برلیانس H330 (دنده‌ای – اتومات)؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

اواسط دهه ۹۰ شمسی را باید سال‌های حضور طلایی و دوران تثبیت سدان‌های اقتصادی چینی در بازار ایران دانست. در همین سال‌ها بود که این برندها با بستن قرارداد با شرکت‌های داخلی توانستند اعتماد حداقلی را به واسطه همکاری مستقیم با کمپانی‌های قدیمی ایرانی و بهره‌مندی از خدمات آن‌ها بدست بیاورند. در آن دهه، بازار ایران تشنه محصولات اقتصادی با قیمت رقابتی، بهره‌مندی از گیربکس اتوماتیک و چهره‌ای مدرن‌تر از محصولات خانواده پژو بود. در همین راستا بود که شرکت پارس خودرو که همواره در میان مصرف‌کنندگان ایرانی به واسطه مونتاژ محصولات با کیفیتی چون نیسان ماکسیما سابقه درخشانی داشت، برای عرض اندام در این بازار جدید رقابتی تصمیم گرفت همکاری مشترکی با برند برلیانس را آغاز کند.

شرکت برلیانس در سال ۱۹۹۲ با تولید مینی‌بوس کار خود را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۳ با امضای قرارداد همکاری مشترک با کمپانی بی‌ام‌و توانست به نقطه عطف خود برسد. این همکاری ابتدا برای مونتاژ محصولات بی‌ام‌و در بازار چین انجام شد اما رفته‌رفته توانست بر خط مشی مهندسی و طراحی این شرکت تاثیرگذار باشد. برلیانس در سال ۲۰۰۷ تلاش کرد محصولات خود را وارد بازار اروپا کند اما به دلیل ضعف‌های ایمنی و کیفی، این موضوع با بن‌بست مواجه شد. این شکست اما به محرکی برای توسعه مهندسی محصولات برلیانس تبدیل شد و آن‌ها توانستند در سال ۲۰۱۲ به ششمین خودروساز بزرگ چین تبدیل شوند.

در سال ۲۰۱۳ بود که این شرکت محصول جدید خود را با نام برلیانس H330 به بازار چین عرضه کرد. این خودرو دقیقا یک سال پس از معرفی نسخه هاچبک یعنی برلیانس H320 متولد شد و تا سال ۲۰۱۶ روی خط تولید قرار داشت. داستان برلیانس H330 در بازار ایران از سال ۱۳۹۳ آغاز شد و اولین سری در سال ۱۳۹۴ به خیابان‌های ایران رسید.

عرضه برلیانس در زمان درستی اتفاق افتاد چرا که عمده خریدارن از طراحی یکنواخت خانواده پژو و سمند خسته شده بودند و این خودرو با تزریق رگه‌هایی از طراحی خانواده بی‌ام‌و توانست به سرعت در کانون توجه قرار بگیرد و برلیانس اچ ۳۳۰ را به یکی از پر تیراژ ترین محصولات داخلی تبدیل کند.

معرفی برلیانس H330

برلیانس H330 ابتدا با موتور ۱.۵ لیتری در دو نسخه دنده‌ای و اتوماتیک وارد بازار شد. با این حال در سال‌های نخست عرضه مشخص شد که وزن نسبتا بالای اتاق و ضرایب سبک گیربکس در نسخه اتوماتیک موجب شده این خودرو با محدودیت‌های حرکتی در مسیرهای کوهستانی و سربالایی روبرو شود. به همین دلیل از سال ۱۳۹۶ نسخه جدید برلیانس H330 با موتور ۱.۶۵ لیتری وارد خط تولید شد.

این خودرو توانست به عنوان نمادی از خودروی خانوادگی بی‌دردسر شناخته شود. بررسی‌های استفاده طولانی‌مدت از آن نیز نشان می‌دهد که این سدان چینی در بخش دوام فنی و استهلاک قطعات توانسته فاصله معناداری با رقبای هم‌قیمت ایرانی خود همچون دنا، پژو پارس و پژو ۲۰۷ داشته باشد. با وجود استقبال مناسب و آمار بالای فروش خودرو، در سال ۱۳۹۷ به‌علت تحریم‌های مجدد، فروش برلیانس H330 بسیار محدود و نهایتا در سال ۱۴۰۰ به طور کامل تعطیل شد.

