نیسان جونیور یا وانت نیسان زامیاد) تولیدی زیرمجموعه گروه خودروسازی سایپا را کنار بگذاریم، به گروهی از پیکاپ‌های کار اقتصادی می‌رسیم که همگی بر خلاف نیسان آبی در سگمنت تجاری‌های باربر سبک می‌گنجند.

این سگمنت تعداد گزینه‌های بسیار محدودی را دربر می‌گیرد که اولین گزینه آن را پیکان وانت (از ایران ناسیونال سابق/ایران خودرو امروزی) و یکی از جدیدترین آن را سایپا 151 (پراید وانت) تشکیل می‌دهند. در این مطلب به مقایسه پراید وانت با پیکان وانت از نظر طراحی، فنی، آپشن‌ها و قیمت خودرو می‌پردازیم.

معرفی پراید وانت و پیکان وانت

خانواده پراید برای همه ما ایرانیان محصولی کاملا شناخته‌شده و فراگیر است که از ابتدای دهه 1370 شمسی به خیابان‌های کشور راه یافت. سدان و هاچبک سبک سایز کوچک اقتصادی که خیلی سریع به یکی از قدرتمندترین گزینه‌های رقابت در بازار انحصاری خانواده پیکان بدل شد.

اگرچه به تعبیر بازار ایران، پراید ریشه‌ای کره‌ای دارد اما این خودرو در حقیقت یک محصول بسیار اقتصادی، کم‌مصرف و ارزان‌قیمت است که با همکاری مستقیم فورد آمریکا و مزدا ژاپن طراحی و تولید شد ولی سرانجام از بازار کره جنوبی (و بسیاری از کشورهای دیگر) و در نهایت بازار ایران سر درآورد.

تولید هر سگمنت از صنعت خودروسازی را که تصور کنید بر خانواده پراید اجرا شده، به جز دو سگمنت کوپه و پیکاپ. پس زمانی که شرکت خودروسازی سایپا مدل جدیدی از خانواده پراید با نام سایپا 151 را روانه بازار کرد، این خودرو تولید در سگمنت پیکاپ سبک را نیز تجربه کرد تا تنوع سبد محصول تاریخچه آن کامل‌تر شود.

اما پیکان وانت قدمتی بسیار بیشتر و ارتباط بسیار عمیق‌تر با فرهنگ ایران دارد. از ابتدای دهه 1340 شمسی و تولید فراگیر و انبوه پیکان به عنوان اولین خودرو ملی شرکت خودروسازی ایران ناسیونال (ایران خودرو امروزی)، جای تعجب نداشت که نسخه وانت آن نیز به سبد این محصول افزوده شود. به این ترتیب از نیمه دوم دهه 40 پیکان در نسخه وانت هم به تولید رسید.

نسخه سدان پیکان به عنوان یک خودرو اقتصادی و ارزان‌قیمت با شعار هر ایرانی، یک پیکان دقیقا رویه فراگیری و تولید انبوه خودرویی نظیر فولکس واگن بیتل را در پیش گرفت و از قضا در این مسیر نیز بسیار موفق عمل کرد. تا جایی که پیکان لقب ارابه ایرانیان را به خود اختصاص داد و از همان دوران به خودرو غالب بازار ایران بدل شد.

نسخه پیکاپ پیکان در زمانی راهی بازار خودرو ایران شد که نه خبری از نیسان وانت بود و نه مزدا وانت. پس دقیقا همانند نسخه سدان، پیکان وانت نیز به اصلی‌ترین عنصر ترابری سبک در جاده‌های کشور بدل شد.

پیکان وانت نیز همانند نسخه سدان پیکان در بازه تولید قابل توجه 45 ساله خود تغییرات ظاهری و فنی متعدد و بسیار شگرفی را تجربه کرد اما بدون‌ تردید بزرگ‌ترین تحول در این خودرو تغییر در تکنولوژی ساخت، امکانات ایمنی و موتور به‌کاررفته در آن بود که پس از توقف تولید خانواده پیکان و استفاده از موتور انژکتوری پژو روآ در سال 1385 به اجرا درآمد و نام آن به صورت رسمی به باردو تغییر یافت. این تغییر به ناچار و در راستای انطباق بر قوانین خودروسازی، ایمنی و زیست‌محیطی بر پیکان وانت انجام گرفته بود.

