پژو پارس دوگانه‌سوز؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

خودروهای دوگانه سوز (بنزین – CNG) در دهه‌های 80 و 90 شمسی محبوبیت بالایی در بازار کشور ما داشتند اما در سال‌های اخیر تا حدودی به حاشیه بازار رانده شده بودند. تا این‌که در چند وقت اخیر و بعد از افزایش قیمت بنزین و یک‌سری حواشی بر سر نحوه توزیع و سهمیه بندی این سوخت، خودروهای دوگانه سوز بیش‌تر از قبل مورد توجه قرار گرفته و به گزینه‌ای جدی برای تعدادی از مصرف کنندگان تبدیل شده‌اند.

در این میان پژو پارس دوگانه‌سوز یکی از گزینه‌هایی است که علی‌رغم توقف تولید، به دلایلی مثل فراوانی قطعات یدکی و تعمیرکار، کابین جادار و قیمت نسبتاً مقرون به صرفه، کماکان بازار خرید و فروش پررونقی را تجربه می‌کند.

نسخه دوگانه سوز پژو پارس از سال 1390 روی خط تولید ایران خودرو آمد و به مدت یک دهه تا سال 1400 تولید شد. البته در بازار، پژو پارس دوگانه سوز را با مدل‌های پایین‌تر و بالاتر هم می‌توانید پیدا کنید اما این نسخه‌ها به صورت فابریک کارخانه‌ای دوگانه سوز نیستند و در کارگاه‌های خارج از کارخانه به دوگانه سوز تبدیل شده‌اند.

طراحی ظاهری پژو پارس دوگانه‌سوز

پژو پارس برای بیش از دو دهه روی خط تولید ایران خودرو بود و در طی این سال‌ها به قدری نسخه‌های مختلف آن را در خیابان‌ها دیده‌ایم که با ظاهر آن کاملاً آشنا هستیم. پژو پارس در واقع یک فیس‌لیفت اساسی از پژو 405 محسوب می‌شود و در مقایسه با پژو 405 چهره‌ای به مراتب جذاب‌تر و به‌روزتر دارد اما این چهره با معیارها و استانداردهای امروزی کاملاً قدیمی محسوب می‌شود.

در نمای جلو پژو پارس، جلوپنجره کوچک به همراه سپر بیرون زدن از بدنه و نوار پلاستیکی ضخیم روی آن، حال و هوای نوستالژیک دهه 90 میلادی را دارد. فقط حالت زاویه دار چراغ‌ها و دو خط فرورفته بالای آن‌ها، تاحدودی حس خشمگین بودن به این نما بخشیده و آن را از یکنواختی بیش از حد خارج کرده است.

قدیمی بودن طراحی پژو پارس در نمای جانبی بیش‌تر خود را نشان می‌دهد. جایی که در واقع همان پژو 405 را می‌بینیم که طراحان ایران خودرو سعی کرده‌اند با یک‌سری المان‌های جزئی مثل دستگیره‌های درب هم‌رنگ بدنه، فلاپ روی رکاب، آینه‌های جانبی متفاوت و زه‌های ضربه‌گیر ضخیم، آن را کمی به‌روزتر نشان دهند. اما قدیمی بودن طراحی با توجه به المان‌هایی مثل خطوط کاملاً اتوکشیده بدنه، خط برش درب عقب و حتی نحوه اتصال ستون C به درب صندوق بار کاملاً مشخص می‌شود.

طراحان ایران خودرو در اواخر دهه 70 شمسی، برای نمای عقب پژو پارس به وضوح از محصول به‌روز آن سال‌های پژو یعنی پژو 406 الهام گرفته‌اند. این موضوع باعث شده است تا این نما پژو پارس برای آن سال‌ها طراحی جذابی داشته باشد و خویشاوندی خود با پژو 405 را تاحدود زیادی پنهان کند. اما در حال حاضر حتی این بخش بدنه پژو پارس هم جذابیت خود را از دست داده است و از گرافیک ساده لامپی چراغ‌ها گرفته تا نحوه طراحی سپر، قدیمی بودن آن را از دور فریاد می‌زنند.

پژو پارس دوگانه‌سوز از نظر طراحی ظاهری هیچ تفاوتی با نسخه معمولی این خودرو یا در واقع همان پژو پارس سال ندارد و فقط از روی درب مخزن گاز روی گلگیر عقب و نوشته CNG روی گلگیر جلو سمت چپ می‌توانیم آن را تشخیص دهیم. ناگفته نماند که این نسخه پژو پارس همیشه در ساده‌ترین حالت ممکن تولید شده است و در ظاهر آن المان‌های طراحی نسخه‌های گران‌تر مثل رینگ آلومینیومی،‌ شیشه‌های دودی فابریک یا چراغ‌ها با تم مشکی رنگ را نمی‌بینیم.