طراحی ظاهری برلیانس H330

برلیانس H330 از آن دسته محصولاتی است که درگیر طراحی‌ افراطی نشده و به لطف زبان طراحی پخته و اصولی توانسته پس از گذشت سال‌ها، هنوز هم مالکان را راضی نگه دارد و هم قدیمی نشود. این خودرو در زمان عرضه توانست با بهره‌مندی از المان‌های طراحی شریک تجاری خود یعنی بی‌ام‌و، استایل مدرن و جذاب‌تری را به نمایش بگذارد.

بارزترین ویژگی این خودرو در نمای جلویی را باید جلوپنجره دو تکه و بیضی‌شکل آن دانست که با بهره‌مندی از خطوط عمودی و حاشیه کرومی رنگ، شباهت زیادی به جلوپنجره محصولات بی‌ام‌و دارد. چراغ‌های جلو از نوع هالوژنی هستند و گرافیک داخلی آن‌ها با تریم کرومی تزیین شده است. طراحی سپر جلو نسبت به نسخه هاچبک کمتر حالت تهاجمی دارد و سادگی طراحی در قسمت‌های پایین سپر و دریچه‌های هوا نیز مشهود است. از نکات جذاب در طراحی نمای جلو برلیانس H330، وجود دو خط مورب روی کاپوت است که از ستون‌های جلویی شروع شده و تا دماغه خودرو به سمت یکدیگر کشیده می‌شوند. این حجم‌پردازی روی کاپوت باعث شده تا راننده هنگام قرار گرفتن پشت فرمان حس رانندگی با یک خودروی عضلانی و نسبتا عریض را داشته باشد.

نمای جانبی برلیانس اچ ۳۳۰ برخلاف بسیاری از سدان‌های اقتصادی که از طراحی بسیار ساده‌ای برخوردارند، حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد. گلگیرها به صورت حجیم و برجسته طراحی شده‌اند و همراه با خط شانه‌ که از گلگیرهای عقب شروع شده و در میانه گلگیر جلو محو می‌شود، ظاهر عضلانی و اسپرت به این بخش داده‌اند. استفاده از رینگ‌های آلومینیومی ۱۵ اینچی به همراه لاستیک‌های فاق بلند باعث شده تا فاصله خالی گلگیرهای به خوبی پر شده و ظاهر نمای جانبی را ارتقا داده‌اند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که ارتفاع کلی برلیانس H330 و همچنین لبه‌های سپر نسبتا پایین است و اگرچه از نظر بصری باعث اسپرت دیده شدن آن می‌شود اما در مواجهه با دست‌اندازهای غیراستاندارد یا مسیرهای ناهموار می‌تواند چالش‌زا باشد.

در نمای عقب از میزان هیجان طراحی و خطوط حجیم طراحی کاسته می‌شود. فرم صندوق عقب آن‌طور که باید هماهنگی مناسبی با سایر اجزای بدنه ندارد و هارمونی آن نسبت به نمای جلویی کم است. با این حال طراحی کلی نمای عقب برلیانس H330 برای یک سدان خانوادگی مناسب و قابل قبول است.

چراغ‌های عقب از فناوری LED بهره می‌برند و با ترکیبی از تریم تیره می‌توانند یادآور چراغ‌های نیسان تیانا باشند. این چراغ‌ها اما نسبت به ابعاد بزرگ در صندوق کمی کوچک به‌نظر می‌رسند و نمای عقب را ساده‌تر کرده‌اند. در قسمت زیرین سپر از یک دیفیوزر مشکی‌رنگ همراه با چراغ مه‌شکن استفاده شده تا سادگی طراحی را کاهش دهد. عدم وجود خروجی اگزوز در این بخش اما مجددا به سادگی هرچه بیشتر نمای عقب برلیانس H330 افزوده است.