پیکان وانت (در نسخه‌های جدیدتر با نام باردو) سرانجام پس از بازه تولید 45 ساله در سال 1393 (10 سال پس از توقف تولید نسخه سدان پیکان) از خط تولید ایران خودرو خارج شد تا با محصول جدید ایران خودرو با نام آریسان جایگزین شود.

سایپا 151 یا پراید وانت محصولی نسبتا جدید است که دقیقا از سال 1393 و همزمان با خروج پیکان وانت (باردو) از خط تولید به بازار خودرو ایران معرفی شد. هدف سایپا از عرضه این محصول چیزی نبود به جز جایگزینی پیکان و کسب تمام سهم شرکت ایران خودرو از سگمنت پیکاپ‌های کار سبک کشور برای خود.

پس اگر قرار باشد مقایسه پراید وانت با پیکان وانت را معقول و منطقی انجام دهیم، حق آن است که نسخه باردو از خانواده پیکان وانت را با آن مقایسه کنیم و نه نسخه‌های قدیمی‌تر با موتورهای کاربراتوری و استانداردهای از رده خارج.

جالب است بدانید که کلمه باردو نه صرفا یک واژه ساختگی، بلکه کلمه‌ای پارسی و ثبت‌شده در فرهنگ لغات دهخدا است. این واژه برای تکه چوب یا تکیه‌گاهی استفاده می‌شود که در زیر شاخه پربار درختان می‌گذارند تا زیر فشار وزن خود کج نشده و نشکنند. اگرچه هیچ سند رسمی مبنی بر استفاده هدفمند ایران خودرو از این واژه با تعریف یادشده برای نام‌گذاری نسخه مدل بالای پیکان وانت در دسترس نیست اما با توجه به توان باربری، نقش پررنگ خانواده وانت پیکان در شکل‌دهی و گسترش زیرساخت‌های کشاورزی و دامپروری ایران، این خودرو عملا نقش یک تکیه‌گاه در فنداسیون کشاورزی و خودروسازی کشور را بازی می‌کند. از آن گذشته وجود واژه بار در کلمه باردو نیز به تنهایی اشاره‌ای مستقیم به قابلیت باربری سگمنت پیکاپ دارد.

مقایسه طراحی ظاهری پراید وانت با پیکان وانت

پراید 151 یا پراید وانت همان‌طور که از نام رایج آن برمی‌آید، هویت وجودی خود را مستقیما از سری محصولات پراید الهام گرفته است. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، سایپا 151 مستقیما بر اساس طراحی ظاهری پراید 131 خلق شد که خود نسخه فیس‌لیفت‌شده پراید صبا بود. پس عملا از دیدگاه ظاهری عملا هیچ تفاوتی میان چهره پراید وانت با پراید 131 دیده نمی‌شود.

داستان از جایی تغییر می‌کند که اتاق خودرو پایان‌یافته و فضای محفظه بار آغاز می‌شود. به این ترتیب در نمای جانبی شاهد استفاده از یک لگن کوتاه و جمع و جور هستیم که قلاب‌های اتصال طناب و باربند آن در یک ریل فرو رفته افقی تقریبا مخفی شده‌اند. این نمای جانبی بسیار ساده در انتها به چراغ‌های عقب می‌رسد که طراحی ان کاملا جدید و در انحصار نسخه وانت خانواده پراید است و هیچ شباهتی به هیچ یک از اعضای این خانواده ندارد.

شاید اعتراف به این نکته عجیب باشد اما طراحی نهایی پراید وانت، یا به عبارت بهتر تبدیل پراید صندوقدار به یک وانت باری، با رعایت تناسبات هندسی و بصری بسیار دقیقی صورت گرفته و ساختار این خودرو به هیچ عنوان خارج از عرف نبوده و در ذوق نمی‌زند. این طور به نظر می‌رسد که گویی پراید از همان ابتدا با در نظر گرفتن احتمال تولید در سگمنت وانت طراحی شده بود و گویی مدل 151 از اول هم قرار بود عضوی از خانواده پراید باشد. این مهم نکته‌ای است که برای بخش طراحی یک شرکت خودروساز دولتی در ایران بسیار عجیب و غیر قابل باور به نظر می‌رسد.