طراحی داخلی پژو پارس دوگانه سوز

پژو پارس دوگانه‌سوز مثل سایر نسخه‌های این خودرو در مدل‌های قبل از 1393 از داشبورد مشابه پژو 405 بهره می‌برد. این داشبورد طراحی بسیار قدیمی و نوستالژیکی دارد که البته در پژو پارس به دلیل وجود صفحه نشان دهنده‌های جدید، غربیلک فرمان چهار شاخه و قطعات طرح چوب، جذاب‌تر از پژو 405 به نظر می‌رسد. کابین پژو پارس گازسوز در این مدل‌ها، به دلیل قرارگیری دکمه‌های شیشه بالابر عقب روی کنسول میانی،‌ از نظر ارگونومی نمره بالایی نمی‌گیرد اما کیفیت متریال آن در مقام یک خودرو اقتصادی قابل قبول است.

اما از مدل 1393 به بعد و در پی اجباری شدن نصب ایربگ سرنشین جلو، داشبورد پژو پارس دوگانه سوز هم مثل سایر نسخه‌های این خودرو به صورت کامل تغییر کرد. هرچند این داشبورد جدید را نمی‌توانیم مدرن بدانیم اما نسبت به داشبورد قبلی از نظر طراحی یک گام رو به جلو محسوب می‌شود. انتقال پیدا کردن همه دکمه‌های شیشه بالابر به رودری‌‌ها در کنار بهره‌مندی از دکمه‌های کنترل سیستم صوتی روی غربیلک فرمان هم نمره ارگونومی این داشبورد را نسبت به داشبورد قبلی بالاتر برده است.

اما نقطه ضعف داشبورد جدید پژو پارس دوگانه‌سوز را می‌توانیم کیفیت پایین‌تر متریال در مقایسه با نسخه‌های قدیمی‌تر بدانیم. این کیفیت پایین‌تر به وضوح در قسمت‌هایی مثل سردنده و تزئینات طرح چوب کابین مشخص است.

پژو پارس دوگانه سوز مثل سایر نسخه‌های پژو پارس از نظر فضای کابین وضعیت مطلوبی دارد و گزینه‌ای خانوادگی محسوب می‌شود اما فضای نه چندان زیاد صندوق بار آن (395 لیتر در برابر 470 لیتر نسخه‌های تمام بنزینی) می‌تواند برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی دردسرساز شود.

مشخصات فنی پژو پارس دوگانه‌سوز

پژو پارس دوگانه‌سوز برخلاف نسخه‌های تمام بنزینی این خودرو با پیشرانه‌های مختلف تولید نشده است و تمام مدل‌های آن مشخصات فنی یکسانی دارند. در این نسخه از پژو پارس شاهد پیشرانه به ارث رسیده از پژو 405 یعنی موتور XU7 هستیم که با یک‌سری تغییرات فنی قابلیت سازگاری با سوخت CNG را هم پیدا کرده است. نیروی این پیشرانه هم از طریق یک گیربکس 5 سرعته دستی به محور جلو می‌رسد.

این پیشرانه 1.8 لیتری تنفس طبیعی 8 سوپاپ، در حالت استفاده از بنزین حداکثر قدرت 100 اسب بخار و حداکثر گشتاور 153 نیوتن متر را تولید می‌کند اما در صورت استفاده از CNG، این اعداد به ترتیب به 83 اسب بخار و 135 نیوتن متر کاهش پیدا می‌کنند. پژو پارس دوگانه سوز برای طی کردن هر صد کیلومتر مسافت در سیکل ترکیبی نیاز به 9.1 لیتر بنزین یا 9.7 لیتر CNG دارد. شتاب صفرتاصد رسمی این سدان اقتصادی خانوادگی هم 13.8 ثانیه اعلام شده است.

تجربه رانندگی با پژو پارس گازسوز در حالت استفاده از بنزین کاملاً مشابه با پژو پارس سال است و در شروع حرکت، خودرو کمی سنگین احساس می‌شود اما با رسیدن پیشرانه به دورهای میانی، کشش نسبتاً خوبی را شاهد هستیم. البته با توجه به وزن سنگین‌تر این نسخه نسبت به برادر تمام بنزینی‌اش (پژو پارس سال) شتاب آن کمی ضعیف‌تر است اما این ضعف آن‌چنان محسوس نیست.

اما وقتی سوخت مصرفی را به CNG تغییر می‌دهیم، توانایی حرکتی خودرو به طرز کاملاً محسوسی افت می‌کند و بیش‌تر شاهد یک سدان رام شهری هستیم تا گزینه‌ای جوان‌پسند یا حتی چند منظوره. بنابراین استفاده از CNG در پژو پارس دوگانه سوز بیش‌تر برای ترددهای شهری مناسب است و در ترددهای جاده‌ای و به خصوص مسیرهای کوهستانی کُندی خودرو به احتمال زیاد راننده را آزار خواهد داد. ناگفته نماند که در حالت استفاده از CNG صدا و لرزش پیشرانه هم تا حدودی بیش‌تر می‌شود.