از نظر کیفیت قطعات بیرونی نیز باید گفت که قطعات پلاستیکی بدنه مانند سپرها از حساسیت بالایی به ضربه برخوردارند و حتی در برخوردهای جزیی دچار شکستگی می‌شوند. همچنین رنگ و روکش کرومی جلوپنجره پس از چند سال در معرض آفتاب بودن، دچار افت کیفیت و رنگ‌پریدگی می‌شود.

طراحی داخلی برلیانس H330 اتوماتیک و دنده‌ای

کابین برلیانس اچ ۳۳۰ اگرچه هیجان نمای بیرونی خود را تکرار نمی‌کند اما از سادگی، چیدمان منطقی و ارگونومی قابل قبولی بهره می‌برد. سبک طراحی کابین را باید الگوگرفته از محصولات هیوندای و کیا در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی دانست. با این حال طراحان تلاش کرده‌اند تا با المان‌هایی همچون پشت آمپر اسپرت تونلی و نسخه سوپر ویژن در نسخه‌های ۱.۶۵ لیتری در کنار خمیدگی ملایم در قسمت پایینی کنسول میانی، از حس سادگی خودروهای اقتصادی بکاهند.

در نسخه‌های اتوماتیک برلیانس H330 وجود یک نمایشگر لمسی و استارت دکمه‌ای باعث شده تا این تیپ مدرن‌تر به نظر برسد. از نظر ترکیب رنگ کابین باید گفت که تریم داخلی نسخه‌های اولیه ۱.۵ لیتری اتوماتیک، به صورت دورنگ کرم و مشکی با قطعات دکوراتیو نقره‌ای و رودری‌های چرم‌دوزی روشن بود که فضای کابین را دلبازتر نشان می‌داد. اما این موضوع در تیپ‌های دنده‌ای برلیانس H330 و همچنین نسخه‌های جدید ۱.۶۵ لیتری به صورت تریم تمام مشکی با روکش فرمان و سردنده چرمی درآمده که عمدتا حال و هوای اسپرت دارد.

یکی از بارزترین نقاط ضعف برلیانس H330 که عمدتا به ذات اقتصادی آن برمی‌گردد، استفاده زیاد از پلاستیک خشک در سراسر داشبورد، رودری‌ها و کنسول مرکزی است. این پلاستیک‌ها علاوه بر اینکه حس چندان مثبتی را منتقل نمی‌کنند، به شدت مستعد خط‌ افتادن به خصوص در استفاده روزمره هستند. همچنین نوارهای نقره‌ای‌رنگ دکوراتیو زیر دریچه‌های تهویه هوا نیز در صورت قرارگیری طولانی‌مدت زیر تابش مستقیم آفتاب، ممکن است دچار تغییر حالت و افت کیفیت شوند.

از نظر کیفیت مونتاژ اما اوضاع مساعد است و بررسی نمونه‌هایی با کارکرد بیش از ۱۰۰ هزار کیلومتر نیز نشان می‌دهد که ساختار کلی داشبورد توانسته وضعیت مناسب خود را حفظ کند. در کارکردهای بالاتر از ۱۵۰ هزار کیلومتر صداهای اضافی مانند جیرجیر پلاستیک‌ها از ناحیه دور قاب دنده و کنسول میانی دور از انتظار نیست.

از نظر ارگونومی و راحتی نیز باید گفت که صندلی‌های جلو برلیانس H330 از طراحی خوبی برخوردارند. صندلی راننده با قابلیت تنظیم دستی در ۸ جهت به همراه پرکن گودی کمر می‌تواند دربرگیرندگی خوبی داشته باشد و در رانندگی‌های طولانی نیز کمترین میزان خستگی را به راننده تحمیل کند.

یکی از نکات در طراحی بخش پایینی کنسول میانی را باید بیرون‌زدگی لبه‌های آن دانست. این مسئله باعث می‌شود در رانندگی‌های طولانی‌مدت، زانوی راست رانندگان قدبلند با این بخش تماس پیدا کرده و باعث ایجاد مزاحمت شود. تعبیه نشدن فضاهای کاربردی و محفظه‌های کوچک برای قرار دادن اشیا در داخل کابین نیز یکی دیگر از ضعف‌های طراحی داخلی به شمار می‌رود.