باید تاکید کرد که پراید 151 در گذر زمان در تیپ‌های مختلفی به تولید رسید. بارزترین تمایز را در تیپ GX موسوم به تیپ ارتقا یافته شاهد خواهیم بود. جایی که سپرهای خودرو از نو طراحی شده و با تیپ‌های دیگر اندکی تمایز دارد.

داستان طراحی باردو اما بسیار متفاوت‌تر است. پیکان چه در نسخه سدان و چه در نمونه وانت از دیدگاه طراحی خودرویی جالب توجه است. از این بابت که هر چه در بازه نزدیک به نیم قرن تولید خانواده پیکان به عقب‌تر (و مخصوصا نسخه‌های تولیدی پیش از انقلاب) می‌رویم، شاهد طراحی‌های جذاب‌تر و زیباتر هستیم.

به همین دلیل است که نسخه‌های قدیمی‌تر پیکان (بخصوص نمونه‌های دهه اول تولید) بیشتر به عنوان خودروهای کلاسیک و کلکسیونی شناخته می‌شوند در حالی که نمونه‌های مدل بالاتر این خودرو و مخصوصا سری باردو هیچ نگاهی را به خود جلب نمی‌کند.

طراحی پیکان وانت‌های مدل بالا و به ویژه سری باردو همان طراحی است که از آخرین نسخه‌های تولیدی پیکان پیش از توقف تولید در ذهن داریم. اگرچه این وانت سبک شهری در سال‌های پایانی تولید و به منظور پیروی از استانداردهای جدید خودروسازی کشور دستخوش تغییرات بسیار جزئی نظیر استفاده از سپرها و چراغ‌های شفاف جدید شد اما باز هم شالوده اصلی آن هیچ تغییری به خود ندید.

درست همانند پراید وانت، پیکان وانت نیز طراحی خود را از آخرین سری تولیدی پیکان سدان الهام گرفت و هیچ تفاوت بصری بارزی میان آن‌ها دیده نمی‌شود. ظاهر خودرو یک قوطی کبریت با گوشه‌های تیز است که در علم طراحی معمولا با صفت جعبه کفش (Shoe Box) شناخته می‌شود. گریل جلوپنجره یک مستطیل متشکل از خطوط متعدد افقی به همراه طراحی گرافیکی سیستم روشنایی جلو است که تمایز در مدل‌های مختلف را تنها در سپر آهنی و چرغ‌های جلو متفاوت بروز می‌دهد.

زمانی که به لگن بار می‌رسیم، شاهد کم‌ترین تغییرات ممکن هستیم. خط شانه جانبی بر روی لگن تکرار شده و هیچ خبری از قلاب‌های باربند روی بدنه پیکان وانت نیست. در قسمت انتهایی شاهد استفاده از چراغ‌های عقب مستطیلی هستیم که طراحی گرافیکی آن بسیار به چراغ‌های عقب خانواده مزدا کارا (مزدا 2000) شبیه است. تنها المان طراحی پیچیده این بخش شامل لوگوتایپ قدیمی ایران خودرو حک‌شده بر روی در محفظه بار است که طراحی آن در ساختار پرسپکتیو (Perspective) اشاره‌ای به تاریخچه غنی این وانت در صنعت خودروسازی کشور دارد.

مقایسه پراید وانت با پیکان وانت از نظر طراحی طبیعتا به نفع خودرو جدیدتر سایپا تمام می‌شود.

مقایسه طراحی داخلی پراید وانت با پیکان وانت

همان‌طور که طراحی نمای بیرونی پراید وانت مستقیما از پراید ۱۳۱ کپی شد، کابین آن نیز کپی مستقیمی از 131 است. کابین طوسی رنگ سراسر پلاستیک با تریم تزئیناتی مشکی پلاستیکی، دریچه‌های دایره‌ای خروجی سیستم تهویه، کلاستر آنالوگ با نمایشگر کوچک TFT دیجیتال، غربیلک فرمان سه شاخه مجهز به کیسه ایمنی هوا در نمونه‌های مدل بالا و رودری‌های بسیار ساده پلاستیکی، همگی دقیقا از سایپا 131 بر سایپا 151 پیاده شد.

پس هویت اقتصادی خانواده پراید و به ویژه مدل 131 در وانت پراید 151 نیز کپی شده تا بخش مهمی از هزینه‌های تولید برای شرکت خودروساز و دردسرهای نگهداری خودرو برای مالک عملا از میان برداشته شود.