پژو پارس دوگانه سوز در بحث هندلینگ هم خودرویی معمولی است و در رانندگی‌های عادی و روزمره فرمان پذیری قابل قبولی دارد اما اگر بخواهیم اسپرت رانندگی کنیم؛ طول نسبتاً زیاد خودرو و عدم بهره‌مندی از سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC) دردسرساز خواهد شد.

سیستم تعلیق پژو پارس دوگانه‌سوز مثل سایر خودروهای هم‌رده خود در محور جلو از نوع مک فرسون و در عقب میله پیچشی (Torsion Beam) است که سیستم تعلیق ساده‌ای محسوب می‌شود اما عملکرد آن مناسب است و سواری نسبتاً‌ نرمی را در این خودرو شاهد هستیم. البته راحتی صندلی‌ها کاملاً معمولی و متوسط است.

ناگفته نماند که طراحی قدیمی و جعبه‌ای پژو پارس علی‌رغم معایب خود از نظر زیبایی شناختی، این مزیت را ایجاد کرده که خودرو نقاط کور چندانی ندارد و دید راننده به بیرون و تسلط وی به اطراف کاملاً‌ مناسب است.

مهم‌ترین نکته منفی در بررسی پژو پارس دوگانه سوز از نظر تجربه رانندگی را هم می‌توانیم سروصدای زیاد در کابین بدانیم. در واقع ترکیب موتور پر سروصدای XU7، با عایق بندی و کیفیت مونتاژ پایین کابین باعث شده است تا در هنگام رانندگی با سرعت‌های بالاتر از متوسط، ترکیبی عجیب از صدای پیشرانه، صدای باد و تلق و تولوق‌های اجزای کابین به گوش سرنشینان برسد!

نکته دیگر هم این‌جاست که پیشرانه XU7 از ابتدا برای استفاده از CNG طراحی نشده و اگر بیش از حد به CNG تکیه کنید؛ باید انتظار مستهلک شدن زودهنگام برخی اجزای فنی را داشته باشید. بنابراین بهتر است که هرچند وقت یکبار به مدت طولانی صرفاً‌ با بنزین رانندگی کنید و یا حداقل در پیمایش سربالایی‌های تند، سوخت مصرفی خودرو را به صورت موقت به بنزین تغییر دهید.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ها

آپشن های پژو پارس دوگانه‌سوز

نسخه گازسوز جزو ساده‌ترین نسخه‌های پژو پارس است و در آن اثری از امکانات سفارشی و حتی آپشن‌هایی که بعداً به اجبار استاندارد روی پژو پارس نصب شد (مثل دی‌لایت) نیست. لیست آپشن‌های پژو پارس دوگانه سوز تنها شامل مواردی مثل رادیو پخش،‌ مه‌شکن جلو و عقب،‌ شیشه‌ها و آینه‌های جانبی برقی، صندلی‌های پارچه‌ای با تنظیم دستی، تهویه مطبوع اتوماتیک،‌ سنسور پارک عقب، فرمان هیدرولیک با دکمه‌های کنترلی سیستم صوتی،‌ قفل مرکزی با ریموت،‌ ترمز ABS+EBD، 2 ایربگ و… می‌شود. این فهرست آپشنی در حال حاضر بسیار معمولی و پر از کمبود محسوب می‌شود.

البته این فهرست آپشنی مربوط به مدل‌های 1393 به بعد (داشبورد جدید) پژو پارس است. چراکه در مدل‌های قبل از این سال، تهویه مطبوع اتوماتیک، ایربگ سرنشین جلو و دکمه‌های کنترلی سیستم صوتی روی فرمان وجود ندارد. البته مدل‌های 1390 فاقد ایربگ هستند و حتی ایربگ راننده هم روی آن‌ها نصب نیست.

قیمت پژو پارس دوگانه‌سوز در بازار

قیمت خودرو پژو پارس دوگانه‌سوز در بازار آزاد با توجه به بازه زمانی طولانی تولید این خودرو، گسترده است و بسته به سال تولید، میزان سلامت و کارکرد، از حدود 800 میلیون تومان شروع می‌شود و برای نسخه‌های بسیار کم کارکرد و سالم به حدود 1.8 میلیارد تومان هم می‌رسد.

پژو پارس دوگانه سوز با این قیمت گزینه‌ای نسبتاً مقرون به صرفه محسوب می‌شود و به عنوان یک خودرو خانوادگی با هزینه و دردسرهای پایین تأمین سوخت در شرایط فعلی کشور ارزش خرید بالایی دارد. اما این خودرو هم معایبی دارد و با توجه به استهلاک نه چندان پایین،‌ در کنار آپشن‌ها و توانایی حرکتی کاملاً‌ معمولی،‌ گزینه‌ای جوان‌پسند محسوب نمی‌شود و بیش‌تر برای خریدارانی مناسب است که خواهان خودرویی معمولی و روزمره هستند که برای استفاده‌های خانوادگی مطلوب باشد.

شرکت ایران فروش خودرو پژو پارس دوگانه‌سوز را متوقف کرده است و اگر قصد خرید دارید باید به سراغ فروشندگان خودروهای دست دوم بروید.