در ردیف عقب برلیانس H330 اوضاع کمی متفاوت از ردیف جلو است. صندلی‌ها در این بخش سفت‌تر و نیمکتی‌طور هستند. فضای پای سرنشینان عقب هم اگرچه از خودرویی مانند پزو ۲۰۶ صندوقدار به‌مراتب بهتر است اما در مقایسه با پژو پارس یا تندر۹۰ محدودیت دارد و در صورت عقب کشیدن کامل صندلی‌های جلو، فضای پای سرنشینان عقب به حداقل می‌رسد.

در نهایت صندوق عقب ۴۶۰ لیتری برلیانس H330 را باید از دیگر نقاط قوت آن به شمار آورد که برای یک خودروی خانوادگی بسیار مناسب است و ظرفیتی فراتر از آنچه در این کلاس خودرویی انتظار می‌رود، در اختیار مالک قرار می‌دهد.

مشخصات فنی برلیانس H330 دنده و اتوماتیک (موتور ۱.۵ و ۱.۶۵ لیتری)

برلیانس H330 در بازار ایران با دو موتور مختلف تنفس طبیعی 4 سیلندر و ۱۶ سوپاپ عرضه شد. یکی از نقاط قوت خانواده اچ ۳۳۰ در برابر رقبای داخلی و حتی برخی رقبای چینی را باید استفاده از زنجیر تایم به جای تسمه تایم پلاستیکی در هر دو نسخه موتور دانست. این موضوع دغدغه و هزینه‌های پاره شدن تسمه تایم را به طور کامل از روی دوش مالک برداشته و طول عمر موتور را افزایش می‌دهد.

نسخه‌های اولیه برلیانس H330 که از سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۶ تولید شدند، از یک موتور ۱.۵ لیتری بهره می‌برند. این پیشرانه که تحت لیسانس پلتفرم‌های پایه مشترک میتسوبیشی ساخته شده، قادر به تولید ۱۰۳ اسب بخار قدرت در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و ۱۳۸ نیوتن‌متر گشتاور در ۳۸۰۰ دور در دقیقه است.

این موتور در نسخه دنده‌ای هماهنگی خوبی با گیربکس ۵سرعته دستی دارد و قادر است شتاب صفر تا صد ۱۲.۵ ثانیه‌ای را ارائه کند. اوضاع اما در نسخه اتوماتیک متفاوت است. ترکیب قدرت نسیتا پایین موتور ۱.۵ لیتری با گیربکس ۴سرعته اتوماتیک که از ضریب دنده سبک بهره می‌برد باعث شده تا برلیانس H330 اتومات ۱.۵ لیتری به یکی از کندترین خودروهای این رده تبدیل شود. این ترکیب فنی با شتاب‌گیری اولیه کند و افت محسوس توان و کشش در سربالایی همراه است.

در اواخر سال ۱۳۹۶ بود که پارس خودرو با درک نقطه ضعف‌های مدل قبلی، دست به اصلاحاتی در بخش فنی زد. مهندسان مگاموتور با اعمال تغییراتی در قسمت سایز پیستون‌ها توانستند حجم موتور را با ۱۵۰ سی‌سی افزایش به ۱۶۵۰ سی‌سی برسانند. این موتور جدید توانست ۱۱۴ اسب بخار قدرت و ۱۵۴ نیوتن‌متر گشتاور را تولید کند.

این تغییرات اما صرفا به موتور محدود نشد و مهندسان توانستند با بازنگری در ساختار گیربکس و کوتاه‌کردن ضرایب دیفرانسیل، هماهنگی موتور و گیربکس را افزایش دهند. در نتیجه این تغییرات بود که شتاب خودرو در حدود ۱.۵ ثانیه بهبود پیدا کرد و توان حرکتی نیز به میزان ۱۵ درصد نسبت به نسخه اولیه ارتقا یافت.