داستان طراحی کابین باردو یا همان پیکان وانت هم به همین ترتیب است. از این رو که کابین پیکان وانت‌های مدل بالا در آخرین سال‌های تولید دقیقا منطبق بر کابین پیکان‌های سدان است. تمایزها در این بین ممکن است بسیار اندک و محدود به برخی از قطعات جزئی نظیر ساختار غربیلک فرمان و کلاستر آنالوگ خودرو باشد. به این ترتیب که وانت باردو از مجموعه کلاستر آنالوگی بهره می‌گیرد که طراحی آن با کلاستر به کار رفته در پژو 405 مو نمی‌زند. دقیقا به همین دلیل هم به کیلومتر پژویی مشهور است.

اما ساختار داشبرد درست همانند پراید 151 سراسر پوشیده از قطعات پلاستیکی با طراحی قدیمی است که نه فقط ساختار اقتصادی مشترک با 151 را به تصویر می‌کشد بلکه در یک نگاه بسیار ساده نشان می‌دهد که المان‌های طراحی این کابین بسیار قدیمی‌تر از آن چیزی است که در سایپا 151 می‌بینیم.

در مقایسه پراید وانت با پیکان وانت از دیدگاه کیفیت نشمین، هیچ یک از دو خودرو حرفی برای گفتن ندارند چرا که با تمام شدن اتاق در پشت سر راننده و شاگرد، عملا هیچ فضایی برای تنظیم صندلی‌ها وجود نخواهد داشت. در نتیجه سواری با هر دو گزینه برای افراد بلند‌تر از 175 سانتیمتر به عذاب الهی بدل خواهد شد. مخصوصا آن که تایر زاپاس در وانت پراید در پشت صندلی‌ها جانمایی شده است.

مقایسه مشخصات فنی پراید وانت با پیکان وانت

با تکیه مستقیم سایپا 151 بر خانواده پراید، موتور و گیربکس به‌کاررفته در این خودرو نیز دقیقا نمونه مشابه با پراید ۱۳۱، همان موتور 1.3 لیتری چهار سیلندر انژکتوری M13 است که با گیربکس 5 سرعت دستی هماهنگ شده است. تنها تفاوت اینجاست که این موتور در نمونه ارتقا یافته (تیپ GX) که از نیمه دوم سال 1404 روانه بازار کشور شد، از دریچه گاز برقی به جای نمونه مکانیکی بهره گرفت. از این رو در میزان خروجی فنی به میزان نامحسوس با نسخه دریچه گاز سیمی تفاوت دارد.

بر اساس گفته‌های شرکت سایپا، نسخه وانت پراید در بخش زیربندی محور عقب با تغییرات فنی همراه شده تا با ذات باربر خودرو در تناسب باشد اما هیچ حرف و حدیثی از بروز تغییرات در ضرایب دنده‌ها یا ضریب نهایی (ضریب دیفرانسیل / Final Drive) به میان نیامده است. با توجه به رفتار دینامیکی یکسان خودرو با سایپا 131، بسیار بعید است که در این بخش تحولی صورت گرفته باشد.

در مقابل باردو (وانت پیکان مدل بالا/تولید از سال 1385) از موتور انژکتوری مدرن‌تر پژو روآ بهره گرفت که در حقیقت نسخه انژکتوری همان موتور 1.7 لیتری پیکان بومی‌سازی‌شده است. باید تاکید کرد که پیکان وانت در دو تیپ مختلف بنزینی و دوگانه سوز (بنزین-CNG) به تولید رسید.

هر دو پیشرانه مورد بررسی از نوع 8 سوپاپ (2 سوپاپ به ازای هر سیلندر) هستند. ساختاری که به شدت قدیمی و از رده خارج به حساب می‌آید. اما یک تفاوت فنی قابل توجه در ساختار سیستم سوپاپ‌بندی دو موتور وجود دارد. به این ترتیب که موتور M13 سایپا دارای یک میل سوپاپ قرار گرفته در سرسیلندر بوده و در گروه پیشرانه‌های SOHC قرار می‌گیرد. این مهم در حالی است موتور پیکان وانت نمونه قدیمی‌تر OHV یا پوش راد (Push Rod) است که میل سوپاپ آن در داخل بلوک سیلندر قرار دارد.

این تفاوت بسیار بزرگ اما در ذات نهایی و خروجی فنی دو موتور تمایز بارز و قابل محسوسی برای مالک ایجاد نمی‌کند. تنها کافی است که بدانید ساختار OHV به صورت کلی دارای قطعات با حساسیت به مراتب کم‌تر و طول عمر بسیار بیشتر است. بزرگ‌ترین نقطه ضعف وانت پیکان در برابر پراید وانت اما استفاده آن از گیربکس دستی 4 سرعت است که یک ضریب دنده کم‌تر از پراید 151 دارد.

اما تمایزهای بین این دو رقیب به همین نکته ختم نمی‌شود. بزرگ‌ترین اختلاف فنی در مقایسه پراید وانت با پیکان وانت را باید در ساختار انتقال نیرو جست‌وجو کرد که در حقیقت طراحی سیستم تعلیق به‌کاررفته در محور عقب این دو گزینه را شکل می‌دهد.

سایپا 151 عملا نسخه پیکاپ سایپا 131 است. پس انتقال گشتاور مجموعه فنی در آن به محور جلو صورت گرفته و از نوع FWD به حساب می‌آید. در نتیجه ساختار محور عقب از سیستم تعلیق محور پیچشی نیمه مستقل (تورشن بیم) با فنرهای لول بهره می‌گیرد که با سایر اعضای خانواده پراید یکسان بوده و تنها از دیدگاه توان باربری اندکی تقویت شده است.

این مهم در حالی است که انتقال گشتاور در پیکان وانت و خانواده مدل بالاتر باردو همچنان به شیوه سنتی و از نوع محور عقب (RWD) است. بنابراین بخش انتهای باردو به محور یکپارچه فعال با فنرهای شمش مجهز است که از نظر توان باربری، دوام و هزینه‌های نگهداری یک سر و گردن بالاتر محور پیچشی سایپا 151 به حساب می‌آید. این دقیقا همان نکته‌ای است که نشان می‌دهد هویت نهایی پیکان وانت به یک خودرو باربر نزدیکی بیشتری دارد تا پراید وانت. جالب اینجا است که سری اول وانت آریسان (آریسان 1) به عنوان جانشین مستقیم پیکان وانت نیز از همین ساختار بهره می‌گرفت.

بر اساس اطلاعات رسمی دو شرکت خودروساز سایپا و ایران خودرو، هر دو گزینه پراید وانت و پیکان وانت در دسته باربری با سقف وزن مجاز 500 کیلوگرم قرار می‌گیرند. اگر احساس می‌کنید که این عدد خنده‌دار و بسیار اندک به شمار می‌رود باید یادآور شویم که این رده وزنی بر اساس استانداردهای بسیار سخت‌گیرانه سازمان DOT (اداره حمل و نقل ایالات متحده آمریکا) خودروهایی چون فورد ماوریک و شورولت کلورادو را نیز در بر می‌گیرد. پس 500 کیلوگرم چندان وزن پایینی به حساب نمی‌آید.

در بازار ایران بار قابل حمل مجاز بیشتر پیکاپ‌های دو دیفرانسیل سایز متوسط وارداتی و مونتاژی کشور برابر با حدود 1000 کیلوگرم عنوان می‌شود. بسیار جالب است بدانید که بر اساس استانداردهای برتر سازمان DOT آمریکا، این وزن در حقیقت مختص به سگمنت پیکاپ‌های سایز بزرگ (فول سایز) نظیر هیولاهایی چون فورد F150، رم 1500 و سیلورادو 1500 است. تازه آن هم وزن سرنشینان و برخی تجهیزات اضافه را نیز در بر می‌گیرد. پس تعجب نکنید که خودروهای پیکاپ وارداتی یا تولیدی موجود در بازار ایران در زیر فشار جرم ادعاشده فنر خم کرده، کف به زمین بچسبانند یا حتی از وسط تا شوند!