یکی از بزرگ‌ترین مزایای فنی برلیانس H330 در تیپ‌های اتوماتیک را باید بهره‌مندی از گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک با قابلیت تیپ ترونیک ساخت شرکت معتبر هیوندای پاورتک کره جنوبی دانست. این جعبه‌دنده که در برخی از محصولات هیوندای مانند خانواده i20 نیز به کار رفته، عملکردی فوق‌العاده نرم، بی‌صدا و بدون تقه دارد. این گیربکس از هوشمندی مناسبی در هنگام تعویض دنده‌ها و همچنین تمایل سریع به معکوس کشیدن در هنگام فشار دادن پدال گاز تا ته دارد. همچنین، وجود سیستم Over Drive در این گیربکس باعث می‌شود تا در سرعت‌های بالا، دور موتور به شدت کاهش یابد که نتیجه آن پایین آمدن صدای موتور در کابین و کاهش چشمگیر مصرف سوخت است.

سیستم تعلیق برلیانس اچ ۳۳۰ در محور جلو از نوع مک فرسون و در محور عقب از نوع نیمه مستقل یا میل پیچشی است. این ترکیب در واقع یک ساختار ساده و متداول در خودروهای اقتصادی محسوب می‌شود. در کل باید عملکرد سیستم تعلیق را نرم به شمار آورد که قابلیت جذب ضربات وارده از جاده‌های ناهموار را دارد. این موضوع با تعویض لاستیک‌های فابریک با نمونه خارجی بهتر نیز می‌شود. فرمان این خودرو از نوع برقی است و عملکردی دقیق و نرم دارد.

این سیستم در ترافیک‌های شهری هیچ نیرویی از موتور دریافت نمی‌کند و مانع افت توان نمی‌شود، در عین حال شعاع گردش خوبی نیز برای مانورهای شهری فراهم می‌کند. این فرمان در سرعت‌های بالا به خوبی سفت می‌شود تا تسلط راننده را افزایش دهد. هندلینگ کلی خودرو مطلوب است و از میزان چسبندگی مناسبی نسبت به سطح جاده برخودار است اما نبود سیستم کنترل پایداری را باید یک ضعف اساسی برای آن محسوب کرد که نیاز به مراقبت بیشتر در سرعت‌های بالا و مسیرهای لغزنده دارد.

سیستم ترمز در نسخه‌های اتوماتیک برلیانس H330 به صورت هر چهار چرخ دیسک و در نسخه‌های دنده‌ای به صورت کاسه‌ای در محور عقب است. قدرت توقف خودرو به لطف بهره‌مندی از سیستم‌های ABS و EBD مناسب است و تنها نکته‌ای که در این بخش وجود دارد آن است که ترمزگیری‌های پیاپی و شدید در سراشیبی‌ها منجر به داغ شدن بیش از حد دیسک‌ها و کاهش نسبی عملکرد ترمز می‌شود.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های برلیانس اچ ۳۳۰ اتوماتیک و دنده‌ای

پارس خودرو از دو رویکرد مختلف در تجهیز نسخه‌های دنده‌ای و اتوماتیک بهره برده و نسخه دنده‌ای عمدتا نقش بیشتری به عنوان یک سدان کاملا اقتصادی ایفا می‌کند، در حالی که نسخه اتوماتیک تلاش می‌کند تا یک خودروی خانوادگی با امکانات نسبتا مناسب باشد.

در بخش ایمنی باید گفت که متاسفانه برلیانس H330 هیچ نتیجه‌ای در تست‌های تصادف توسط موسسات چینی ندارد. با این حال بررسی‌های تجربی نشان می‌دهد که که بدنه این خودرو مقاومت نسبتا مناسبی در تصادفات جاده‌ای داشته است و حس امنیت بالاتری را نسبت به رقبای ایرانی از خود نشان می‌دهد. البته این استحکام در بخش‌های فلزی با ضعف در قسمت‌های پلاستیکی همراه است به طوری که سپرها با کوچک‌ترین ضربه ترافیکی، شکسته ظاهر می‌شوند.

در قسمت تجهیزات ایمنی باید به دو کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو، ترمزهای مجهز به سیستم ضد قفل ABS و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز یا EBD و باز شدن خودکار درها هنگام تصادف اشاره کرد.