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

مقایسه آپشن های پراید وانت و پیکان وانت

موضوع این مقاله مقایسه پراید وانت با پیکان وانت، دو خودرو اقتصادی مختص به سگمنت خودروهای کار و باربر است. پس عملا در این بخش باید قید بیشتر امکانات رفاهی و ایمنی را زد. تنها تفاوت اینجا است که پراید وانت در بازه‌ زمانی جدیدتر و تحت نظارت قوانین نوین‌تر بر صنعت خودروسازی کشور به تولید رسید و از این رو نه تنها ملزم به رعایت بسیاری از استانداردهای اجباری صنعت خودروسازی (نظیر استانداردهای 85گانه) بوده است بلکه در نسخه‌ای موسوم به پلاس (تیپ آپشنال) و همچنین تیپ ارتقا یافته نیز به تولید رسید.

با این حال تمام چیزی که دست سرنشینان را در پراید 151 می‌گیرد شامل سیستم تهویه مطبوع، بالابر برقی شیشه‌ها، ساعت دیجیتال، سیستم پخش CD-MP3 با دو اسپیکر، مه‌شکن عقب و دو کیسه ایمنی هوا است. اگر این خودرو را در نسخه آپشنال (151 پلاس) سفارش دهید امکانات سفارشی بیشتری نظیر کف‌پوش‌های سه بعدی، لاینر (کف‌پوش محافظ) لگن بار، باربند جانبی، سیستم مولتی مدیا به همراه نمایشگر و دوربین دنده عقب، سنسور پارک عقب و رینگ اسپرت به آن افزوده خواهد شد.

تیپ ارتقا یافته اما امکاناتی نظیر سنسور هشدار کمربند ایمنی، کنترل کشش و پایداری، سنسور نور، سیستم روشنایی در روز و دریچه گاز برقی را به همراه خواهد داشت که عملا در رده ویژگی‌های اجباری خودروسازی روز کشور قرار گرفته و آپشن به حساب نمی‌آیند.

پیکان وانت یا باردو اما متعلق به دوره‌ای بسیار قدیمی از تاریخ صنعت خودروسازی کشور است. خودرویی که تولید آن بیش از یک دهه پیش پایان یافت، عملا ویژگی‌هایی به جز ترمز ضد قفل، سیستم رادیو پخش با دو اسپیکر و فرمان کمک هیدرولیک به سرنشینان ارائه نمی‌دهد. نه خبری از سیستم تهویه مطبوع است و نه حتی بالابر برقی شیشه‌های جانبی یا سیستم‌های کنترل کشش و پایداری. پس در مقابل پیکان وانت واژگانی چون امکانات رفاهی و ایمنی را به دست فراموشی بسپارید.

خرید پراید وانت یا پیکان وانت

سایپا 151 یا همان پراید وانت خودرویی است که هم‌اکنون در مدل GX بر خط تولید شرکت سایپا قرار داشته و نسخه صفر کیلومتر شرکتی و بازاری آن برای فروش خودرو در دسترس مشتری است. جدیدترین قیمت خودرو در تیپ GX (ارتقا یافته) مدل سال (1405) حدود 1.2 میلیارد تومان در کارخانه است. رقمی که در بازار آزاد به حدود 1.7 میلیارد تومان نیز می‌رسد.

تولید پیکان وانت مدل بالا یا همان باردو اما در حدود 12 سال پیش متوقف شد. این خودرو جز در نمونه دست دوم بازار آزاد عملا وجود خارجی نداشته و در سالم‌ترین نمونه‌ها به ندرت از مرز 800 میلیون تومان عبور خواهد کرد.

حتی اگر بحث خودرو صفر کیلومتر را کنار بگذاریم باید اعتراف کنیم که پراید 151 با داشتن بازه جرم قابل حمل مجاز یکسان با پیکان وانت، طراحی شناخته‌شده‌تر، ابعاد جمع‌وجور‌تر، مصرف سوخت کم‌تر، سطح ایمنی و امکاناتی بالاتر، فراوانی قطعات، کارکرد پایین‌تر در نمونه‌های دست دوم و همچنین قابلیت خرید با قیمت کارخانه (در نسخه صفر کیلومتر) داشته و عملا گزینه‌ای معقول‌تر از پیکان وانت است.

اما اگر نوعی عرق و وابستگی به نام و تاریخچه پیکان در وجود خود احساس می‌کنید، نمونه مورد پسند شما بدون تردید نسخه‌های قدیمی پیکان وانت و مخصوصا گزینه‌های تولیدی پیش از انقلاب (دارای ارزش کلکسیونی) خواهد بود، نه آنچه ما به نام باردو می‌شناسیم.

https://khodro45.com/mag/?p=127916