نسخه‌های اولیه دنده‌ای برلیانس H330 با فقر آپشن و امکانات رفاهی روبرو هستند، به طوری که حتی از امکانات ساده‌ای همچون مه‌شکن جلو یا تنظیم برقی آینه‌های جانبی نیز بی‌بهره‌اند. این نسخه تنها به شیشه بالابرهای برقی، رینگ‌های آلومینیومی ۱۵ اینچی و کامپیوتر سفری مجهز است.

اما داستان برای نسخه اتوماتیک متفاوت است. این نسخه از امکاناتی چون ورود و خروج بدون کلید و استارت دکمه‌ای، فرمان کمکی برقی، سانروف برقی دوحالته، سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک، سیستم مالتی‌مدیا با پشتیانی از رهیاب ماهواره‌ای، قابلیت بسته شدن خودکار شیشه‌ها با ریموت یا در اصطلاح پاور ویندوز، سنسور دنده عقب، قابلیت تنظیم دستی صندلی راننده در ۸ جهت به صورت دستی همراه با قابلیت تنظیم گودی کمر و همچنین استاندارد ایزوفیکس بهره می‌برد.

در نسخه‌های جدید ۱.۶۵ لیتری برلیانس H330 سطح امکانات رفاهی بیشتر شده و تعداد بلندگوها از ۴ به ۶ عدد افزایش پیدا کرده است و کنترل‌های سیستم صوتی نیز روی غربیلک فرمان قرار گرفته‌اند. همچنین در این تیپ صفحه کیلومتر از نسخه آنالوگ به نوع سوپر ویژن تغییر پیدا کرده است که جذابیت و خوانایی بسیار بهتری دارد.

جدول امکانات رفاهی و ایمنی به صورت زیر تکمیل می‌شود:

قیمت برلیانس H330 اتومات و دنده‌ای در بازار

با وجود توقف تولید و فروش خودرو در اوایل سال ۱۴۰۰ به دلیل تحریم‌های بین‌المللی و تعلیق فعالیت‌های شریک چینی، این سدان همچنان یکی از بازیگران اصلی و پرتقاضا در بازار خودروهای کارکرده کشور محسوب می‌شود. پشتیبانی شبکه خدمات پس از فروش پارس‌خودرو و سایپا باعث شده تا خریداران با دغدغه کمتری نسبت به تامین قطعات فنی به سراغ این مدل بروند، هرچند قیمت بالای قطعات بدنه همچنان یکی از چالش‌های نگهداری آن به شمار می‌رود.

قیمت خودرو برلیانس H330 در نسخه‌های مختلف با یکدیگر تفاوت دارد. قیمت برلیانس H330 اتوماتیک ۱.۶۵ لیتری در زمان نگارش مقاله (مهر ۱۴۰۵) بر اساس وضعیت سلامت فنی و بدنه از حدود 2 میلیارد و 300 میلیون تومان تا ۲ میلیارد و 700 میلیون تومان اعلام می‌شود. این موضوع برای نسخه اتوماتیک معمولی در حدود ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان، برای نسخه دنده‌ای با موتور ۱.۶۵ لیتری در حدود یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تا ۲ میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان و برای نسخه دنده‌ای با موتور ۱.۵ لیتری حدود یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان به صورت میانگین است.

نکته‌ای که وجود دارد آن است که نسخه‌های دنده‌ای با موتور ۱.۶۵ لیتری دارای حباب قیمتی بوده و ارزش خرید ندارند و بهتر است با کمی افزایش بودجه به سراغ نسخه اتوماتیک بروید.

به طور کلی برلیانس H330 (به‌خصوص نسخه ۱.۶۵ لیتری اتوماتیک) یک سدان خانوادگی کاملا منطقی، کم‌آزار و متناسب برای خانواده است. نقطه قوت این سدان در هماهنگی بی‌نظیر موتور تحت لیسانس میتسوبیشی و گیربکس کره‌ای آن نهفته است که در کنار سواری نرم، فرمان برقی و صندوق عقب بسیار جادار، رانندگی شهری و مسافرت‌های جاده‌ای را به تجربه‌ای راحت برای راننده و سرنشینان تبدیل می‌کند. نسخه‌های کم‌کار و سالم این خودرو همچنان هم می‌تواند یک گزینه با ارزش خرید بالا در سگمنت خودروهای اقتصادی باشد.